ΙΣΤΟΡΙΑ

9 Δεκεμβρίου: Σαν σήμερα στην Ελλάδα και τον κόσμο – Η «εξέγερση των πετρών» (1η Ιντιφάντα)

1987: Αρχίζει η πρώτη Ιντιφάντα: Εξέγερση των Παλαιστινίων κατά των Ισραηλινών στη Λωρίδα της Γάζας και τη Δυτική Όχθη.


 

 

(Στο τέλος του άρθρου και τα υπόλοιπα γεγονότα σαν σήμερα)


 

 

Πριν τριανταένα χρόνια, στις 9 Δεκεμβρίου 1987, ξέσπασε η πρώτη ιντιφάντα, η λαϊκή εξέγερση των Παλαιστινίων, η οποία επί έξι χρόνια συγκλόνιζε τα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη προτού καταλήξει στην αμοιβαία αναγνώριση μεταξύ του Ισραήλ και της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (ΟΑΠ).

Μετά την αναγνώριση της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσας του Ισραήλ από τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ νωρίτερα αυτή την εβδομάδα, η Χαμάς έχει καλέσει σε μια τρίτη ιντιφάντα.

Ένα ατύχημα βάζει φωτιά

Στις 8 Δεκεμβρίου 1987 ένα φορτηγό που οδηγούσε ένας Ισραηλινός έπεσε πάνω σε δύο οχήματα στα οποία επέβαιναν Παλαιστίνιοι εργάτες κοντά στον προσφυγικό καταυλισμό της Τζαμπαλίγια, στη Λωρίδα της Γάζας. Τέσσερις Παλαιστίνιοι σκοτώθηκαν και πολλοί τραυματίστηκαν.

Την επομένη, μετά τις κηδείες των θυμάτων, ακολούθησαν βίαιες συγκρούσεις μεταξύ του στρατού και διαδηλωτών. Αναβρασμός επικράτησε στους οκτώ προσφυγικούς καταυλισμούς στη Λωρίδα της Γάζας.

Ενα δυστύχημα έβαλε «φωτιά» μεταξύ των δύο πλευρών/ Φωτογραφία: AP

Αυτή είναι η αρχή της ιντιφάντα, του «πολέμου των πετρών», που επεκτάθηκε σε όλα τα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη.

Σιδηρά πυγμή

Ισραηλινοί πολιτικοί είχαν προβεί σε προειδοποιήσεις. Τον Νοέμβριο του 1986 ο πρώην υπουργός Εξωτερικών Αμπά Εμπάν είχε εκφράσει την ανησυχία του για την κατάσταση στην οποία ζουν οι Παλαιστίνιοι, «που υποβάλλονται σε περιορισμούς και τιμωρίες».

Οι κάτοικοι των παλαιστινιακών εδαφών, που τότε βρίσκονταν ήδη επί είκοσι χρόνια υπό ισραηλινό έλεγχο, υπόκεινται από τον Αύγουστο του 1985 σε μια πολιτική «σιδηράς πυγμής», η οποία επιβλήθηκε από τον τότε υπουργό Άμυνας Γιτζάκ Ράμπιν με στόχο να τερματιστούν οι κινητοποιήσεις αντίστασης.

Οι ισραηλινοί απαντούσαν στις ρίψεις πετρών και μολότοφ των παλαιστινίων με πραγματικά πυρά/ Φωτογραφία:AP

Έκπληκτος από την έκταση της εξέγερσης ο Ράμπιν αρχικά έδωσε διαταγή «να σπάσουν τα κόκαλα» των Παλαιστίνιων διαδηλωτών, προτού παραδεχθεί στη συνέχεια ότι δεν υπήρχε στρατιωτική λύση στην εξέγερση.

Οι Ισραηλινοί στρατιώτες, που δεν ήταν καλά εκπαιδευμένοι στη διατήρηση της τάξης, απαντούν στις ρίψεις πετρών και βομβών μολότοφ με πραγματικά πυρά.

Για πρώτη φορά στα 40 χρόνια της ισραηλινοαραβικής σύγκρουσης, ο παλαιστινιακός λαός στη Δυτική Όχθη και τη Γάζα, ενάμιση εκατομμύριο άνθρωποι, είναι σε πόλεμο εναντίον του Ισραήλ.

Οι δρόμοι αποτελούν το πεδίο μάχης για τους χιλιάδες «σαμπάμπ», τους νέους ηλικίας 10 με 25 ετών, που μάχονται εναντίον των Ισραηλινών στρατιωτών με πέτρες.

Η ισραηλινή κυβέρνηση κατηγόρησε τη Συρία, το Ιράν και την ΟΑΠ ότι ευθύνονται για τις ταραχές. Όμως η ιντιφάντα ήταν στην πραγματικότητα ένα λαϊκό κίνημα που εξέφραζε την αγανάκτηση των Παλαιστίνιων έπειτα από 21 χρόνια κατοχής. Η εξέγερση εξέπληξε ακόμη και την ηγεσία της ΟΑΠ στην Τύνιδα.

 

‘Αλλα γεγονότα ..

 

Αλμανάκ

 

536: Ο βυζαντινός στρατηγός Βελισάριος ανακαταλαμβάνει τη Ρώμη από τους Οστρογότθους.

1714: Η Οθωμανική αυτοκρατορία κηρύσσει τον πόλεμο στην Βενετία. Είναι ο 7ος πόλεμος ανάμεσά τους και θα έχει ως αποτέλεσμα να εκδιωχθούν οι Βενετσιάνοι από την Πελοπόννησο και να υπαχθεί στους Οθωμανούς.

1898: Η πρώτη ημέρα της αυτόνομης Κρήτης. Φτάνει στα Χανιά και αναλαμβάνει Ύπατος Αρμοστής Κρήτης, εκ μέρους των Μεγάλων Δυνάμεων ο διάδοχος πρίγκιπας Γεώργιος.

1905: Με νόμο στη Γαλλία επέρχεται ο διαχωρισμός κράτους και εκκλησίας.

1912: Το υποβρύχιο «Δελφίν», με κυβερνήτη τον Υποπλοίαρχο Στέφανο Παπαρρηγόπουλο, επιτίθεται με τορπίλες κατά του τουρκικού θωρηκτού «Μετζιτιέ». Είναι η πρώτη αναφερόμενη στην παγκόσμια ναυτική ιστορία επιχείρηση υποβρυχίου με τορπίλη.

Το πρώτο μάχιμο υποβρύχιο του ελληνικού στόλου, που διεκδίκησε μια παγκόσμια πρωτιά. Στις 9 Δεκεμβρίου 1912 έγινε το πρώτο υποβρύχιο στην παγκόσμια ναυτική ιστορία που εκτόξευσε τορπίλη κατά εχθρικού πολεμικού πλοίου και συγκεκριμένα του τουρκικού καταδρομικού «Μετζηδιέ» (Medjidieh), στο πλαίσιο του Α’ Βαλκανικού Πολέμου. Αν και η βολή ήταν αποτυχημένη, το «Δελφίν» έγραψε ιστορία.

H ναυπήγηση του Δελφίν ήταν αποτέλεσμα της αναδιοργάνωσης του ελληνικού στρατεύματος, που ακολούθησε το στρατιωτικό κίνημα στου Γουδή (15 Αυγούστου 1909) και ήταν ένα από τα κύρια αιτήματα του Στρατιωτικού Συνδέσμου υπό τον Συνταγματάρχη Νικόλαου Ζορμπά. Η παραγγελία για τη ναυπήγηση του πρώτου ελληνικού καταδυομένου (λέξη της εποχής για το υποβρύχιο) δόθηκε από την κυβέρνηση Δραγούμη στα γαλλικά ναυπηγεία Schneider τον Σεπτέμβριο του 1910. Η ναυπήγησή του άρχισε το 1911 και ολοκληρώθηκε το καλοκαίρι του 1912.

Η παραλαβή του «Δελφίν» έγινε στις 21 Αυγούστου 1912 στον ναύσταθμο της Τουλόν από τον πλωτάρχη Στέφανο Παπαρηγόπουλο, που ήταν και ο πρώτος κυβερνήτης του. Το «Δελφίν», υποβρύχιο τύπου «Λομπέφ», είχε εκτόπισμα 310/450 τόνων, ανέπτυσσε ταχύτητα 8.5/13 κόμβων και ο οπλισμός του αποτελείτο από 4 εκτοξευτήρες τορπιλών των 45 εκ. εξωτερικά του σκάφους κάτω από το ξύλινο κατάστρωμα. Είχε πλήρωμα 18 ανδρών.

Αμέσως μετά την παραλαβή του άρχισε η εντατική εκπαίδευση του πληρώματος υπό την επίβλεψη Γάλλων αξιωματικών. Είχαν γίνει έντεκα καταδύσεις, όταν ο κυβερνήτης του πήρε διαταγή να αποπλεύσει από την Τουλόν για τον Πειραιά, καθώς ο Α’ Βαλκανικός Πόλεμος βρισκόταν επί θύραις. Το υποβρύχιο άφησε τη Γαλλία στις 16 Σεπτεμβρίου με κατεύθυνση την Κέρκυρα, όπου έφθασε στις 21 Σεπτεμβρίου. Δεν έμεινε παρά λίγες ώρες στο νησί των Φαιάκων, όσο χρειάστηκε για να ανεφοδιαστεί. Την επομένη, 22 Σεπτεμβρίου 1912, κατέπλευσε στο Ναύσταθμο της Σαλαμίνας, όπου έτυχε ενθουσιώδους υποδοχής.

Την επομένη η εφημερίδα Εμπρόςέγραψε για το νέο απόκτημα του Πολεμικού Ναυτικού: «Το σχήμα του Δελφίνος είναι ακριβώς σχήμα μεταλλίνου τεραστίου πούρου, χρώματος βαθυκυάνου, μήκους ολίγον μικρότερον των τορπιλλοβόλων μας. Επί του καταστρώματός του, επίσης καμπυλοειδούς, έχει μόνο δύο κοντούς ιστούς, μίαν μικράν γέφυραν δια τον κυβερνήτην του και στερείται τελείως καπνοδόχου. Κατά την κατάδυσίν του, γέφυρα και ιστοί εξαφανίζονται τελείως υπό το ύδωρ».

Στις 4 Οκτωβρίου 1912 ξέσπασε ο Α’ Βαλκανικός Πόλεμος και στις 19 Οκτωβρίου το Δελφίν απέπλευσε από τον Ναύσταθμο για να ενωθεί με τον υπόλοιπο στόλο που ναυλοχούσε στο Μούδρο της Λήμνου. Τον επόμενο μήνα, η μόνη του δραστηριότητα ήταν κάποιες καταδυτικές ασκήσεις στον κόλπο του Μούδρου και οι συνεχείς επιθεωρήσεις των μηχανών και των συστημάτων του, που παρουσίαζαν προβλήματα. Από τις 20 Νοεμβρίουάρχισε τις περιπολίες, πλέοντας στην επιφάνεια, αλλά και σε κατάδυση, έξω από τα Δαρδανέλια, ενώ τις νύκτες προσορμιζόταν στην Τένεδο.

Τις πρωινές ώρες της 9ης Δεκεμβρίου 1912 έξι τουρκικά πολεμικά εμφανίστηκαν στο στόμιο των Δαρδανελλίων στην πρώτη έξοδο του τουρκικού στόλου στο Αιγαίο μετά την ήττα του στη Ναυμαχία της Έλλης στις 3 Δεκεμβρίου. Αμέσως έσπευσαν ισάριθμα ελληνικά πλοία, τα οποία είχαν διαταγή να τα παρενοχλούν από απόσταση μέχρι την άφιξη των θωρηκτών του ελληνικού στόλου με επικεφαλής το Αβέρωφ.

Μετά από ένα τέταρτο, τα εχθρικά πλοία στράφηκαν προς νότο με κατεύθυνση προς τα Μαυρονήσια. Όταν φάνηκαν στον ορίζοντα το Δελφίν, που περιπολούσε στην περιοχή, καταδύθηκε και επιχείρησε να τορπιλίσει το Μετζηδιέ από απόσταση 500 μέτρων. Ο τορπιλλοβλητικός σωλήνας, όμως, έπαθε αφλογιστία και η τορπίλλη έπεσε στο βυθό, δίπλα στο υποβρύχιο, χωρίς να εκραγεί. Τα τουρκικά πλοία πέρασαν πάνω από το Δελφίν χωρίς να το αντιληφθούν.

Στην προσπάθειά του να επιστρέψει στη βάση του, το ελληνικό υποβρύχιο προσάραξε στα αβαθή των ακτών της Τενέδου. Για να αποκολληθεί αναγκάστηκε να αφήσει τα μολυβένια βάρη ασφαλείας που είχε, πράγμα που έκανε αδύνατη την κατάδυσή του. Πλέοντας στην επιφάνεια επέστρεψε στο Μούδρο στις 10 Δεκεμβρίου και δύο ημέρες αργότερα στάλθηκε στο Ναύσταθμο της Σαλαμίνας για επισκευές και εκεί έμεινε ως το τέλος του πολέμου.

Τον Σεπτέμβριο του 1916 το Δελφίν κατασχέθηκε από τους Γάλλους, κατά τη διάρκεια του «Εθνικού Διχασμού». Στο Ναυτικό αποδόθηκε τον Οκτώβριο του 1917, όταν πια είχε επικρατήσει το βενιζελικό «Κίνημα της Εθνικής Άμυνας» και στη νότια Ελλάδα. Όμως, ήταν πια άχρηστο και οποιαδήποτε προσπάθεια αποκατάστασής του ανέφικτη. Έτσι, το Δελφίν, παροπλίστηκε το 1920

1917: Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος: Τα τουρκικά στρατεύματα παραδίδουν την Ιερουσαλήμ στα βρετανικά.

1919: Ο έλληνας πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος αναχωρεί για το Παρίσι, με σκοπό να παραβρεθεί στον καταρτισμό της οριστικής Συνθήκης Ειρήνης με την Τουρκία, της Συνθήκης των Σεβρών.

1921: Πραγματοποιείται απόπειρα δολοφονίας εναντίον του ναυάρχου Παύλου Κουντουριώτη. Τραυματίζεται στην κοιλιακή χώρα από πυροβολισμό.

1923
: Συλλαλητήριο των φιλοβασιλικών οργανώσεων στις Στήλες του Ολυμπίου Διός. Στα επεισόδια που ακολουθούν σκοτώνονται 8 άτομα και τραυματίζονται 16.

1929
: Παραιτείται από πρόεδρος της Δημοκρατίας, για λόγους υγείας, ο Παύλος Κουντουριώτης. Αντικαταστάτης του θα εκλεγεί ο Αλέξανδρος Ζαΐμης.

1931: Εγκαθίσταται η Δεύτερη Ισπανική Δημοκρατία με την ψήφιση του Συντάγματος.

1940: Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος: Το χαρμόσυνο άγγελμα της απελευθέρωσης του Αργυροκάστρου μεταδίδεται σε ολόκληρη την Ελλάδα με κωδωνοκρουσίες.

1941
: Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος: Η Κίνα κηρύσσει πόλεμο εναντίον της Ιαπωνίας, της Γερμανίας και της Ιταλίας.

1946
:Αρχίζουν οι δευτερεύουσες δίκες της Νυρεμβέργης, με τη δίκη των γιατρών του Γ’ Ράιχ, που κατηγορούνται για πειράματα ευγονικής στα στρατόπεδα συγκέντρωσης.

1963
: Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής παραιτείται αιφνιδιαστικά από την αρχηγία του κόμματος της ΕΡΕ και αναχωρεί για το Παρίσι, συνοδευόμενος από τη σύζυγό του Αμαλία.

1963: Στις ΗΠΑ, το FBI καταλήγει ότι, ο Λι Χάρβεϊ Οσβαλντ ενήργησε από μόνος του στη δολοφονία του προέδρου Τζον Κένεντι.

1967: Ο Νικολάε Τσαουσέσκου, εκτός από πανίσχυρος γραμματέας του κομμουνιστικού κόμματος, γίνεται και πρόεδρος της Ρουμανίας.

1968: Παρουσιάζεται το πρώτο «ποντίκι» για ηλεκτρονικό υπολογιστή στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ των ΗΠΑ.

1970: Το ζεύγος Κωνσταντίνου και Αμαλίας Καραμανλή υποβάλλει αγωγή διαζυγίου σε γαλλικό δικαστήριο.

1981: Η Νέα Δημοκρατία εκλέγει ως νέο αρχηγό της τον Ευάγγελο Αβέρωφ, μετά την παραίτηση του Γεωργίου Ράλλη. Στη σχετική ψηφοφορία της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, ο Αβέρωφ λαμβάνει 67 ψήφους, έναντι 32 του Κωνσταντίνου Στεφανόπουλου και 12 του Ιωάννη Μπούτου.

1987: Αρχίζει η πρώτη Ιντιφάντα: Εξέγερση των Παλαιστινίων κατά των Ισραηλινών στη Λωρίδα της Γάζας και τη Δυτική Όχθη.

1990: Ο Λεχ Βαλέσα, πρώην συνδικαλιστής ηγέτης της «Αλληλεγγύης», κερδίζει τις προεδρικές εκλογές στην Πολωνία, εξασφαλίζοντας το 77% των ψήφων.

1990: Ο Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς εκλέγεται πρόεδρος της Σερβίας.

1992: Ανακοινώνεται επίσημα από το Μπάκιγχαμ ο χωρισμός του πριγκιπικού ζεύγους Καρόλου – Νταϊάνας, μετά από μακρόχρονη φημολογία.

1994: Στην Κίνα, 312 άτομα, κυρίως παιδιά, σκοτώνονται από πυρκαγιά, που ξεσπά σε κινηματογράφο της πόλης Καραμάι.

1996: Το Νόμπελ εναλλακτικής ιατρικής παραλαμβάνει στη Σουηδία, ο έλληνας ομοιοπαθητικός, Γιώργος Βυθούλκας.

1998: Ο Ολυμπιακός προκρίνεται για πρώτη φορά στα 73 χρόνια της ιστορίας του, στους 8 του Τσάμπιονς Λιγκ. Οι ερυθρόλευκοι παίρνουν την πρόκριση μετά την ισοπαλία με 1-1 στον αγώνα κόντρα στην Κροάσια Ζάγκρεμπ. Σκόρερ για τον Ολυμπιακό, ο Στέλιος Γιαννακόπουλος.

2000: Ο ισραηλινός πρωθυπουργός Εχούντ Μπαράκ ανακοινώνει την παραίτηση του και την προκήρυξη πρόωρων εκλογών.

2002: Ο γ.γ του ΟΗΕ παραδίδει στην ελληνοκυπριακή και την τουρκοκυπριακή πλευρά το αναθεωρημένο σχέδιο του για την επίλυση του Κυπριακού. Η ελληνοκυπριακή πλευρά διαπιστώνει βελτιώσεις σε σχέση με το αρχικό κείμενο.

Γεννήσεις σαν σήμερα

 

1608 – Τζον Μίλτον, άγγλος ποιητής

1842 – Πιοτρ Κροπότκιν, ρώσος πρίγκιπας, από τους σημαντικότερους θεωρητικούς του αναρχικού κινήματος. (Θαν. 8/2/1921)

1859 – Γεώργιος Δροσίνης, ποιητής και πεζογράφος. (Θαν. 3/1/1951)

1880 – Γιόζεφ Πιλάτες, γερμανός γυμναστής που ανακάλυψε την ομώνυμη μέθοδο εκγύμνασης

1883 – Αλέξανδρος Παπάγος, αρχιστράτηγος του Εθνικού Στρατού κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου και πρωθυπουργός

1895 – Ντολόρες Ιμπαρούρι, θρυλική μορφή του ισπανικού εμφύλιου πολέμου και του κομουνιστικού κινήματος, γνωστότερη ως Πασιονάρια

1916 – Κερκ Ντάγκλας, αμερικανός ηθοποιός

1929 – Τζον Κασαβέτις, αμερικανός ελληνικής καταγωγής ηθοποιός, σκηνοθέτης και σεναριογράφος

1953 – Τζον Μάλκοβιτς. βραβευμένος με ΕΜΙ αμερικανός ηθοποιός και σκηνοθέτης

1954 – Ζαν-Κλοντ Γιουνκέρ, λουξεμβούργιος πολιτικός.

 

 

Θάνατοι σαν σήμερα

 

1641 – Άντονι Βαν Ντάικ, φλαμανδός ζωγράφος

1936 – Χουάν ντε λα Θιέρβα, ισπανός μηχανικός που εφηύρε το αυτόγυρο. (Γεν. 21/9/1895)

1970 – Σαρλ ντε Γκολ, στρατηγός και πρόεδρος της Γαλλίας

1970 – Αρτέμ Μικογιάν, σοβιετικός αεροναυπηγός. Μαζί με τον Μιχαήλ Γκούροβιτς σχεδίασε τα περίφημα σοβιετικά μαχητικά MiG (από τα αρχικά των επωνύμων τους). (Γεν. 23/7/1905)

Σχετικά Άρθρα

Back to top button
Close
Close