ΙΣΤΟΡΙΑ

26 Σεπτεμβρίου: Σαν σήμερα στην Ελλάδα και τον κόσμο – 1932: Ο φοβερός σεισμός της Χαλκιδικής

Στις 26 Σεπτεμβρίου του 1932 στις 19:20 ισχυρή σεισμική δόνηση μεγέθους 7 βαθμών της κλίμακας Richter, έπληξε την Χαλκιδική και κυρίως την Ιερισσό και το Στρατώνι


 

(Στο τέλος του άρθρου & τα υπόλοιπα γεγονότα σαν σήμερα στην Ελλάδα και τον κόσμο με ειδικά αφιερώματα στην ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΤΟΥ «ΕΞΠΡΕΣ ΣΑΜΙΝΑ» και στην ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ)


 

161  άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, από τους οποίους οι 85 στην Ιερισσό και οι 41 στο Στρατώνι, ενώ 669 τραυματίστηκαν (οι 175 στην Ιερισσό και οι 99 στο Στρατώνι).

Τα χωριά Γομάτι, Μεγάλη Παναγιά, Αρναία, Νέα Ρόδα, Στάγειρα, Παλαιοχώρι, Σιδηροπόταμος υπέστησαν μεγάλες βλάβες.Μεγάλη καταστροφή σημειώνεται και στο Άγιον Όρος, στο οποίο αντέχουν μόνο δύο μονές. 4.106 σπίτια καταστράφηκαν (στην Ιερισσό 650 σπίτια καταστράφηκαν εντελώς) ενώ 3.218 έπαθαν σοβαρές βλάβες.

Οι δύο μεγαλύτεροι μετασεισμοί εκδηλώθηκαν στις 26-9-1932 (Μ=6,0) και στις 11-5-1933 (Μ=6,3).

Με αφορμή την θλιβερή αυτή επέτειο η παραθέτουμε την προσωπική εμπειρία του Ιερισσιώτη Αλκιβιάδη Κούμαρου, αυτόπτη μάρτυρα της καταστροφής:

 

«26 Σεπτεμβρίου 1932…

Αυτές τις μέρες γινόταν βουλευτικές εκλογές .Το Λαϊκό Κόμμα με τον Τσαλδάρη και το Φιλελεύθερο με τον Βενιζέλο. Ο Βασίλης Βασιλικός ήταν βουλευτής του Λαϊκού Κόμματος στη Χαλκιδική. Χάρη στο επίθετο του έβγαινε πάντα βουλευτής.

Όλοι οι βασιλικοί τον ψήφιζαν γιατί αυτός ήταν βασιλικός. Εάν και είχαμε Δημοκρατία όταν γινόταν αυτός βουλευτής ,μαζευόταν όλοι οι βασιλικοί πίναν και χόρευαν και τραγουδούσαν «Του αητού ο γιος» και φώναζαν «Ζήτω ο Βασιλιάς».

Εκείνη τη βραδιά πολλοί άνδρες του χωριού μαζεύτηκαν στην αγορά να μάθουν τα αποτελέσματα. Δεν υπήρχαν τηλέφωνα, μόνο του Ταχυδρομείο και της Αστυνομίας, από αυτούς θα ερχόταν τα νέα. Όταν νικούσε ο Τσαλδάρης θ’ άρχιζαν το γλέντι. Ο πατέρας μου ήταν και αυτός στην αγορά μαζί με τους άλλους. 

Μόλις άρχιζε να σουρουπώνει η μάνα μου έστρωσε στο πάτωμα ένα τραπεζομάντηλο, μια τάβλα, έκοψε ψωμί, έβαλε και φαγητό και καθίσαμε όλα τα παιδιά, εγώ ,3 κορίτσια και αυτή με τον μικρό αδερφό μας .Μετά το φαγητό, μας έστρωσε για ύπνο. Εγώ κοιμόμουνα πάνω σε ένα ξύλινο κρεβάτι, τα κορίτσια στη σειρά στο πάτωμα .

Η μάνα μου όταν τελείωσε ο τρύγος διάλεξε ένα πανέρι σταφύλια για να τρώμε και το πανέρι το έβαζε κάτω από το κρεβάτι μου. Μόλις κοιμήθηκαν όλοι εγώ γλίστρησα από το κρεβάτι μου και στριμώχθηκα δίπλα στην αδερφή μου και έπαιρνα σταφύλια από το πανέρι και έτρωγα. Εκεί με πήρε ο ύπνος….

 

Δε ξέρω πόσο κοιμήθηκα ,όταν κάποιες φωνές με ξύπνησαν, ένοιωσα το πάτωμα να κουνιέται και τον πατέρα μου να φωνάζει «Βοήθεια». Τρόμαξα…

Το πάτωμα κουνιόταν συνέχεια, έκαμα να σηκωθώ και το κεφάλι μου χτύπησε σε κάτι σκληρό. Εκείνη τη στιγμή μου φάνηκε ότι το σπίτι μας γκρεμίστηκε, μόνον το δικό μας. Σκοτάδι παντού. Άρχισα έρποντας να πηγαίνω προς τη φωνή. Οι αδερφές μου ακόμα κοιμόταν. Πέρασα από πάνω τους και πήγα κοντά στον πατέρα μου. Κρατούσε στην αγκαλιά του τον μικρό αδερφό μου, δίπλα ήταν η μάνα μας και αυτός φώναζε βοήθεια.

Εκεί που στεκόταν ήταν το παράθυρο και δίπλα η πόρτα. Κοίταξα κατά κει, δεν υπήρχε τίποτα. Ο τοίχος ήταν γκρεμισμένος, κοίταξα προς τα έξω παντού σκοτάδι. Αντίκρισα το δρόμο, ήταν γεμάτος από πέτρες κεραμίδια και ξύλα, όλα τα σπίτια της γειτονιάς ήταν ένας σωρός από πέτρες. Ένας νέος από τη γειτονιά ήρθε κοντά μας και πήρε τον αδερφό μου και τον έβαλε πάνω στις πέτρες.

«Μπάρμπα Κώστα έγινε μεγάλος σεισμός, το χωριό δεν υπάρχει».

Ο νέος έφυγε. Παντού φωνές και κλάματα. Δρασκέλισα τον τοίχο και βρέθηκα πάνω στα ερείπια. Τα κορίτσια ξύπνησαν και τα έφερνε ο πατέρας μου. Τα έπαιρνα ένα- ένα και τα πήγαινα εκεί που ήταν ο μικρός. Μετά κατέβηκε η μάνα μου. Μια φωνή άκουσα μέσα από το σπίτι.«Η γιαγιά, πήγαινε φέρε τη γιαγιά».

Φώτο: 1932 σεισμός. Δεξιά φαίνονται τα βυζαντινά τείχη της πόλης και ξεχωρίζει το καμπαναριό της εκκλησίας.

Σε λίγο βρεθήκαμε όλοι μαζί να καθόμαστε πάνω στα ερείπια. Η δόνηση δε σταματούσε. Ήταν τόσος ο φόβος που δεν τολμούσαμε να μπούμε μέσα στο ερείπιο να πάρουμε ένα σκέπασμα ή μια κουβέρτα να τυλιχτούμε για να μην κρυώνουμε. Μια φωνή ακούστηκε. «Ελάτε όλοι εδώ, απόψε χανόμαστε».

Σηκωθήκαμε και πήγαμε. Εκεί στη μικρή πλατεία στις Γούβες, έτσι την ονόμαζαν. Εδώ οι κοπέλες της γειτονιάς χόρευαν τις γιορτές. Απόψε δεν άκουγες τραγούδια, μόνον κλάματα. Όλοι οι γειτόνοι ήταν μαζεμένοι εδώ. Δε μπορώ να περιγράψω τον πόνο που ένοιωθε ο καθένας. Ένας φώναζε να φύγουμε από δω. Εάν πέσουν αυτοί οι τοίχοι που στέκονται ακόμα όρθιοι θα μας σκοτώσουν. Σηκωθήκαμε όλοι, ένας πίσω από τον άλλο βαδίζαμε πάνω στα ερείπια γεμάτα παγίδες, κανείς δε μιλούσε και φτάσαμε στην πλατεία του σχολείου.

Εκεί ήταν πολλοί μαζεμένοι, φοβισμένοι, τρομαγμένοι. Η γη κουνιόταν συνέχεια. Κάποιος φώναζε να φύγουμε και να πάμε στο αλώνι του Σωτηράκη.«Εδώ μπορεί να έρθει η θάλασσα και να μας πνίξει».Όλοι αρχίσαμε να βαδίζουμε για να ανεβούμε στο λόφο που ήταν το αλώνι. Εκεί βρήκαμε και άλλους. Καθίσαμε ένας δίπλα στον άλλον και κλαίγαμε τη μοίρα μας.

Δίπλα άκουγα κλάματα. Μια γυναίκα φώναζε τη Σωτηρούλα της που ήταν κάτω από τα ερείπια. Άλλη μια γυναίκα πονούσε και φώναζε εάν υπάρχει καμιά μαμή. Πήγε η γιαγιά μου ,ήταν μαμή. Μετά από λίγο ήρθε και μας είπε ότι γεννήθηκε ένα κοριτσάκι.

Μια τρομερή δόνηση και ακούστηκε ένα γκρέμισμα. Γκρεμίστηκε το σχολείο και ότι άλλο ήταν όρθιο μέσα στο χωριό. Ως το πρωί οι δονήσεις δε σταμάτησαν. Ζαρωμένοι και παγωμένοι, ένας δίπλα στον άλλο περιμέναμε να ξημερώσει.

Φώτο: Η πλατεία του δημοτικού σχολείου και το γκρεμισμένο σχολείο.

Όταν ύστερα από πολλές ώρες ήρθε το φως και άρχισε να βγαίνει ο ήλιος αντικρίσαμε ένα φοβερό θέαμα. Αυτή η γραφική Ιερισσός ,με τόσες ιστορίες ,με τις όμορφες γειτονιές και τα στενά σοκάκια με την εκκλησία πάνω στο κάστρο ,με το καμπαναριό της, τις 7 καμπάνες που όταν σήμαιναν ακουγόταν μακριά και ξυπνούσαν τους χωριανούς να πάνε στην εκκλησιά ,όλα αυτά δεν υπήρχαν. Υπήρχε μόνο ένας σορός από ερείπια. Μόνο λίγα σπίτια ήταν όρθια, αυτά ήταν ξηλόπηχτα και άντεξαν το σεισμό.

Σιγά-σιγά όλοι άρχισαν να συνέρχονται και πήραν το δρόμο για τα ερείπια. Ο πατέρας μου έφυγε μαζί με άλλους να βγάλουν τη θεία μου που ήταν κάτω από τα ερείπια. Όταν τη φέραν εκεί στο αλώνι ήταν αναίσθητη. Το ένα της πόδι ήταν σπασμένο σε άσχημη κατάσταση. Έχασε πολύ αίμα και όταν την πήγαιναν μαζί με άλλους με ένα πολεμικό καράβι πέθανε στο δρόμο.

Όταν κατέβηκα στην πλατεία αντίκρισα ένα φοβερό θέαμα. Κουβαλούσαν τους νεκρούς στο νεκροταφείο, πάνω σε κουρελούδες χωρίς παπάδες και ξεφτέρια .Ένας βάδιζε μπροστά με έναν καζμά και φτυάρι, τέσσερις κουβαλούσαν τον νεκρό και άλλοι κλαίγαν. Είδα ένα δυστυχισμένο πατέρα να έχει το σκοτωμένο παιδί του στη αγκαλιά του και να βαδίζει σκυφτός προς το νεκροταφείο.

Η 27η Σεπτέμβρη ήταν η πιο δύσκολη μέρα γεμάτη πόνο, απελπισία και κλάμα.

Εκεί που γυρνούσα είδα τον δάσκαλο μου τον Νικόλαο Πέτρου σε άσχημη κατάσταση, ξυπόλητος, μόνον με τη φανέλα ,τα μαλλιά του ακατάστατα και να φωνάζει τον γιο του τον Κώστα. Ήρθε κοντά μου ,με αγκάλιασε και με ρωτούσε εάν είδα τον μοναχογιό του τον Κώστα. «Εψές παίζαμε μαζί εκεί στις Γούβες. Εγώ έφυγα νωρίς, αυτός έμεινε εκεί με άλλα παιδιά». Την άλλη μέρα έμαθα ότι ο φίλος μου σκοτώθηκε. Έτρεξε να πάει στο σπίτι του και τον σκότωσε ένας τοίχος. Ήταν 11 χρονών. Ο πατέρας μου με βρήκε να γυρνάω άσκοπα. Ύστερα από αυτήν την κατάσταση που είδα τον δάσκαλο δεν έφυγαν τα δάκρυα από τα μάτια μου.

Φώτο: Ο δάσκαλος Νικ. Πέτρου υποδεχόμενος τον βασιλέα τότε της Ελλάδας Γεώργιο Β’ το 1936.
 

Μας πήρε να πάμε πάνω στο γκρεμισμένο σπίτι μας να πάρουμε καμιά κουβέρτα και τρόφιμα εάν βρούμε. Περπατήσαμε πάνω στα χαλάσματα. Όταν φτάσαμε εκεί στο γκρεμισμένο σπίτι κοιτούσαμε με απορία. Πως γλυτώσαμε από εδώ μέσα. Όταν έγινε ο σεισμός, οι τρεις πλευρές φύγαν προς τα έξω ,ο μεσαίος τοίχος που χώριζε τα δύο δωμάτια ήταν όρθιος αυτός, ο ξυλόπιχτος τοίχος κράτησε τη μια πλευρά της οροφής, η άλλη που ακουμπούσε πάνω στον πέτρινο τοίχο έπεσε και σταμάτησε πάνω στο κρεβάτι μου και η άκρη του διέλυσε το μαξιλάρι μου.
Η επιθυμία μου να φάω τη νύχτα ένα σταφύλι και να φύγω από το κρεβάτι μου μου έσωσε τη ζωή. Μεταξύ οροφής και πατώματος σχηματίστηκε ένα κενό. Εκεί δεν έπεσε τίποτα και βγήκαμε όλοι ζωντανοί. Ο πατέρας από εκεί μέσα έβγαλε το σκέπασμα και την κουβέρτα, βρήκε κανά δυο ψωμιά και ετοιμαστήκαμε να φύγουμε. Τότε του έδειξα το μαξιλάρι μου εκεί που είχα το κεφάλι μου, ήταν σκισμένο .Μου είπε, πως γλύτωσες. Του είπα την αμαρτία μου , ότι έφυγα από το κρεβάτι μου και πήγα δίπλα στην αδερφή μου για να φάω σταφύλια κρυφά από τους άλλους και εκεί με πήρε ο ύπνος. «Αυτή η αμαρτία σου ήταν το τυχερό σου να μην σκοτωθείς». Πήραμε τα πράματα και φύγαμε.

Οι δονήσεις δεν σταματούσαν. Δεν σταμάτησε ο πόνος και το κλάμα, όλη μέρα βγάζουν από τα ερείπια νεκρούς και τραυματίες. Όταν φτάσαμε κοντά στους δικούς μας αφήσαμε τα πράγματα και ο πατέρας μου πήγε στη βάρκα μας να πάρει μια στάμνα να φέρει νερό. Του Τσιμνού το πηγάδι ήταν σκεπασμένο, έπεσε η σκεπή του και σκότωσε μια γυναίκα που πήγε να πάρει νερό. Μονάχα στου Μαρίνου το πηγάδι ήταν το νερό καλό. Όλα τα άλλα έγιναν γλυφά αρμυρά και όλα στέρεψαν. Βρήκε κάποιο και μας έφερε νερό. Όλη μέρα βρισκόμασταν σε απελπιστική κατάσταση. Όταν νύχτωσε στρώσαμε μια κουβέρτα και ξαπλώσαμε εκεί στο χώμα χωρίς προσκέφαλο. Ύστερα από τόση κούραση όλοι κοιμηθήκαμε. Όλη νύχτα η γης δεν σταμάτησε το κούνημα. 

Το πρωί όταν ξύπνησα και κατέβηκα στη θάλασσα δεν πίστευα σ’ αυτό που είδα. Δύο καράβια πολεμικά με αγγλικές σημαίες ήταν φουνταρισμένα μπροστά μας. Μια βενζινάκατος άραξε με κάτι αξιωματικούς και ζήτησαν τον πρόεδρο. Είπαν στους προύχοντες ότι ο Ναύαρχος από το «Βασίλισσα Ελισάβετ» τους έστειλε εδώ να μας δώσουν τις πρώτες βοήθειες. Βγάλαν μια δεξαμενή από καραβόπανο ,την στήσαν πάνω στην άμμο και μια υδροφόρα τη γέμισε νερό. Στήσανε ένα μεγάλο πάγκο και βάλαν πάνω κουραμάνες.

Άλλη μια βάρκα έβγαλε 20 με 30 πεζοναύτες με καζμάδες φτυάρια και τσεκούρια. Αυτοί μπήκαν στη σειρά και πήγαν για τα ερείπια. Αυτοί άρχισαν μια δύσκολη δουλειά, άρχισαν να ξεθάβουν μέσα από τα χαλάσματα νεκρούς και τραυματίες. Δυο μέρες κάμαν την ίδια δουλειά. Όταν γυρνούσανε το απόγευμα μερικοί ήταν μεθυσμένοι , βρίσκαν βαρέλια γεμάτα κρασί και πίναν όσο θέλαν.

Τον τελευταίο νεκρό που βγάλαν ήταν μια γυναίκα,εκεί στις Γούβες, Είχε αγκαλιά το παιδί της 5 χρονών, ήταν ετοιμόγεννη. Ο άνδρας της πήγε για μαμή. Σκοτώθηκε ο πατέρας του, παπάς, η γυναίκα του ,τα δυο του παιδιά, ο ένας ήταν 11 χρονών και έμεινε μόνος. Όταν ξέθαψαν τη γυναίκα άνοιξαν ένα λάκκο και την βάλαν μαζί με το παιδί της. Εκεί μέσα ήταν 3 μέρες θαμμένη και δε μπορούσαν να τη μεταφέρουν στο νεκροταφείο.

 

Το άλλο κλιμάκιο άρχισε να μας μοιρνάει νερό ,ψωμί ,ζάχαρη και τσάι. Αυτοί οι άνθρωποι κάμαν ότι μπορούσαν για να μας βοηθήσουν σ’ αυτές τις δύσκολες μέρες.

Μείναν κοντά μας μία βδομάδα. Σ’ αυτές τις μέρες μας δώσαν κουράγιο μέσα στην απελπισία μας .Σ’ αυτούς χρωστάμε πολλά αλλά δυστυχώς τους ξεχάσαμε.

Ο σεισμός έγινε στις 26 Σεπτεμβρίου ώρα 9:20μμ το 1932».

 


 

ΑΛΛΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ:

Αλμανάκ

 

1687…. Μερική καταστροφή του Παρθενώνα από βόμβα των Ενετών που πολιορκούν την Ακρόπολη. Τα μεσάνυχτα της 26ης προς 27ης Σεπτεμβρίου, που είναι πανσέληνος, μια οβίδα διαπερνά τη στέγη του Παρθενώνα και αναφλέγεται η πυρίτιδα που είναι αποθηκευμένη στο εσωτερικό του. Η έκρηξη ανοίγει τον ναό στα δύο ενώ καταστρέφεται το τελειότερο κτίσμα της αρχαιότητας. Οι πολιορκητές ξεσπούν σε ζητωκραυγές.

1810…. Ο Ζαν Μπατίστ Μπερναντότε (Κάρολος ΙΔ’) «κληρονομεί» το σουηδικό θρόνο.

1815…. Ιδρύεται η «Ιερά Συμμαχία» μεταξύ Πρωσίας, Ρωσίας και Αυστρίας, που θα βάλει πολλά εμπόδια στην Ελληνική Επανάσταση.

1901…. Αρχίζει η εμποροπανήγυρη της Λάρισας. Παράλληλα με τις αγοραπωλησίες διεξάγονται και ιππικοί αγώνες.

1903…. Στο Κονέκτικατ των ΗΠΑ, οι γυναίκες αποκτούν δικαίωμα ψήφου.

1905…. Ο νεαρός Γερμανοεβραίος φυσικός Άλμπερτ Αϊνστάιν δημοσιεύει την ειδική θεωρία της σχετικότητας.

26 Σεπτεμβρίου 1916…. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος σχηματίζει στη Θεσσαλονίκη με το στρατηγό Δαγκλή και το ναύαρχο Κουντουριώτη (Επαναστατική Τριανδρία) την Κυβέρνηση Εθνικής Αμύνης, η οποία διακηρύσσει την επιθυμία της για έξοδο της Ελλάδας στον πόλεμο στο πλευρό των δυνάμεων της Αντάντ.

1920…. Επιδεινώνεται σοβαρά η υγεία του βασιλιά της Ελλάδας, Αλεξάνδρου, μετά από δάγκωμα πιθήκου.

1932…. Ισχυρός σεισμός, μεγέθους 7 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ, συγκλονίζει την Ιερισσό της Χαλκιδικής. Χωριά ισοπεδώνονται, 161 άνθρωποι σκοτώνονται και εκατοντάδες τραυματίζονται. Μεγάλη καταστροφή σημειώνεται και στο Άγιον Όρος, στο οποίο αντέχουν μόνο δύο μονές.

1933…. Τρομερή καταιγίδα πλήττει την πόλη Ταμπίκο στο Μεξικό, όπου το νοσοκομείο καταρρέει και καταπλακώνει 87 άτομα. Οι νεκροί φτάνουν τους 150, ενώ στην περιοχή κηρύσσεται στρατιωτικός νόμος.

1934…. Το Αφγανιστάν γίνεται το 60ό μέλος της Κοινωνίας των Εθνών.

1941…. Ο Σούπερμαν κάνει το κινηματογραφικό του ντεμπούτο, στην ομώνυμη ταινία κινουμένων σχεδίων.

1943…. Βυθίζεται στο Λακκί της Λέρου το Αντιτορπιλικό Βασίλισσα Όλγα, από γερμανική αεροπορική επιδρομή 25 γερμανικών Στούκας, κατά τη διάρκεια της Μάχης της Λέρου.

1944…. Υπογράφεται η Συμφωνία της Καζέρτας, στην ομώνυμη κωμόπολη της Νότιας Ιταλίας μεταξύ της Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας του Γεωργίου Παπανδρέου και των αντιστασιακών οργανώσεων, που δρουν στην Ελλάδα.

1950…. Τα Ηνωμένα Έθνη ανακαταλαμβάνουν από τους Βορειοκορεάτες τη Σεούλ κατά τον Πόλεμο της Κορέας.

1953…. Η Ισπανία υπογράφει συμφωνία με τις ΗΠΑ και επιτρέπει την εγκατάσταση αεροπορικών και ναυτικών βάσεων στο έδαφός της.

1957…. Το μιούζικαλ West Side Story του Λέοναρντ Μπέρνσταϊν, ένα από τα κορυφαία μιούζικαλ όλων των εποχών, κάνει πρεμιέρα στο Μπρόντγουεϊ.

1960…. Οι υποψήφιοι για την προεδρία στις ΗΠΑ, Ρίτσαρντ Νίξον και Τζον Κένεντι, πραγματοποιούν την πρώτη τηλεοπτική αναμέτρηση στα αμερικανικά χρονικά.

1964…. Ο Πάπας Παύλος ΣΤ΄παραδίδει την κάρα του αγίου Ανδρέα του Πρωτόκλητου στην Ανατολική Εκκλησία. Η κάρα του αγίου επιστρέφει στην Πάτρα.

1965…. Στη Βρετανία, η βασίλισσα προσφέρει στους Μπιτλς το παράσημο του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας.

1972…. Μεγάλη φωτιά ξεσπά στο κέντρο Όσκαρ στη Ρόδο με αποτέλεσμα 31 άτομα να απανθρακωθούν.

1980…. Βόμβα εκρήγνυται κατά τη διάρκεια της μεγάλης γιορτής μπύρας «Οκτόμπερφεστ» στο Μόναχο, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους 13 άνθρωποι και να τραυματισθούν 211. Ένα από τα θύματα είναι και ο δράστης της επίθεσης, ο 21χρονος φοιτητής Γκούντολφ Κέλερ, γνωστός για το ακροδεξιό του παρελθόν.

Οκτόμπερφεστ-βόμβα, 26 Σεπτεμβρίου

 

1982…. Παγκόσμιο ρεκόρ ακοντισμού πετυχαίνει στο διεθνές μίτινγκ «Βαρδινογιάννεια» στα Χανιά η Σοφία Σακοράφα, με βολή στα 74,20 μ.

1984…. Υπογράφεται συμφωνία μεταξύ Λονδίνου και Πεκίνου που προβλέπει ότι μετά τις 30 Ιουνίου 1997, ημερομηνία λήξης της συμφωνίας που υπογράφηκε το 1898 μεταξύ Κίνας και Βρετανίας, ο κινεζικός στρατός θα επανακαταλάβει το Χονγκ Κονγκ, που θα μετασχηματιστεί σε ειδική διοικητική ζώνη με μεγάλη αυτονομία.

26 Σεπτεμβρίου 1989: Ο Παύλος Μπακογιάννης δολοφονείται από τρία μέλη της «17 Νοέμβρη», υπό την καθοδήγηση του Κουφοντίνα, στην είσοδο της πολυκατοικίας της οδού Ομήρου στην Αθήνα, όπου στεγαζόταν το γραφείο του.

Παύλος Μπακογιάννης, 26 Σεπτεμβρίου
Παύλος Μπακογιάννης

Το προηγούμενο βράδυ ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας είχε ξενυχτήσει σε συζητήσεις με τον Συνασπισμό και επέμενε ο άνδρας της συνοδείας του να ξεκουραστεί, καθώς είχε ταλαιπωρηθεί δίπλα του. Φτάνοντας στο γραφείο του, στα σκαλιά της εισόδου, τρεις άνδρες με δύο 45άρια πιστόλια τού έριξαν τέσσερις σφαίρες.

Ο Παύλος Μπακογιάννης άφησε την τελευταία του πνοή στον «Ευαγγελισμό», με την άνανδρη δολοφονία του από την 17Ν να συγκλονίζει.

Ο Μπακογιάννης ήταν ένας άνθρωπους που είχε ενεργό δράση στον αντι-δικτατορικό αγώνα και αν και συντηρητικός, είχε προσπαθήσει για την Εθνική Συμφιλίωση και την επούλωση των πληγών του Εμφυλίου και του Διχασμού.

Η δολοφονία του, λοιπόν, προκάλεσε σόκ, ακόμη και σε αυτούς που έδειχναν ανοχή για την δράση της 17 Νοέμβρη, καθώς εθεωρείτο ένας άνθρωπος με σύνεση, δημοκράτης και ενωτικός.

«Αποφασίσαμε λοιπόν να εκτελέσουμε τον απατεώνα και ληστή του λαού Μπακογιάννη. Ο κύριος αυτός είναι υπεύθυνος όχι μόνο γιατί έκλεψε τα πρώτα 60 εκατομμύρια του ιδρυτικού κεφαλαίου της Γραμμής αλλά και για τις εκατοντάδες εκατομμύρια που είτε έκλεψε μαζί με τον συνεργάτη του Κοσκωτά για την αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου Γραμμής, αλλά και για την αγορά μέσω της Γραμμής της Τράπεζας Κρήτης», σημειώνει απόσπασμα από τη 12σέλιδη προκήρυξη με ημερομηνία 18 Σεπτεμβρίου 1989 που εστάλη στην «Ελευθεροτυπία» στις 9 Οκτωβρίου 1989.

Την ημέρα της δολοφονίας του εγκρίθηκε από την Ευρωπαϊκή Ενωση η χρηματοδότηση του προγράμματος για την Ευρυτανία, που ο ίδιος είχε καταρτίσει.

Ο Μπακογιάννης κηδεύτηκε στο Καρπενήσι στις 29 Σεπτεμβρίου 1989, παρουσία πλήθους κόσμου, που φώναζε συνθήματα κατά της τρομοκρατίας.

1997…. Περισσότεροι από 50.000 άνθρωποι από την Ελλάδα και το εξωτερικό παρακολουθούν τη συναυλία των U2 στη Θεσσαλονίκη, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για την Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης.

U2-Θεσσαλονίκη, 26 Σεπτεμβρίου

 

1999…. Επανεκλέγεται σε προεδρικό δημοψήφισμα χωρίς αντίπαλο με 93,8% Πρόεδρος της Αιγύπτου ο Χόσνι Μουμπάρακ.

2000…. Το επιβατηγό πλοίο «Εξπρές Σαμίνα» βυθίζεται στ’ ανοιχτά της Πάρου, με συνέπεια να χάσουν τη ζωή τους 81 άτομα.

Εξπρές Σάμινα, 26 Σεπτεμβρίου

Σαν σήμερα, στις 26 Σεπτεμβρίου του 2000, λαμβάνει χώρα στ’ ανοικτά της Πάρου το ναυάγιο του επιβατηγού – οχηματαγωγού πλοίου «Εξπρές Σάμινα», το οποίο οδήγησε στον θάνατο 81 ανθρώπους.

Το πλοίο, που εκτελούσε δρομολόγιο της γραμμής Πειραιάς – Πάρος – Νάξος – Ικαρία – Σάμος – Πάτμος – Λειψοί, προσκρούει στις νησίδες Πόρτες, μόλις δύο μίλια μακριά από την Πάρο, και μέσα σε 25 λεπτά βυθίζεται.

Το βράδυ του ναυαγίου

Το βράδυ της 26ης Σεπτεμβρίου του 2000, σύμφωνα με τη wikipedia το «Εξπρές Σάμινα» αναχωρεί από τον λιμένα του Πειραιά με 533 άτομα, από τα οποία τα 472 ήταν επιβάτες και τα υπόλοιπα 61 το πλήρωμα.

Περί ώρα 22.12 ενώ το πλοίο πλησιάζει να προσεγγίσει τον λιμένα της Παροικιάς (πρωτεύουσα-χώρα) της Πάρου, με ανέμους 8 μποφόρ, 2 μίλια ανοικτά της Πάρου, ώρα 22.15 προσκρούει με ταχύτητα 18 κόμβων, στις νησίδες «Πόρτες Πάρου» με συνέπεια το πλοίο να υποστεί ρήγμα στα δεξιά ύφαλά του, μήκους περίπου τριών μέτρων, στη βάση του δεξιού πτερυγίου ευσταθείας, το νερό να κατακλύσει το μηχανοστάσιο του πλοίου, παίρνοντας γρήγορα κλίση προς τα δεξιά και μετά 25 λεπτά να βυθιστεί.

Μεγάλος πανικός προκλήθηκε στους επιβαίνοντες λόγω της συσκότισης που προκλήθηκε στο πλοίο από ηλεκτρική βλάβη, καθώς δεν λειτούργησε ούτε η εφεδρική ηλεκτρογεννήτρια (emergency generator) αλλά και από την απουσία ειδοποίησης της σειρήνας έκτακτης ανάγκης αλλά και της σχετικής ενημέρωσης από τα φορητά μεγάφωνα του πλοίου [3], με πολλούς από αυτούς να πηδούν στη θάλασσα.

Αρχικά το περιστατικό στο θάλαμο επιχειρήσεων του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας (ΥΕΝ) δεν εμπνέει κάποια ανησυχία παρ’ ότι διαφορετική εικόνα έδιναν οι επιβαίνοντες, επικοινωνώντας μέσω κινητών τηλεφώνων με τηλεοπτικούς σταθμούς.

Μετά από αρκετή ώρα το Λιμεναρχείο Πάρου διατάσσει όλα τα παραπλέοντα σκάφη να σπεύσουν στον τόπο του ναυαγίου με πρώτους να φτάνουν στο σημείο του ναυαγίου οι ψαράδες, ενώ στην συνέχεια και σκάφη του Λιμενικού.

Μέρος των διασωθέντων μεταφέρθηκαν στο Κέντρο Υγείας της Πάρου. Ο λιμενάρχης Πάρου, Δημήτρης Μάλαμας, έχασε τη ζωή του το ίδιο βράδυ από το άγχος και την πίεση κατά τη διάρκεια της επιχείρησης για τη διάσωση των ναυαγών.

Η κυβέρνηση «Εθνικής Αμύνης» υπό τον Ελ. Βενιζέλο

Σαν σήμερα, πριν από ακριβώς 103 χρόνια, στις 26 Σεπτεμβρίου του 1916, σχηματίζεται στη Θεσσαλονίκη η περίφημη κυβέρνηση “Εθνικής Αμύνης” υπό τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Η “Επαναστατική τριανδρία”, που απαρτιζόταν από τον Βενιζέλο, τον στρατηγό Δαγκλή και τον ναύαρχο Κουντουριώτη, διακήρυσσε την επιθυμία για συμμετοχή της Ελλάδας στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, στο πλευρό των δυνάμεων της Αντάντ.

Η δολοφονία του Παύλου Μπακογιάννη

Το ημερολόγιο έδειχνε 26 Σεπτεμβρίου του 1989, όταν η “17 Νοέμβρη” “εκτελεί” στο Κολωνάκι της Αθήνας τον βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας Παύλο Μπακογιάννη. Η κηδεία του έγινε τρεις μέρες μετά στην πατρίδα του, στο Καρπενήσι, παρουσία πλήθους κόσμου.

Βίος και πολιτεία του Πολ Νιούμαν

Πριν από 11 χρόνια, στις 26 Σεπτεμβρίου του 2008, αφήνει την τελευταία του πνοή, σε ηλικία 83 ετών, ο θρυλικός Αμερικανός ηθοποιός Πολ Νιούμαν. Γεννήθηκε τον Ιανουάριο του 1925 στο Οχάιο από πατέρα Εβραίο και μητέρα καθολική, με καταγωγή από τη Σλοβακία. Ο Νιούμαν έδειξε από παιδί την προτίμησή του στο θέατρο. Αφού πολέμησε στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο στο μέτωπο του Ειρηνικού, ξεκίνησε να σπουδάζει ηθοποιία στο Πανεπιστήμιο του Γιέιλ. Εν συνεχεία, πήγε στο περίφημο Actor’s Studio, όπου διδάχτηκε την τέχνη της “μεθόδου”. Η κινηματογραφική του καριέρα ξεκίνησε στα μέσα της δεκαετίας του ’50. Έπαιξε σε περισσότερες από 50 ταινίες, ενώ προτάθηκε 9 φορές για Όσκαρ καλύτερης ανδρικής ερμηνείας. Τελικά κέρδισε το Όσκαρ το 1987 για τον ρόλο του στην ταινία “Το χρώμα του χρήματος” με συμπρωταγωνιστή το νεαρό – τότε – Τομ Κρουζ. Θεωρείτο ως ο διαχρονικός γόης του Χόλιγουντ, κάνοντας τις γυναίκες να τρελαίνονται για τα γαλάζια του μάτια. Το 1990, το περιοδικό “People” τον ανέδειξε ως έναν από τους 50 ωραιότερους άνδρες του κόσμου, ενώ το 1995 το περιοδικό “Empire” τον είχε επιλέξει ανάμεσα στους 100 πιο σέξι ηθοποιούς στην ιστορία του κινηματογράφου. Ήταν πολιτικοποιημένος συμμετέχοντας σε κινητοποιήσεις υπέρ του πυρηνικού αφοπλισμού, ενώ λάτρευε την ταχύτητα και τα γρήγορα αυτοκίνητα. Πέθανε χτυπημένος από την επάρατη νόσο, στη φάρμα του, στο Γουέσπορτ του Κονέκτικατ

2002…. Ναυτική τραγωδία, η χειρότερη στη χώρα, πλήττει τη Σενεγάλη. Από ανατροπή του σενεγαλέζικου πλοίου «Τζούλα» μεταξύ Γκάμπιας και Σενεγάλης, χάνουν τη ζωή τους 1.863 άνθρωποι και διασώζονται μόλις 64


 

Γεννήσεις – Θάνατοι

 

 

Σαν σήμερα 26 Σεπτεμβρίου 1881 γεννήθηκε ο Ερνστ Γκρέφενμπεργκ, Γερμανός γυναικολόγος, με πρωτοποριακές μελέτες στη γυναικεία σεξουαλικότητα. Στη μελέτη του «Ο Ρόλος της Ουρήθρας στο Γυναικείο Οργασμό» αναφέρει την ύπαρξη μιας ερωτογενούς ζώνης στο σημείο που η ουρήθρα προσεγγίζει τα τοιχώματα του κόλπου. Το 1981 οι σεξολόγοι Τζον Ντ. Πέρι και Μπέβερλι Γουίπλ ονόμασαν την περιοχή αυτή Gräfenberg spot ή G-spot, προς τιμήν του γερμανού επιστήμονα.

Το 1888 γεννήθηκε ο Τ. Σ. Έλιοτ, Αμερικανός ποιητής και δοκιμιογράφος. Βραβεύτηκε με Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1948. («Έρημη Χώρα»)

Την ίδια μέρα το 1945 γεννήθηκε ο Μπράιαν Φέρι, Άγγλος ρόκερ, μέλος του συγκροτήματος Roxy Music.

Σαν σήμερα το 1902 έφυγε από την ζωή ο Λιβάι Στρος, γερμανικής καταγωγής Αμερικανός ράφτης, εφευρέτης και κατασκευαστής των ρούχων τζιν, ιδρυτής της βιομηχανίας ρούχων Levi’s.

Λιβάι Στρος, 26 Σεπτεμβρίου
Λιβάι Στρος

 

Το 1904 πέθανε ο Λευκάδιος Χερν, λευκαδίτης συγγραφέας, που έζησε πολλά χρόνια στην Ιαπωνία με το όνομα Γιακούμο Κοϊζούμι και με τα βιβλία του έκανε γνωστή στη Δύση τη χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου.

Την ίδια μέρα το 2008 πέθανε ο Πολ Νιούμαν, Αμερικανός ηθοποιός, βραβευμένος με Όσκαρ (1986) για την ταινία «Το χρώμα του χρήματος»

Σχετικά Άρθρα

Back to top button