ΙΣΤΟΡΙΑ

4 Ιανουαρίου: Σαν σήμερα στην Ελλάδα και τον κόσμο – 1943: Η εκτέλεση του Γεωργίου Ιβάνοφ από τους Γερμανούς

1943: Εκτελείται, κατά τη διάρκεια της κατοχής, εξαιτίας της αντιστασιακής του δράσης εναντίον των γερμανών, ο Γεώργιος Ιβάνοφ, κολυμβητής και πολίστας του Ηρακλή Θεσσαλονίκης. Προς τιμήν του, η ομάδα του Ηρακλή δίνει το όνομά του στο κλειστό γήπεδο του μπάσκετ.


 

 

(Στο τέλος του άρθρου και τα υπόλοιπα γεγονότα σαν σήμερα με βίντεο & φωτό)


 

Ο Ελληνοπολωνός πράκτορας με την κωδική ονομασία «Μπόλμπυ» κρυβόταν από σπίτι σε σπίτι στην Αθήνα, με τη βοήθεια αντιστασιακών, όπως η Λέλα Καραγιάννη.

Οι Γερμανοί τον κυνηγούσαν διαρκώς, καθώς ήταν καλά εκπαιδευμένος, με ικανότητες υπεραθλητή και ιδιαίτερα έξυπνος. Ένας σαμποτέρ ικανός για όλα. Και όχι άδικα. Όπως αποδείχθηκε από τους καλύτερους του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

U

Το απέδειξε με ηρωικό τρόπο στις 14 Μαρτίου του 1942, όταν τοποθέτησε βόμβα στα ύφαλα του γερμανικού υποβρυχίου U-133.

Το υποβρύχιο ανατινάχθηκε και βυθίστηκε αύτανδρο, με 45 μέλη πληρώματος. Ο τρόπος που ο πράκτορας είχε τοποθετήσει τον εκρηκτικό μηχανισμό, ήταν κινηματογραφικός. Για να καταφέρει να φτάσει στο υποβρύχιο, κολύμπησε από τον Σκαραμαγκά μέχρι τον ναύσταθμο της Σαλαμίνας.

Mε τον ίδιο ακριβώς τρόπο, δύο μήνες μετά, τον Μάιο του 1942, ανατίναξε στο λιμάνι του Πειραιά το ισπανικό ατμόπλοιο San Isidore, που το χρησιμοποιούσαν οι Γερμανοί ως κάλυψη για λαθρεμπόριο.

Το καλοκαίρι του ίδιου χρόνου, στις 3 Αυγούστου του 1942, τοποθέτησε μαγνητική νάρκη στο υποβρύχιο U-372, προκαλώντας μεγάλες ζημιές, με αποτέλεσμα να μη μπορεί να καταδυθεί και να αποτελεί εύκολο στόχο για τους Συμμάχους.

Ο καλύτερος σαμποτέρ των Συμμάχων κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, που εκπαιδεύτηκε στη Σχολή των Μυστικών Πρακτόρων της Μέσης Ανατολής, δεν ήταν άλλος από τον θρυλικό Γεώργιο Ιβάνοφ.

Ο Ιβάνοφ ήταν αθλητής του Ηρακλή Θεσσαλονίκης. Αρχικά ποδοσφαιριστής και στη συνέχεια κολυμβητής, όπου αναδείχθηκε πρωταθλητής Ελλάδας.  Επίσης, στον Γηραιό έπαιξε και πόλο.

Στην ιστορική ομάδα της Θεσσαλονίκης αγωνίστηκε από το 1928, τιμώντας όσο κανείς άλλος τη φανέλα με πολλές νίκες, σε όλα τα αθλήματα που αγωνίστηκε. Το 1933 μάλιστα, κατέρριψε το πανεπιστημιακό ρεκόρ κολύμβησης του Βελγίου στα 50 μέτρα ελεύθερο, σε 35″.

Το μεγάλο χτύπημα του Ιβάνοφ θα ήταν η δολοφονία του Μουσολίνι. Όταν ο Ιταλός δικτάτορας επισκέφθηκε την Αθήνα στις 20 Ιουλίου του 1942, υπήρχαν πληροφορίες ότι θα κατέλυε στο ξενοδοχείο Μεγάλη Βρετανία. Με τη βοήθεια υπαλλήλων του ξενοδοχείου, ο Ιβάνοφ τοποθέτησε εκρηκτικά στο υπόγειο, με σκοπό να ανατινάξει την αίθουσα υποδοχής μόλις κατέφθανε ο Μουσολίνι. Όμως, το σχέδιο της επίσκεψή του άλλαξε και ο Μουσολίνι παρέμεινε μόνο για λίγες ώρες στην Αθήνα, οπότε η επιχείρηση ματαιώθηκε.

ivanof-omada_1930

Ποιος ήταν ο σαμποτέρ

Ο Γεώργιος Σαΐνοβιτς Ιβάνοφ γεννήθηκε στη Βαρσοβία το 1911. Όταν οι γονείς του πήραν διαζύγιο, η μητέρα του ξαναπαντρεύτηκε τον Έλληνα Γιάννη Λαμπρινίδη, με τον οποίο έζησαν στη Θεσσαλονίκη.

Σπούδασε γεωπόνος-μηχανικός στο Βέλγιο και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Παρίσι. Μιλούσε άπταιστα ελληνικά, πολωνικά, αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά και ρώσικα.

Γνώσεις πολύ χρήσιμες για έναν μελλοντικό κατάσκοπο. Με το ξέσπασμα του Β’ Παγκοσμίου πολέμου, ο υπεραθλητής δεν έκατσε με σταυρωμένα τα χέρια, αλλά ανέλαβε πολλές επικίνδυνες αποστολές.

Λίγο μετά την είσοδο των Γερμανών στην Αθήνα, κατέφυγε στην Παλαιστίνη. Εκπαιδεύτηκε από τις πολωνικές μυστικές υπηρεσίες που είχαν έδρα στην Ιερουσαλήμ και αργότερα από τις βρετανικές στο Κάιρο.

Georgios_Ivanof-2

Λόγω των σχέσεών του με την Ελλάδα, επέστρεψε εκεί με σκοπό τη διενέργεια σαμποτάζ.

Συνελήφθη για πρώτη φορά από τους Γερμανούς στις 18 Δεκεμβρίου του 1941, λίγους μήνες μετά την άφιξή του στην Ελλάδα. Τον είχαν προδώσει. Κατόρθωσε όμως να αποδράσει από τα κρατητήρια της Μέρλιν.

Καθώς τον μετέφεραν σε ένα αυτοκίνητο, δεμένος με χειροπέδες, πήδηξε απ’ αυτό, όταν διέσχιζε την Γ΄ Σεπτεμβρίου και εξαφανίστηκε. Επικηρύχτηκε αμέσως από του Γερμανούς για 500 χιλιάδες δραχμές. Η φωτογραφία του καταζητούμενου τοιχοκολλήθηκε σε όλη την Αθήνα.

Ανάμεσα στα σαμποτάζ που οργάνωσε με την Αντίσταση και εκτέλεσε με επιτυχία, με τη συνεργασία της ΠΕΑΝ, ήταν και αυτό στο εργοστάσιο Μαλτσινιώτη (η μεταπολεμική ΠΥΡΚΑΛ), όπου επισκευάζονταν οι κινητήρες των αεροπλάνων της Λουφτβάφε.

Ανατίναξε επίσης μεγάλο αριθμό γερμανικών αεροπλάνων στο αεροδρόμιο του Ελληνικού.

download (1)

Η προδοσία

Οι Γερμανοί δεν μπόρεσαν ποτέ να τον πιάσουν την ώρα της δράσης. Πάντα τους ξέφευγε. Τότε, ανέβασαν το ποσό της επικήρυξης και οι καταδότες ανταποκρίθηκαν αμέσως.

Ο Ιβάνοφ συνελήφθη για δεύτερη φορά από τους Ιταλούς, μετά από νέα προδοσία, στις 8 Σεπτεμβρίου 1942. Ο καταδότης εισέπραξε 2.000.000 δρχ., ποσό τεράστιο για την εποχή.

Η απόφαση για την εκτέλεση του Ιβάνοφ ελήφθη με συνοπτικές διαδικασίες. Καταδικάστηκε τρις εις θάνατο. Στις 4 Ιανουαρίου οδηγήθηκε στην Καισαριανή.

Κατά τη διάρκεια της μεταφοράς τους στον τόπο της εκτέλεσης, ο σαμποτέρ δεμένος με χειροπέδες προσπάθησε και πάλι να αποδράσει. Άρχισε να τρέχει μακριά από το εκτελεστικό απόσπασμα, αλλά οι Γερμανοί πυροβόλησαν εναντίον του, τραυματίζοντάς τον στην πλάτη.

Πριν πεθάνει φώναξε «Ζήτω η Ελλάς! Ζήτω η Πολωνία!».

Το 1976, του απενεμήθη από την ελληνική κυβέρνηση το Ανώτατο Πολεμικό Παράσημο «χρυσούν αριστείον ανδρείας». Το ίδιο έκαναν η Πολωνία και η Αγγλία για τις πολύτιμες υπηρεσίες που προσέφερε.

ivanof-thes
Το άγαλμα του ήρωα έξω απο το γήπεδο του Ηρακλή στη Θεσσαλονίκη

Ένας πραγματικός ήρωας

Προς τιμήν του, ο Ηρακλής Θεσσαλονίκης καθιέρωσε τους κολυμβητικούς αγώνες τα «Ιβανόφεια». Το όνομά του δόθηκε επίσης και στο κλειστό γήπεδο της ομάδας, όπου διεξάγονται οι αγώνες μπάσκετ και βόλεϊ.

 

 


 

‘Αλλα γεγονότα ..

 

Αλμανάκ

 

 

1493: Ο Χριστόφορος Κολόμβος επιβιβάζεται στο μοναδικό πλοίο που του έχει απομείνει, τη «Νίνια» και παίρνει το δρόμο της επιστροφής, μετά το πρώτο ταξίδι του και την ανακάλυψη του νέου κόσμου.

1642: Η Αγγλία οδηγείται σε εμφύλιο πόλεμο. Ο βασιλιάς Κάρολος Α’ στέλνει στρατιώτες για να συλλάβουν μέλη του Κοινοβουλίου.

1717:Ολλανδία, Αγγλία και Γαλλία υπογράφουν την Τριπλή Συμμαχία εναντίον της Ισπανίας.

1754: Ιδρύεται ως King’s College από την Εκκλησία της Αγγλίας το πανεπιστήμιο Κολούμπια στη Νέα Υόρκη.

1823: Ελληνική Επανάσταση: Διεξάγεται στα Μαύρα Λιθάρια Κορινθίας η περίφημη ομώνυμη μάχη μεταξύ Ελλήνων υπό τους οπλαρχηγούς Γεραρή, Ζαΐμη και Πετιμεζά και Τούρκων με στρατό 3.500 ατόμων υπό το Ντελή Αχμέτ από την μεγάλη στρατιά του Δράμαλη. Θα διασωθούν μόνο 600 Τούρκοι, φεύγοντας προς την Πάτρα.

1847: Ο Σάμιουελ Κολτ πουλά το πρώτο του ρεβόλβερ στην αμερικάνικη κυβέρνηση.

1863: Ο Τζέιμς Πλίμπτον από τη Νέα Υόρκη πατεντάρει στις ΗΠΑ τα πατίνια (roller skates) με 4 ροδάκια.

1884: Ιδρύεται στο Λονδίνο η Φαβιανή Εταιρία (Fabian Society). Πρόκειται για ένα βρετανικό κίνημα διανοουμένων με σοσιαλιστικές αποχρώσεις, που άνοιξε το δρόμο για τη δημιουργία του Εργατικού Κόμματος.

 

1885: «Επεισόδιο Νίκολσον». Όργανο της τάξης χαστουκίζει το βρετανό επιτετραμμένο στην Αθήνα, Άρθουρ Νίκολσον, προκαλώντας διπλωματικό επεισόδιο.

 

1887: Εκλογές στην Ελλάδα. Νικητής αναδεικνύεται πανηγυρικά ο Χαρίλαος Τρικούπης. Το «Νεωτεριστικόν Κόμμα» συγκεντρώνει τις 90 από τους 150 έδρες και θα κυβερνήσει απρόσκοπτα για τρία χρόνια.

1887: Ο Παναγής Βαλλιάνος προσφέρει το ποσό των 2.500.000 δραχμών για την ανέγερση της Εθνικής Βιβλιοθήκης.

1896: Η Γιούτα γίνεται η 45η πολιτεία των ΗΠΑ.

1912: Η Γη έρχεται πιο κοντά από ποτέ με τη Σελήνη, στα 356.375 χιλιόμετρα.

1914
: Η «Μόνα Λίζα» επιστρέφει στο Μουσείο του Λούβρου, απ’ όπου είχε κλαπεί το 1911.

1924: Ο Ελευθέριος Βενιζέλος επιστρέφει στην Αθήνα, έπειτα από 38 μήνες αυτοεξορίας.

1926: Ο στρατηγός Θεόδωρος Πάγκαλος ανακοινώνει ότι αναλαμβάνει προσωπικά την άσκηση της νομοθετικής και της εκτελεστικής εξουσίας, επιβάλλοντας έτσι απροκάλυπτα δικτατορικό καθεστώς.

1930: Αρχίζει τη λειτουργία της η Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδας, με διοικητή τον Κωνσταντίνο Γόντικα.

1936: Το αμερικανικό μουσικό περιοδικό Billboard δημοσιεύει τους πρώτους καταλόγους επιτυχιών (charts).

1823: Ελληνική Επανάσταση: Διεξάγεται στα Μαύρα Λιθάρια Κορινθίας η περίφημη ομώνυμη μάχη μεταξύ Ελλήνων υπό τους οπλαρχηγούς Γεραρή, Ζαΐμη και Πετιμεζά και Τούρκων με στρατό 3.500 ατόμων υπό το Ντελή Αχμέτ από την μεγάλη στρατιά του Δράμαλη. Θα διασωθούν μόνο 600 Τούρκοι, φεύγοντας προς την Πάτρα.

Η αποφασιστική μάχη που έλαβε χώρα στις 4 Ιανουαρίου στην περιοχή Μαύρα Λιθάρια Κορινθίας, αποτελεί μια από τις πιο ένδοξες και χαρακτηριστικές στιγμές της Ελληνικής Επανάστασης ενάντια στον οθωμανικό ζυγό.

Η περίφημη και διαβόητη στρατιά του Δράμαλη είχε ταπεινωθεί και καταστραφεί μερικώς στα Δερβενάκια, όμως στα Μαύρα Λιθάρια, οι Έλληνες Επαναστάτες εξόντωσαν ολοκληρωτικά τα απομεινάρια των Οθωμανών κατακτητών. Τι είχε όμως προηγηθεί πως οι δύο πλευρές οδηγήθηκαν στην αιματηρή αυτή μάχη;

Μετά την ήττα του Δράμαλη στα Δερβενάκια τα λείψανα της στρατιάς του , είχαν καταφύγει στην Κόρινθο. Αρχικά, το μεγάλο στρατιωτικό σώμα δεν είχε πρόβλημα επισιτισμού, γιατί εφοδιαζόταν τα χρειώδη από διάφορα πλοία που έφθαναν από την Πάτρα.

Αφότου, όμως, πέντε υδραίικα καράβια απέκλεισαν το λιμάνι της Κορίνθου, το πρόβλημα των επτά χιλιάδων στρατιωτών οξύνθηκε. Κοντά σ’ αυτό, μεγάλωνε ο εκνευρισμός και η αγωνία τους, βλέποντας να αποκλείονται από κάθε δυνατότητα βοήθειας. 

Έτσι, οι πολιορκούμενοι πήραν την απόφαση απελπισίας να πολεμήσουν για την απελευθέρωσή τους εξερχόμενοι από την πόλη. Μετά τον θάνατο του, Δράμαλη , ο Δελήμπασης του , στρατηγό Ντελή Αχμέτ , τον Ιανουάριο του 1823 βγήκε από την Κόρινθο ηγούμενος «των εναπολειφθέντων Τούρκων επέκεινα των επτά χιλιάδων» και κατευθύνθηκε προς τη θέση Ζαχολίτικα ( Δερβένι) και προσπαθεί να φτάσει στην Πάτρα.

Στο μεταξύ, οι Πετμεζαίοι βρίσκονταν σε διένεξη με τους προκρίτους, της Αχαΐας που κατηγορούσαν τους οπλαρχηγούς ότι εξαιτίας των καταχρήσεών τους ο λαός υπέφερε. Ωστόσο, οι απαιτήσεις της εποχής ήταν με το μέρος των οπλαρχηγών, οπότε οι πρόκριτοι, βλέποντας να χάνουν την επιρροή τους, επέλεξαν, προκειμένου να λύσουν τις διαφορές τους με τους στρατιωτικούς, τον πιο ακραίο τρόπο, δηλαδή τα όπλα.

Εναντίον του Νικολάου Πετμεζά και των ανδρών του, που βρίσκονταν στη θέση Χασιά στις Κλουτσίνες, εξεστράτευσαν οι Ανδρέας Ζαΐμης, Χαραλάμπης, Φωτήλας, Θεοχαρόπουλος κ.α. με χίλιους άνδρες.

Τότε οι αντιμαχόμενοι Έλληνες έμαθαν την έξοδο του στρατεύματος του Δράμαλη από την Κόρινθο, όπου ήταν εγκλωβισμένο και τώρα προχωρούσε κατά μήκος του Κορινθιακού προς το Δερβένι.

Όταν αυτό μαθεύτηκε στο στρατόπεδο των προυχόντων, το πατριωτικό φιλότιμο νίκησε τις μικρόψυχες διαφωνίες και ο Ζαΐμης ξεκίνησε να αποκλείσει τους Τούρκους στέλνοντας μήνυμα συμφιλίωσης προς τους οπλαρχηγούς εν όψει του κοινού εχθρού.

Το μήνυμα αυτό προς τους Πετμεζαίους έχει ως εξής: «Συμπατριώται! Οι εκ Κορίνθου εχθροί διαβαίνουν δια τας Πάτρας και ήδη διανυκτερεύουν εις τα Ζαχολίτικα. Ημείς ταύτην την στιγμήν κινούμεθα κατ’ αυτών παραδίδοντες εις την παντοτεινήν λήθην τα μεταξύ μας. Φρονούμεν, ότι και υμείς έχετε τα αυτά αισθήματα με ημάς υπέρ της πατρίδος. 

Σας περιμένομεν λοιπόν εις την Ακράταν προτού εξημερώση, δια να πολεμήσωμεν τους κοινούς εχθρούς της πατρίδος. Και αφού καταστρέψωμεν αυτούς, εάν έχετε όρεξιν, ξεμπερδεύομεν έπειτα και τα μεταξύ μας».

Οι Πετμεζαίοι συναίνεσαν στην πρόταση του Ζαΐμη και όλοι μαζί έσπευσαν να πολεμήσουν τον εχθρό στην Ακράτα. Στο μεταξύ ο Παναγιωτάκης Γεραρής που συμμετείχε στη μάχη των Δερβενακίων παίρνει εντολή από τον πρωτομάστορα της νίκης, Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, να επιστρέψει στη Ζάχολη για να πιάσει τα στενά του Δερβενίου και των Μαύρων Λιθαριών , μαζί με τον Γεωργάκη Χελιώτη για να ανακόψουν την πορεία του Δράμαλη προς την Πάτρα.

Τότε αυτοί κατέβηκαν από τη Μονή του Προφήτη Ηλία Ζάχολης και έπιασαν τη φυσική οχυρή θέση στα Μαύρα Λιθάρια με σκοπό να χτυπήσουν τους Τούρκους

Ο καπεταν Γεραρής, είχε φροντίσει να βάλει ομάδες – παρατηρητές με δημηρρίτες τους Κορδούλη και τον Κουτρούλη στα υψώματα της Εκτενής , στη Λυγά , στη Κούρια , στις Ψωροσπηλιές, πανώ από το Δερβένι και φυσικά στα Μαυραλιθάρια όπου και τα ταμπούρια του καπετάνιου.

Εκεί οι ομάδες είχαν την επίβλεψη να βλέπουν αν έρχονται τουρκοι και να ειδοποιούν τους Ζαχολίτες που δούλευαν στα πεδινά , καθώς ήταν η εποχή του ελαιομαζώματος.

Οι πρώτοι πυροβολισμοί της τελικής καταστροφής της στρατιάς του Δράμαλη έπεσαν στον Άγιο Σπυρίδωνα στη Λυγιά. Ακολούθησαν συμπλοκές κατά μήκος της παραλίας στη Ροδιά και στο Δερβένι. 

Οι Τούρκοι επιχείρησαν να σπάσουν τον ελληνικό κλοιό αλλά δίχως αποτέλεσμα, γι αυτό αναγκάστηκαν να οχυρωθούν στην παραλία. Στα Μαύρα λιθάρια ο Καπετάν Γεραρής είχε ταμπουρωθεί με οπλισμένους άνδρες και κατοίκους με τσεκούρια, μαχαίρια και ότι άλλο εύρισκαν και στη σκληρή μάχη που ακολούθησε νίκησε τους Τούρκουw.

Στη στενωπό των Μαυρολιθαρίων και στη πεδινή έκταση της Ακράτας διεξήχθη η περίφημη ομώνυμη μάχη μεταξύ Ελλήνων υπό τους οπλαρχηγούςΠαναγιωτάκη Γεραρή, Ζαΐμη και Πετμεζά, με το στρατότου Δράμαλη υπό τον Ντελή Αχμέτ από την μεγάλη στρατιά . Πολλοί από τούς Έλληνες ήταν οπλισμένοι μόνο μέ γεωργικά εργαλεία, όπως ο Μεταξάς από τή Ζάχολη (Ευρωστίνη) πού σκότωσε έναν έφιππο τούρκο μέ ένα κλαδευτήρι.

Στην μάχη τραυματίστηκαν 27 Ζαχολίτες, μεταξύ αυτων σοβαρά οΠαναγιωτάκης Γεραρής, και έπεσαν ηρωικός μαχώμενοι εννέα (9), ο Γεώργιος Πασιόπουλος ή Γκέκος, ο Κωνσταντίνος Μαραγκός (Αναστασόπουλος), ο Βασίλης Πανταζόπουλος, ο Γιαννάκος Ευσταθιάδης, ο Κωνσταντίνος Τσοκανάς, ο Αναγνώστης Βαλμάς και τρεις άλλοι των οποίων τα ονόματα δεν διασώθηκαν . 

Οι νεκροί της μάχης ετάφησαν στον Άγιο Γεώργιο της Ζάχολης και στους τάφους των ανωνύμων φυτεύτηκαν επτά κυπαρίσσια. Κατα την μάχη των Μαυρολιθαρίων διεκρίθησαν οι Παναγιώτης Αναστασόπουλος, Χρήστος Κορδούλης, Παναγιώτης Κουτρούλης, Δημήτριος Μανωλόπουλος, Μήτρος Χίνος, Παναγιωτης Χίνος, Ανδρέας Γεωργαλάς, Αγγελής Παπαγγγελόπουλος, Γιωργάκης Μανωλόπουλος, Α Μεταξάς κ,α.

Αποτέλεσμα της μάχης στα Μαύρα Λιθαρία που έπαιξε ουσιαστικό ρόλο γιά την απελευθέρωση της Ελλάδας από τον τουρκικό ζυγό,ήταν από την μεγάλη στρατιά του Δράμαλη μόλις 600 εξαθλιωμένοι από την πολιορκία και την κακοπάθεια Τούρκοι να γλιτώσουν κυνηγημένοι προς την Πάτρα.

Οι Τούρκοι βρήκαν αναπάντεχα έναν τρόπο διαφυγής, όταν στις 10 Φεβρουαρίου φάνηκαν έξι τουρκικά πλοία στα οποία έσπευσαν να επιβιβασθούν καταδιωκόμενοι από τους Έλληνες. 

Πολλοί κατόρθωσαν να διασωθούν, ανάμεσά τους και ο Δελή Αχμέτ. Πολλοί όμως σκοτώθηκαν από τους Έλληνες, ενώ άλλοι πιάστηκαν αιχμάλωτοι Το γεγονός ότι 600 Τούρκοι κατόρθωσαν να διαφύγουν, παρά τις αντιξοότητες που αντιμετώπιζαν από την ανέχεια και τις κακουχίες, ο στρατηγός και πρόκριτος Παναγιώτης Παπατσώνης το αποδίδει ανεπιφύλακτα στη φιλαρχία και φιλοϋλία των ελληνικών παρατάξεων:

« Αλλά καθ’ οδόν εις την Ακράταν του Αιγίου συναντηθέντες μετά του Ζαΐμη, Λόντου και των Πετμεζαίων αλληλομαχούντων εν τω μεταξύ των ποιός να πάρη τα εισοδήματα των σταφίδων της Βοστίτζης, διότι εκεί ήτον ο Πακτωλός και αθελήτως οι αλληλομαχούντες εμπόδισαν εκεί εις την Ακράταν τους Τούρκους.

Μη δυνηθέντες (οι Έλληνες) και αυτούς τους εναπομείναντες 600 Τούρκους να τους αιχμαλωτίσουν ένεκα των διχονοιών, διότι είχον και τον νουν τους ποιός να πρωταρπάξη τα εισοδήματα των σταφίδων της Βοστίτζης και ούτω πως άφησαν τους ολίγους Τούρκους να φύγουν»

1948: Τερματίζεται η κρίσιμη μάχη της Κόνιτσας με την αποχώρηση του Δημοκρατικού Στρατού, μετά την αποτυχημένη προσπάθειά του για την κατάληψη της πόλης, η οποία θα εξασφάλιζε για την «Προσωρινή Δημοκρατική Κυβέρνηση» την επίσημη έδρα της. Την ίδια μέρα η πρώην βρετανική αποικία της Βαϊμάρης κηρύττει την ανεξαρτησία της, έπειτα από 62 χρόνια κατοχής.

1951: Υπογράφεται διάταγμα για την ίδρυση Δημόσιας Επιχείρησης Ηλεκτρισμού.

1953: Για πρώτη φορά, τα ταχυδρομεία του ελληνικού κράτους παρουσιάζουν πλεόνασμα 7 δισεκατομμυρίων δραχμών.

1956: Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ιδρύει νέο πολιτικό φορέα με την επωνυμία Εθνική Ριζοσπαστική Ένωση (ΕΡΕ).

1960: Οι χώρες της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης που δεν ανήκουν στο σοσιαλιστικό στρατόπεδο, ούτε και στην ΕΟΚ, ιδρύουν το Σύνδεσμο Ελεύθερου Ευρωπαϊκού Εμπορίου EFTA.

1960: Σκοτώνεται σε τροχαίο δυστύχημα ο γάλλος συγγραφέας Αλμπέρ Καμί. «Στο ποδόσφαιρο χρωστάω όσα ξέρω για ηθική και καθήκον» έγραφε το 1957, χρονιά που τιμήθηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας. Στα νεανικά του χρόνια στο Αλγέρι ασχολήθηκε ενεργά με το ποδόσφαιρο (έπαιζε τερματοφύλακας), το οποίο αναγκάστηκε να εγκαταλείψει όταν αρρώστησε από φυματίωση.

1967: Οι Doors κυκλοφορούν το πρώτο άλμπουμ τους, που φέρει το όνομά τους. Περιέχει τις επιτυχίες: «Break On Through (To the Other Side)», «Alabama Song», «Light My Fir» και «The End».

1970: Οι Beatles χωρίς τον Τζον Λένον ξαναηχογραφούν τα φωνητικά κι ένα κιθαριστικό σόλο για το τραγούδι του Πολ Μακάρτνεϊ Let It Be στα στούντιο της EMI στο Λονδίνο. Είναι η τελευταία εμφάνιση των Beatles ως συγκρότημα.

1982: Ο πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου απολύει τον υφυπουργό Εξωτερικών, Ασημάκη Φωτήλα, ενώ εκείνος βρίσκεται στις Βρυξέλλες.

1998: Ένας επιβάτης χάνει τη ζωή του από κρίση άσθματος κατά τη διάρκεια της πτήσης 417 της Ολυμπιακής Αεροπορίας για Νέα Υόρκη, επειδή η εταιρεία δε διαθέτει θέσεις μη καπνιζόντων. Η οικογένειά του κερδίζει δικαστικά 1,4 δολάρια.

2004: Ο 37χρονος Μιχαήλ Σακασβίλι κερδίζει τις προεδρικές εκλογές της Γεωργίας με 96% των ψήφων και γίνεται ο νεότερος σε ηλικία ηγέτης στην Ευρώπη.

2010: Εγκαινιάζεται στο Ντουμπάι ο ψηλότερος ουρανοξύστης στον κόσμο, το Μπουρτζ Χαλίφα, γνωστό και ως Μπουρτζ Ντουμπάι, με ύψος 828 μέτρα.


 

 

Γεννήσεις σαν σήμερα

 

1643 – Ισαάκ Νεύτων, Άγγλος φυσικός και μαθηματικός

1710 – Τζιοβάννι Μπαττίστα Περγκολέζι, Ιταλός συνθέτης και μουσικός

1785 – Γιάκομπ Γκριμ, Γερμανός φιλόλογος και λαογράφος

1809 – Λουί Μπραΐγ, γάλλος εκπαιδευτικός, που τελειοποίησε το σύστημα γραφής των τυφλών (σύστημα Μπράιγ). (Θαν. 6/1/1852)

 

1848 – Κατσούρα Ταρό, πρωθυπουργός της Ιαπωνίας

1896 – Αντρέ Μασόν, Γάλλος ζωγράφος και σχεδιαστής

1901 – Σίριλ Λάιονελ Ρόμπερτ Τζέιμς, συγγραφέας και δημοσιογράφος από το Τρινιντάντ

1913 – Μαλιετόα Τανουμαφίλι Β΄, βασιλιάς των Σαμόα

1914 – Ζαν-Πιέρ Βερνάν, Γάλλος ιστορικός και ανθρωπολόγος

1933 – Ηλίας Β΄, Πατριάρχης Γεωργίας

1940 – Μπράιαν Τζόζεφσον, Ουαλός φυσικός

1941 – Τζωρτζ Κοσμάτος, Έλληνας σκηνοθέτης

1942 – Τζον ΜακΛάφλιν, άγγλος κιθαρίστας της τζαζ-ροκ.

1948 – Κώστας Δαβουρλής, Έλληνας ποδοσφαιριστής

1953 – Ανδρέας Βγενόπουλος, Έλληνας επιχειρηματίας

1960 – Μάικλ Στάιπ, αμερικανός τραγουδιστής και συνθέτης, η «ψυχή» των REM.

 

1988 – Ανέστης Αργυρίου, Έλληνας ποδοσφαιριστής

1990 – Τόνι Κρόος, Γερμανός ποδοσφαιριστής

 

 

Θάνατοι σαν σήμερα

 

1248 – Σάντσο Β’, βασιλιάς της Πορτογαλίας

1825 – Φερδινάνδος Α’, βασιλιάς των Δύο Σικελιών

1880 – Άνσελμ Φόιερμπαχ, Γερμανός ζωγράφος

1901 – Νικόλαος Γύζης, Έλληνας ζωγράφος. (Γεν. 1/3/1842)

 

1941 – Ανρί Μπεργκσόν, Γάλλος φιλόσοφος

1943 – Γεώργιος Ιβάνοφ, κολυμβητής και υδατοσφαιριστής του Ηρακλή Θεσσαλονίκης, που εκτελέστηκε κατά τη διάρκεια της κατοχής, εξαιτίας της αντιστασιακής δράσης του. Προς τιμήν του, το κλειστό γήπεδο μπάσκετ του Ηρακλή φέρει το όνομά του (Ιβανόφειο). (Γεν. 14/12/1911)

 

1960 – Αλμπέρ Καμύ, Γάλλος φιλόσοφος

1961 – Έρβιν Σρέντινγκερ, Αυστριακός φυσικός

1962 – Χανς Λάμερς, Γερμανός αξιωματικός των SS

1965 – Τόμας Στερνς Έλιοτ, Αμερικανός ποιητής. (Γεν. 26/9/1888)

1976 – Επαμεινώνδας Θωμόπουλος, Έλληνας ζωγράφος

1986 – Φιλ Λάινοτ, Ιρλανδός μουσικός (Thin Lizzy)

1989 – Θανάσης Μυλωνάς, Έλληνας ηθοποιός

2000 – Σπυρίδων Μαρκεζίνης, Έλληνας πολιτικός

2006 – Μάκτουμ μπιν Ρασίντ αλ Μάκτουμ, πολιτικός από το Ντουμπάι

2007 – Σάντρο Σαλβαντόρε, Ιταλός ποδοσφαιριστής

2008 – Γιάννης Ταμτάκος, Έλληνας πολιτικός αγωνιστής

2013 – Νίκος Σαμαράς, Έλληνας πετοσφαιριστής

Σχετικά Άρθρα

Back to top button
Close
Close