ΙΣΤΟΡΙΑ

23 Δεκεμβρίου: Σαν σήμερα στην Ελλάδα και τον κόσμο – Ρίτσαρντ Γουέλς ..Το πρώτο “χτύπημα” της 17Ν

1975: Ξεκινά τη δράση της η τρομοκρατική οργάνωση «17 Νοέμβρη». Δολοφονεί στο Ψυχικό τον σταθμάρχη της CIA στην Αθήνα Ρίτσαρντ Γουέλς. Είναι το πρώτο της χτύπημα


 

 

(Στο τέλος του άρθρου και τα υπόλοιπα γεγονότα σαν σήμερα με βίντεο & φωτό)


 

 

Στις 23 Δεκεμβρίου του 1975, ο σταθμάρχης της CIA, Ρίτσαρντ Γουέλς επέστρεφε στο σπίτι του στο Παλαιό Ψυχικό έπειτα από βραδινή έξοδο, μαζί με τη σύζυγό του Μαρία-Χριστιάνα.
Ήταν 10.30, το βράδυ. Δεν είχαν προλάβει να μπουν στο σπίτι τους, όταν μπροστά τους σταμάτησε ένα πράσινο αυτοκίνητο, μάρκας Σίμκα

 

Κατέβηκαν τρεις κουκουλοφόροι άντρες. Προχώρησαν κατευθείαν προς τον σταθμάρχη, παραμερίζοντας τη σύζυγό του.
Ένας εξ αυτών πυροβόλησε τρεις φορές τον Ρίτσαρντ Γουέλς, με πιστόλι Κολτ 45. Αμέσως μετά, οι τρεις δράστες επιβιβάστηκαν στο αυτοκίνητο και τράπηκαν σε φυγή.
Δεν πείραξαν καθόλου τη Μαρία-Χριστιάνα Γουέλς, η οποία έμεινε αποσβολωμένη να κοιτάει το πτώμα του συζύγου της.
Η παρθενική επιχείρηση της οργάνωσης «17 Νοέμβρη» μόλις είχε ολοκληρωθεί.

Οι προκηρύξεις

Ρίτσαρντ Γουέλς
Ρίτσαρντ Γουέλς

Η «Επαναστατική Οργάνωση 17 Νοέμβρη» έστειλε την επόμενη μέρα προκήρυξη στις εφημερίδες, η οποία με εισαγγελική απόφαση απαγορεύθηκε να δημοσιευθεί.
H προκήρυξη ανέφερε: «Σε πρόσφατο λόγο του ο Φορντ δήλωσε τελείως κυνικά ότι οι Αμερικανοί δεν θα διστάζουν να επεμβαίνουν ανοιχτά στο εσωτερικό των άλλων όταν το απαιτούν τα συμφέροντά τους. Παρόμοιες δηλώσεις είχε κάνει στο παρελθόν και ο Κίσινγκερ. (…)
Αλλά αρκετά. Φτάνει πια. Πρέπει να καταλάβουν οι Αμερικανοί ιμπεριαλιστές και οι ντόπιοι πράκτορές τους ότι ο ελληνικός λαός δεν είναι αγέλη από πρόβατα. (…)
Η κυβέρνηση κοροϊδεύει. Η Βουλή φλυαρεί χωρίς κανένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα. Τα περισσότερα κόμματα, συμμετέχοντας στον γενικό εμπαιγμό, συναγωνίζονται σε πλατωνικές δηλώσεις χωρίς πραγματικό αντίκρισμα. Και η Δικαιοσύνη κάνει τον άθλο, στη δίκη της 21ης Απρίλη, να μην αναφέρει το όνομα του δεύτερου ενόχου, της CIA και του αμερικανικού ιμπεριαλισμού. (…)
Έτσι αποφασίζουμε να εκτελέσουμε υποδειγματικά τον αρχιπράκτορα της CIA, αρχηγό του κλιμακίου της στην Ελλάδα Ρίτσαρντ Γουέλς. (…)
Ο Ρίτσαρντ Γουέλς ως αρχηγός είναι συνυπεύθυνος για όλα τα εγκλήματα που έκανε η CIA σε βάρος του λαού μας».
Οι αρχές δεν πήραν πολύ σοβαρά την προκήρυξη της, τότε άγνωστης, οργάνωσης. Θεώρησαν ότι ήταν μία φάρσα από ταραχοποιά στοιχεία.
Άλλοι έλεγαν ότι ακροαριστερές και οι ακροδεξιές οργανώσεις προσπαθούσαν να «ρίξουν λάσπη» η μία στην άλλη, διοχετεύοντας ψεύτικα αρχεία στα ΜΜΕ.
Δύο μέρες αργότερα, στις 26 Δεκεμβρίου, η οργάνωση έστειλε και δεύτερη προκήρυξη. Ούτε αυτή δόθηκε στη δημοσιότητα.
«Ο Ρίτσαρντ Γουέλς ήταν αρχηγός της CIA», ανέφερε. «Σαν τέτοιος ήταν συνυπεύθυνος μαζί με άλλους επαγγελματίες πράκτορες που δρουν στο έδαφός μας για όλα τα εγκλήματα που έκανε η CIA και ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός στη χώρα μας. Απόφασή μας ήταν να εκτελεστεί ο αρχηγός και μόνο αυτός»

Ο Ζαν-Π0λ Σαρτρ και η 17 Νοέμβρη

Ο Γάλλος φιλόσοφος Ζαν-Πολ Σαρτρ βρέθηκε, άθελα του, μπλεγμένος με την επιχείρηση της 17 Νοέμβρη.
Λίγο καιρό μετά τη δολοφονία του Γουέλς, άγνωστη γυναίκα, του παρέδωσε ένα κλειστό φάκελο. Μέσα βρισκόταν η τρίτη προκήρυξη της οργάνωσης.
Από τα χέρια του Σαρτρ πέρασε στα χέρια του διευθυντή της εφημερίδας «Liberation», Ζορζ Ζιλί.
Ούτε οι Γάλλοι πήραν στα σοβαρά την τρομοκρατική οργάνωση. Για να τη δημοσιεύσουν χρειάστηκε να περάσει ένας χρόνος και να δολοφονηθεί από μέλη της 17 Νοέμβρη, ο αρχιβασανιστής Ευάγγελος Μάλλιος.
Στις 26 Δεκεμβρίου 1976, η «Liberation» δημοσίευσε την προκήρυξη η οποία περιέγραφε βήμα προς βήμα τη δολοφονία του Ρίτσαρντ Γουέλς. Τότε αναδημοσιεύτηκε και από τις ελληνικές εφημερίδες.

Προκήρυξη με τη σφραγίδα της 17 Νοέμβρη.
Προκήρυξη με τη σφραγίδα της 17 Νοέμβρη.

Μέχρι εκείνη τη στιγμή, οι φήμες οργίαζαν στην Ελλάδα. Τα επικρατέστερα σενάρια περιέγραφαν κάποιο κλεφτοπόλεμο μεταξύ FBI και CIA και ότι ο Γουέλς ήταν ένας διπλός πράκτορας, που έπρεπε να εκτελεστεί.

Ποιος κατέδωσε τον Γουέλς στη 17 Νοέμβρη;

Πριν έρθει στην Ελλάδα, ο Ρίτσαρντ Γουέλς ήταν σταθμάρχης της CIA στο Περού. Το όνομά και η ιδιότητά του είχαν αποκαλυφθεί τον Ιανουάριο του 1975 από την αμερικάνικη επιθεώρηση «Counter Spy».
Ο Γουέλς αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη Λατινική Αμερική έπειτα από κατηγορίες ότι οργάνωσε την αντικυβερνητική εξέγερση που οδήγησε στην επιβολή στρατιωτικού νόμου στη Λίμα, στις 5 Φεβρουαρίου 1975.
Η δράση του Γουέλς ήταν πλούσια. Την περίοδο 1966-67 βρέθηκε στη Γουατεμάλα, όπου συμμετείχε σε πρόγραμμα της CIA.
Τον Νοέμβριο του 1975, ένα μήνα πριν από τη δολοφονία, το όνομά του είχε δημοσιευτεί στην αγγλόφωνη εφημερίδα «Athens News», σε κατάλογο με τα στελέχη της Αμερικανικής Υπηρεσίας Πληροφοριών στην Αθήνα.
Η CIA θεώρησε υπεύθυνο για τη δολοφονία του Γουέλς το περιοδικό «Counter Spy», το οποίο είχε πρωτοδημοσιεύσει το όνομά του.
Νέα έγγραφα, όμως, που δημοσιεύτηκαν από την ιστοσελίδα Wikileaks, δείχνουν πως οι Αμερικάνοι υποψιάζονταν ότι κάποιος «εκ των έσω» διέρρευσε το όνομα του σταθμάρχη στις ελληνικές εφημερίδες.
Από τους καταδικασθέντες για συμμετοχή στη 17Ν κανένας δεν έχει την ηλικία που να δικαιολογεί τη συμμετοχή του στην ενέργεια, εκτός από τον Αλέκο Γιωτόπουλο και κάποια πρόσωπα που συστηματικά κατηγορούνται για συμμετοχή στην οργάνωση, αλλά δεν έχει αποδειχθεί ποτέ η ενοχή τους


 

‘Αλλα γεγονότα ..

 

Αλμανάκ

962:Ο βυζαντινός στρατηγός και μετέπειτα αυτοκράτορας Νικηφόρος Φωκάς συντρίβει τους Άραβες στο Χαλέπι της Συρίας.

Ο Νικηφόρος Φωκάς υπήρξε ο αυτοκράτορας που έκανε ξανά την Κωνσταντινούπολη κοσμοκράτειρα. Ήταν ο χαρισματικός στρατηγός με μεγάλη εμπειρία στα πεδία των μαχών και εξαίρετος πολιτικός που αναδύθηκε στο θρόνο των Ελληνορωμαίων σε χρόνους ανελέητων παγκόσμιων ανακατατάξεων, θυελλωδών πολιτικών αναμετρήσεων και θρησκευτικών συγκρούσεων μεταξύ Χριστιανισμού και Ισλάμ αλλά και ανάμεσα στους Χριστιανούς της Δύσης και της Ανατολής..

ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΠΡΙΝ ΓΙΝΕΙ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑΣ….

Με την έναρξη του 962 μ.Χ. κατευθύνθηκε στην Κιλικία οδηγώντας πολυάριθμο στράτευμα. Πέρασε τις Κιλίκιες Πύλες (κλεισούρες και στενώματα της οροσειράς του Ταύρου καταλαμβάνοντας διαβάσεις και συνοριακά φυλάκια. Από κει οι Ρωμηοί ξεχύθηκαν στην πεδιάδα της Κιλικίας. Οι Σαρακηνοί δεν μπορούσαν ν’ αντιπαρατεθούν σε τόσο πλήθος αντιπάλων, ειδικά σε πεδινό έδαφος, γι’ αυτό κλείσθηκαν στις οχυρωμένες πόλεις τους. Το σύμπλεγμα αυτό των οχυρώσεων αποτελούσε την αμυντική γραμμή των Αράβων στα σύνορα με την αυτοκρατορία. Ήλκαν την κατασκευή τους από την εποχή που ανήκαν στους Ρωμηούς και οι μουσουλμάνοι, μετά τις κατακτήσεις τους φρόντισαν να τις συντηρήσουν και να τις ενισχύσουν. Δυστυχώς δεν έχουμε πολλές πληροφορίες για την εκστρατεία αυτή από τους χρονογράφους της εποχής. Υπήρξε πραγματικά κεραυνοβόλα. Κατά τον Αβουλφαράγιο (Άραβα ιστορικό) καταλήφθηκαν 55 φρούρια και πόλεις σε διάστημα 22 ημερών. Κατά τον Λέοντα Διάκονο ο παραπάνω αριθμός ανέρχεται σε 60 πόλεις22. Κάποιες απ’ αυτές καταλήφθηκαν με έφοδο και κάποιες παραδόθηκαν μετά το σφυροκόπημα των πολιορκητικών μηχανών. Στη συνέχεια προχώρησε προς την Ανάζαρβο. Καθ’ οδόν δέχθηκε την επίθεση του εμίρη της Ταρσού Ibn Alzayyat. Αυτός είχε αποτινάξει την επικυριαρχία του Sayf ad-Dawla μετά την ήττα του δευτέρου, και μ’ αυτήν την ενέργεια ήθελε να δείξει, ότι πρωτοστατεί στον αγώνα κατά της Χριστιανοσύνης και ν’ ανεβάσει τη δημοτικότητά του. Ευσεβής πόθος που δεν ευοδώθηκε. Γύρισε στην Ταρσό κατισχυμένος, έχοντας αφήσει στο πεδίο της μάχης 5,000 από τους άνδρες του.

Μετά από αυτή την νίκη του ο Νικηφόρος διέταξε, την 25η Φεβρουαρίου, αναστολή των επιχειρήσεων. Άφησε το στρατό στην Κιλικία και μετέβη στην Καισάρεια της Καππαδοκίας για να περάσει την Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Το Πάσχα της χρονιάς εκείνης εορτάστηκε στις 30 Μαρτίου. Ακολούθησε ζεστό καλοκαίρι, ανασταλτικός παράγοντας των επιχειρήσεων. Αυτές ξεκίνησαν πάλι με την αρχή του φθινοπώρου. Ενίσχυσε το στρατό του με χιλιάδες ιππείς και σκαπανείς, ειδικευμένους στην πολιορκία οχυρωμένων πόλεων. Πρώτος στόχος του ήταν η Ανάζαρβος. Η ευκολία με την οποία παραδόθηκε, εξέπληξε και τον ίδιο το Νικηφόρο. Η πολυάριθμη φρουρά της οχυρωμένη πίσω από ισχυρά τείχη, παρέλυσε στη θέα των Ρωμηών και στο άκουσμα του ονόματος του Ελ Νικφούρ (αραβική απόδοση του ονόματος του Νικηφόρου Φωκά). Λόγω της άμεσης παράδοσης της πόλης ο Δομέστικος εγγυήθηκε την ασφάλεια των κατοίκων της και τους επέτρεψε να φύγουν και να πάρουν μαζί τους την κινητή περιουσία τους. Όλοι οι κάτοικοι κατέφυγαν στην Ταρσό. Τα τείχη της Ταρσού ισοπεδώθηκαν. Εγκαταστάθηκε ρωμαίικη φρουρά σ’ αυτήν καθώς και σ’ όλες τις ακροπόλεις της δυτικής Κιλικίας και του όρους Αμανού.

Ανοίγει ο σρόμος για το Χαλέπι…

Ο Ibn Alzayyat αυτοκτόνησε μετά τη συντριβή του από το Νικηφόρο. Προς το παρόν ούτε η Ταρσός ούτε η Μομψουεστία αποτελούσαν πρόβλημα για το ρωμαίηκο στρατό. Γι’ αυτό ο Νικηφόρος κατευθύνθηκε προς το όρος Αμάνος (σημερινό Γκιαούρ Νταγ), ώστε να εξασφαλίσει τη δίοδο προς Χαλέπι και Συρία. Ο στρατός εισήλθε από τις Αμανίδες Πύλες (είσοδος της Κιλικίας) και εξήλθε από τις Σύριες Πύλες (έξοδος Συρίας), αφού κατέλαβε τα ενδιάμεσα φρούρια και την Αλεξανδρέττα (Ισκαντερούμ). Ο Sayf ad-Dawla έστειλε δύναμη 4,000 ιππέων να παρενοχλεί τους εισβολείς, και ο ίδιος οχυρώθηκε στην πρωτεύουσά του το Χαλέπι. Οι Ρωμηοί εκπόρθησαν τις πόλεις της επικράτειας, την μια μετά την άλλη. Γερμανικεία, Δολίχη, Ιεράπολη, Βαμβύκη κι έφθασαν μέχρι τον Ευφράτη. Σύντομα βρέθηκαν κάτω από τα τείχη του Χαλεπιού (αρχαία Βέροια).

Ο εμίρης είχε συντονίσει προσωπικά τις εργασίες και είχε προπαρασκευάσει την πόλη για ν’ αντιτάξει σθεναρή άμυνα. Όπως είπαμε είχε στείλει 4,000 ιππείς να παρακολουθούν και να παρενοχλούν τον Νικηφόρο. Ο πολυμήχανος στρατηγός κινήθηκε βορειοανατολικά μέχρι τη Δολίχη, υποκρινόμενος υποχώρηση, με τον Ναζδά και τους Άραβες να τον ακολουθούν. Πίσω από τα υψώματα της Δολίχης και καλυπτόμενος απ’ αυτά, διέγραψε ημικυκλική πορεία κι επανήλθε στην προηγούμενη προς Νότο πορεία του. Ο Ναζδάς έχασε τα ίχνη του και συνέχισε ευθεία, αναζητώντας τον, μάταια. Έτσι, με το ευφυές αυτό στρατήγημα, αποπροσανατόλισε την υπολογίσιμη δύναμη του εχθρού κι ανακούφισε τα νώτα του. Το Χαλέπι στερήθηκε τη μόνη εξωτερική βοήθεια που μπορούσε να περιμένει, κι έστεκε απομονωμένο στην προέλαση των Ρωμηών. Η είδηση της άφιξης του αυτοκρατορικού στρατού έφθασε στην πόλη με Άραβες νομάδες. Σε μια ύστατη προσπάθεια, ο εμίρης προσπάθησε ν’ ανακόψει την πορεία του στον Χάλο ποταμό, ανεπιτυχώς. Οι Ρωμηοί διαπεραιώθηκαν από στενό και αβαθές πέρασμα με αρχηγό τον Ιωάννη Τσιμισκή και πλαγιοκόπησαν τους Άραβες, τους οποίους έτρεψαν σε φυγή. Ακολούθησε καταδίωξη και σφαγή. Ο Sayf ad-Dawla δεν κατάφερε να επιστρέψει στο Χαλέπι, διότι ο δρόμος ήταν κλειστός. Στράφηκε ανατολικά προς τον Ευφράτη κυνηγημένος από το αυτοκρατορικό ιππικό. Στη δύσκολη αυτή περίσταση, τον έσωσε η ταχύτητα του περίφημου αραβικού αλόγου του. Οι διώκτες του τον έχασαν μετά τη διέλευση από το χωριό Σαβίν. Έφθασε στην οχυρή πόλη Χαλκίδα κι εκεί σώθηκε.

Η πρωτεύουσά του βρισκόταν στη διάθεση του Νικηφόρου. Η πόλη λεηλατήθηκε. Το λαμπρό ανάκτορο του εμίρη πυρπολήθηκε. Πλούσια λάφηραν έπεσαν στα χέρια των Ρωμηών. Η άλωση του Χαλεπιού έγινε την Τρίτη 23 Δεκεμβρίου 962 μ.Χ. Η ακρόπολη παρέμενε απόρθητη στη ΒΑ πλευρά πάνω σε απότομο βράχο. Σε μια προσπάθεια κατάληψής της σκοτώθηκε ο ανηψιός του Νικηφόρου, Θεόδωρος. Η αντίστασή της κάμφθηκε τελικά τον Φεβρουάριο του 96323. Τα αποτελέσματα της εκστρατείας του 962 μ.Χ. ήταν θετικά για το Βυζάντιο/Ρωμανία. Καταλήφθηκε ολόκληρη η Κιλικία, οι διαβάσεις του Αμάνου και σημαντικές πόλεις και φρούρια δυτικά του Ευφράτη. Πλήθος από λάφυρα περιήλθαν στα χέρια των Ρωμηών, χιλιάδες Χριστιανοί δούλοι ελευθερώθηκαν. Κατά την επιστροφή επίμηκες καραβάνι μετέφερε τη συγκομιδή αυτή και φρουρές εγκαταστάθηκαν στα φρούρια, ώστε να παραμείνει ανοιχτός ο δρόμος για τις επόμενες εκστρατείες.


Ο αυτοκράτορας Ρωμανός Β’ πέθανε την 15η Μαρτίου 963. Η είδηση έφτασε στον Νικηφόρο λίγο έξω από την Καισάρεια. Επέστρεψα στην Βασιλεύουσα κι έδωσε όρκο πίστης στα παιδιά του θανόντος, Βασίλειο και Κωνσταντίνο, ενώπιον της συγκλήτου. Γεγονότα, όμως που ξέφυγαν τον έλεγχό του, πολύ δε περισσότερο αντέκειντο στην επιθυμία του, τον οδήγησαν στον θρόνο. Ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας από τα στρατεύματά του στις 3 Ιουλίου του 963. Έλαβε το στέμμα από τον Πατριάρχη Πολύευκτο την Κυριακή 16 Αυγούστου του ίδιου έτους και στις 20 Σεπτεμβρίου νυμφεύθηκε την χήρα του εκλιπόντος Θεοφανώ

1620: Αρχίζει η κατασκευή της πρώτης μόνιμης ευρωπαϊκής εγκατάστασης στη Νέα Αγγλία, 2 μέρες αφού το Μέιφλαουερ έφτασε στο λιμάνι του Πλίμουθ, στη σημερινή Μασαχουσέτη.

1783: Ο αρχιστράτηγος Τζορτζ Ουάσινγκτον παραιτείται από τον Ηπειρωτικό Στρατό των Η.Π.Α.

1861:Τα παραδουνάβια πριγκιπάτα της Βλαχίας και της Μολδαβίας ενώνονται και σχηματίζουν τη Ρουμανία.

1876: Ο σουλτάνος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Αμπντούλ Χαμίτ Β’ παραχωρεί το πρώτο Σύνταγμα στους υπηκόους του.

1879: Η Έβερτον δίνει τον πρώτο της αγώνα με το νέο της όνομα (προηγούμενος τίτλος St Domingo’s Football Club) εναντίον της St Peter’s στο Στάνλει Παρκ.

1888:
 O ολλανδός ζωγράφος Βίνσεντ Βαν Γκογκ, μετανιωμένος επειδή προσέβαλε τον φίλο και ομότεχνό του Πολ Γκογκέν, κόβει το αριστερό αυτί του.

1909:
 Ο Στρατιωτικός Σύνδεσμος, που έκανε την Επανάσταση στο Γουδή, καλεί τον Ελευθέριο Βενιζέλο στην Αθήνα να αναλάβει πολιτικός του σύμβουλος.

1909: Ιδρύεται το πρώτο σοσιαλιστικό κόμμα στην Ελλάδα από τον Πλάτωνα Δρακούλη, ηγέτη του Σοσιαλιστικού Συνδέσμου. Το Ελληνικό Σοσιαλιστικό Κόμμα δηλώνει ότι θα συμμετάσχει στις εκλογές.

1909: Στην εφημερίδα Εργάτης του Βόλου αρχίζει να δημοσιεύεται σε συνέχειες το Κομουνιστικό Μανιφέστο των Μαρξ και Ένγκελς, σε μετάφραση του διαπρεπούς λογίου Κώστα Χατζόπουλου.

1909: Π Αλβέρτος ορκίζεται βασιλιάς του Βελγίου, μετά τον θάνατο του πατέρα του Λεοπόλδου Β’.

1912: Εγκαινιάζεται το φράγμα του Ασουάν στην Αίγυπτο.

1913: Ιδρύεται η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ η Federal Reserve System ή Fed, η κεντρική τράπεζα των Ηνωμένων Πολιτειών. Δημιουργείται από το Κογκρέσο με την υπογραφή της Federal Reserve Act από τον πρόεδρο, Γούντροου Ουίλσον, ώστε να παρέχει στο έθνος ένα ασφαλέστερο πιο ευέλικτο και πιο σταθερό νομισματικό και χρηματοπιστωτικό σύστημα.

1924: Η κυβέρνηση του Ανδρέα Μιχαλακόπουλου συνάπτει σύμβαση με την αμερικανική εταιρία ΟΥΛΕΝ για την ύδρευση της Αθήνας.

1928: Ιδρύεται το Συμβούλιο της Επικρατείας με τη σημερινή μορφή του, ως ανώτατο ακυρωτικό διοικητικό δικαστήριο.

1933: Στη Γερμανία, σε θάνατο καταδικάζεται ο ολλανδός αναρχοκομμουνιστής Μαρίνους Βαν Ντε Λούμπε, που είχε κατηγορηθεί για τον εμπρησμό του Ράιχσταγκ (Βουλή).

1947: Οι επιστήμονες των εργαστηρίων Bell Μπαρντίν, Μπράτιν και Σόκλεϊ παρουσιάζουν το τρανζίστορ.

1947: Σχηματίζεται στα βουνά η πρώτη Προσωρινή Δημοκρατική Κυβέρνηση των ανταρτών, με πρωθυπουργό και υπουργό Στρατιωτικών το Μάρκο Βαφειάδη και αντιπρόεδρο και υπουργό Εσωτερικών τον Γιάννη Ιωαννίδη.

1948: Ο πρωθυπουργός της Ιαπωνίας κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, Χιντέκι Τόγιο, εκτελείται δι’ απαγχονισμού ως εγκληματίας πολέμου, μετά την καταδίκη του από συμμαχικό δικαστήριο.

1954:
 Πραγματοποιείται η πρώτη μεταμόσχευση νεφρού από το δρ. Γιόζεφ Μάρεϊ σε νοσοκομείο της Βοστόνης.

1968: Οι αστροναύτες Μπόρμαν, Λόβελ και Άντερς του διαστημοπλοίου «Apollo 8» γίνονται οι πρώτοι άνθρωποι που μπαίνουν σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη.

1972:  Ανακαλύπτονται 16 επιζήσαντες, 72 ημέρες μετά τη συντριβή αεροσκάφους στην ορεινή περιοχή των Άνδεων. Διατηρήθηκαν στη ζωή τρεφόμενοι με τις σάρκες των νεκρών συνεπιβατών τους  

1972: 
Σεισμός μεγέθους 6,5 Ρίχτερ στη Μανάγκουα της Νικαράγουας προκαλεί το θάνατο 10.000 ατόμων.

1975: Ξεκινά τη δράση της η τρομοκρατική οργάνωση «17 Νοέμβρη». Δολοφονεί στο Ψυχικό τον σταθμάρχη της CIA στην Αθήνα Ρίτσαρντ Γουέλς. Είναι το πρώτο της χτύπημα.

1990: Η Σλοβενία ψηφίζει την απόσχισή της από τη Γιουγκοσλαβία με το 88% των ψήφων.

1990:
 Με Προεδρικό Διάταγμα αποφασίζεται να κυκλοφορήσει το ΛΟΤΤΟ.

1991: Τα 12 κράτη – μέλη της ΕΟΚ αναγνωρίζουν έμμεσα, αλλά σαφώς, τη Ρωσία ως «ντε φάκτο» διάδοχο κατάσταση της πρώην ΕΣΣΔ.

1994: Στη γερμανική εταιρία “Χοχτίφ” ανατίθεται η κατασκευή του αεροδρομίου των Σπάτων, σύμφωνα με ομόφωνη απόφαση της Κυβερνητικής Επιτροπής.

1997:
 Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Αθηνών κηρύττει ενόχους, χωρίς κανένα ελαφρυντικό, τους Ασημάκη Κατσούλα και Μανόλη Δημητροκάλλη για την υπόθεση των «σατανιστών της Παλλήνης».

2008: 
Αθήνα, η τρομοκρατική οργάνωση Επαναστατικός Αγώνας εξαπέλυσε τρομοκρατική επίθεση με δύο καλάσνικοφ εναντίον 17 αστυνομικών της διμοιρίας Α-524 που επέβαιναν σε υπηρεσιακό λεωφορείο στη περιοχή Γουδί.

 

 

Γεννήσεις σαν σήμερα

 

245 – Ζηνοβία, βασίλισσα της Παλμύρας. (Θαν. 274)

1777 – Αλέξανδρος Α’, ο τσάρος της Ρωσίας ο οποίος νίκησε τον Ναπολέοντα και πρωτοστάτησε στη δημιουργία της Ιερής Συμμαχίας

1790 – Ζαν Φρανσουά Σαμπολιόν, γάλλος αρχαιολόγος που αποκρυπτογράφησε την ιερογλυφική γραφή των αρχαίων Αιγυπτίων

1805 – Τζόζεφ Σμιθ τζούνιορ, αμερικανός θρησκευτικός ηγέτης και ιδρυτής της Εκκλησίας των Μορμόνων

1812 – Σάμιουελ Σμάιλς, σκωτσέζος συγγραφέας

1908 – Ο ηθοποιός, Παντελής Ζερβός

1918 – Ο γερμανός πολιτικός, Χέλμουτ Σμιτ, που διατέλεσε και καγκελάριος

 

1929 – Ο δημοτικός τραγουδιστής, Χρόνης Αηδονίδης

1968 – Η ιταλίδα τραγουδίστρια και μοντέλο, Κάρλα Μπρούνι, σύζυγος του γάλλου προέδρου Νικολά Σαρκοζί.

1975 – Χριστόφορος Παπακαλιάτης, έλληνας ηθοποιός, σκηνοθέτης και συγγραφέας.

Θάνατοι σαν σήμερα

 

1834 – Άγγλος οικονομολόγος και ιερωμένος, πατέρας της δημογραφίας, Τόμας Μάλθους, ο οποίος διατύπωσε το νόμο που φέρει το όνομά του, σύμφωνα με τον οποίο ο πληθυσμός τείνει να αυξάνει γρηγορότερα από την τροφή που χρειάζεται για τις ανάγκες του

1972 – Ρώσος αεροναυπηγός, κατασκευαστής των φερώνυμων αεροπλάνων που χρησιμοποιούνται κυρίως στην πολιτική αεροπορία, Αντρέι Τουπόλεφ.

2013 – Βίκτωρ Σαρηγιαννίδης, ελληνικής καταγωγής διαπρεπής αρχαιολόγος. (Γεν. 23/9/1929)

Σχετικά Άρθρα

Back to top button
Close
Close