ΙΣΤΟΡΙΑ

9 Αυγούστου: Σαν σήμερα στην Ελλάδα και τον κόσμο- Η εκτέλεση των αγωνιστών της ΕΟΚΑ

9 Αυγούστου 1956: Απαγχονίζονται στις Κεντρικές Φυλακές Λευκωσίας από τις αγγλικές αρχές κατοχής οι αγωνιστές της ΕΟΚΑ Ανδρέας Ζάκος, Χαρίλαος Μιχαήλ και Ιάκωβος Πατάτσος.


 

(Στο τέλος του άρθρου & τα υπόλοιπα γεγονότα σαν σήμερα στην Ελλάδα και τον κόσμο)


 

Ο γαλανός ουρανός της μεγαλονήσου μας μαύρισε για άλλη μια φορά, θρηνώντας τρία παλικάρια που δεν τα φόβιζε ο θάνατος γιατί θεωρούσαν τη ζωή περιττή μέσα στη σκλαβιά. Τρεις νέοι Έλληνες και μπροστά τους μόνο η αγχόνη και το φως της λευτεριάς που δεν μπορούσαν να του αντισταθούν. Ανδρέας Ζάκος, Ιάκωβος Πατάτσος, Χαρίλαος Μιχαήλ.

 

ΑΝΔΡΕΑΣ  ΖΑΚΟΣ

Ο Ανδρέας Ζάκος είδε το φως της σύντομης γι’ αυτόν ζωής πάνω στη γη το 1932 (12 Νοεμβρίου) στο χωριό Λινού. Ωστόσο μεγάλωσε στο χωριό Λεύκα. Φοίτησε στο Παγκύπριο Γυμνάσιο στη Λευκωσία και αποφοίτησε τελικά από την Ελληνική Σχολή Σολέας. Γονείς του οι Χαρίλαος και Αφροδίτη Ζάκου και αδέλφια οι Γεώργιος, Αδόλφος, Αστέρω και Ευρούλα. Εργαζόταν σχεδιαστής στην Κυπριακή Μεταλλευτική Εταιρεία στο Ξερό, όταν άρχισε η ΕΟΚΑ την επαναστατική της δράση για Ελευθερία της Κύπρου και Ένωσή της με την Ελλάδα. Ήταν αγνός και ενθουσιώδης ιδεολόγος. Φιλοσοφούσε τη ζωή, λέγοντας ότι, αν είναι να προσφέρει ο άνθρωπος τη ζωή του για τα πιστεύω του, αξίζει να το κάνει ενόσω είναι νέος.

Αγαπητέ αδερφέ, όταν θα πάρεις το γράμμα μου αυτό, θα έχω φύγει για πάντα. (Υπάρχει κανείς που θα μείνει;) Η ώρα του θανάτου πλησιάζει. Μα στην ψυχή μας φωλιάζει η ηρεμία. Τη στιγμή αυτή ακούμε την Ηρωική Συμφωνία του Μπετόβεν. Στη θέση που βρισκόμαστε τώρα, ούτε με το μικροσκόπιο δεν μπορούμε ν’ ανακαλύψουμε πού υπάρχει τραγωδία στο θάνατο. Τότε μόνο θα αισθανόμουν λύπη, αν ήξερα ότι θα μπορούσα να μείνω πάντα νέος και αθάνατος, αν απέφυγα την εκτέλεση. Νομίζω πως με την εκτέλεση θα μείνω πάντα νέος κι αθάνατος. Πρώτα ή ύστερα θα έπρεπε να διαθέσω τη ζωή μου. Δεν βλέπω πιο κατάλληλη στιγμή από την τωρινή για να το κάμω. Δίνε θάρρος στην οικογένεια. Προσπάθησε να παρηγορήσεις τη μητέρα μας. Ο πρώτος της γιος από τώρα και στο εξής θα είσαι εσύ και όχι εγώ.

Σε φιλώ,

Ο αδερφός σου Ανδρέας

Τα πιο πάνω έγραφε στο τελευταίο του γράμμα προς τον αδελφό του ο 25χρονος Αγωνιστής Ανδρέας Ζάκος λίγο προτού οδηγηθεί στην αγχόνη και περάσει στο πάνθεο των αθάνατων αγωνιστών της κυπριακής Ελευθερίας.

Ξεχώριζε για το ήθος, την ευγένεια και την προσήλωσή του στα ελληνικά ιδεώδη. Σε νεαρή ηλικία πρωτοστάτησε στην ίδρυση και λειτουργία ελληνικών σωματείων στην περιοχή της Σολιάς. Ο Ζάκος ήταν μια ευγενική ψυχή. Του άρεσε η μουσική, οι ξένες γλώσσες, η μελέτη της Ιστορίας της πατρίδας του. Πού να το φανταζόταν πως και ο ίδιος θα γινόταν κάποια στιγμή μέρος αυτής της Ελληνικής Ιστορίας;

Ο μεγαλύτερός του αδελφός Γεώργιος υπήρξε ένας από τους πυρήνες της ΠΕΟΝ, μια από τις προεπαναστατικές ενέργειες της οποίας ήταν και η δολιοφθορά στα ηλεκτροφόρα καλώδια της Αρχής Ηλεκτρισμού, με αποτέλεσμα τη συσκότιση της Λευκωσίας και τη διάλυση των εορταστικών εκδηλώσεων για τη στέψη της βασίλισσας Ελισάβετ στο Κυβερνείο το Μάιο 1953. Ο Γιώργος προσπαθούσε να κρατήσει μακριά από τα μυστικά της Οργάνωσης το φλογερό αδελφό του Ανδρέα, ο οποίος όμως εντάχθηκε στην ΕΟΚΑ με το ξεκίνημα του αγώνα και όργωσε την περιοχή Λεύκας-Πύργου, ετοίμασε κρησφύγετα και στρατολόγησε άνδρες ως μέλη της ΕΟΚΑ. Για να μπορεί απερίσπαστα να προσφέρει τις υπηρεσίες του στον αγώνα, ο Ανδρέας κατέφυγε σε ανταρτική ομάδα στην περιοχή της Γαληνής, όπου επιδόθηκε σε αναγνωρίσεις στόχων για μελλοντικές επιθέσεις και δολιοφθορές, σύμφωνα με οδηγίες του Αρχηγού Διγενή.

Με την ομάδα του Μάρκου Δράκου στις 15 Δεκεμβρίου 1955 έστησαν ενέδρα στο Μερσινάκι, κοντά στους αρχαίου Σόλους σε ένα αγγλικό τζιπ. Κατά τη σύγκρουση που ακολούθησε σκοτώθηκε ένας άγγλος και ο πρώτος νεκρός της ΕΟΚΑ σε μάχη οΧαράλαμπος Μούσκος. Ο Μάρκος Δράκος κατάφερε να διαφύγει τραυματισμένος, ενώ οι Ανδρέας Ζακος και Χαρίλαος Μιχαήλ καθηλώθηκαν από τον Άγγλο ταγματάρχη Κουμπ και τελικά συνελήφθησαν. Ο Ανδρέας Ζάκος ήταν τραυματισμένος ενώ ο Μιχαήλ όχι αλλά αρνήθηκε να φύγει και να αφήσει τον φίλο του τραυματισμένο.

Ανάμεσα στον Κουμπ και τον Ζάκο μεσολάβησε μια στιχομυθία. Όταν ο ταγματάρχης ρώτησε τον Ζάκο γιατί τους πυροβόλησαν αυτός απάντησε: «Είμαι Έλληνας και αγωνίζομαι για την ελευθερία της πατρίδας μου».

Ανάμεσα σε άλλα λίγο πριν τον απαγχονισμό γράφει στον πατέρα του στις 7 Αυγούστου: Όπως σας είπα αφού είμαστε χριστιανοί, πιστεύουμε στην Ουράνια βασιλεία και δεν πρέπει να μας φοβίζει ο θάνατος. Εξάλλου εμείς έχουμε το πλεονέκτημα να ξέρουμε την ώρα του θανάτου μας και έτσι να προπαρασκευαστούμε.

Κατά τη διάρκεια της δίκης και της παραμονής του στο κελί των μελλοθανάτων ο Ανδρέας Ζάκος επέδειξε σπάνια ψυχικά χαρίσματα. Την καταδίκη του σε θάνατο από τον Άγγλο δικαστή Σω, άκουσε με απόλυτη ψυχραιμία. Ο ίδιος έδινε θάρρος στους γονείς και συγγενείς του μέχρι την τελευταία στιγμή. Η τελευταία του επιθυμία ήταν να ακούσει την ηρωική Συμφωνία του Μπετόβεν.

Ο Ανδρέας Παναγίδης έγραψε ότι ο Ζάκος και οι άλλοι πέθανα με υπερηφάνεια. Τραγουδούσαν μισή ώρα πριν εκτελεστούν και την ώρα της εκτέλεσης φώναζαν υπέρ της ελευθερίας και της Ενώσεως.

Ο Ζάκος είδε με θάρρος το θάνατο στα μάτια. Δε λιγοψύχησε ούτε μια στιγμή. Δε ζήτησε να τον λυπηθούν. Αντίθετα, απαίτησε να γίνει όσο το δυνατό πιο γρήγορα η εκτέλεσή του. Είπε μάλιστα στους φρουρούς του «εκείνος που θα κάνει τη δουλειά (δηλαδή ο δήμιος), να την κάνει όσο γίνεται γρηγορότερα». Ως τελευταία επιθυμία, σύμφωνα με μαρτυρία Άγγλου φρουρού, ζήτησε να διαβιβαστεί στον Αρχηγό της ΕΟΚΑ Διγενή το μήνυμα να συνεχίσουν τον Αγώνα μέχρι την απόκτηση της ελευθερίας. Κι όταν οι Άγγλοι του είπαν πως τέτοιο μήνυμα δεν είναι δυνατό να διαβιβασθεί αυτός χαμογέλασε και είπε με σιγουριά ότι «κάποιος θα βρεθεί να το διαβιβάσει».

Λίγο πριν τον απαγχονισμό του Ζάκου και του Μιχαήλ (αλλά και του Ιάκωβου Πατάτσου που οδηγήθηκε στην αγχόνη την ίδια μέρα) μέλη της ΕΟΚΑ απήγαγαν ένα Βρετανό ηλικιωμένο πολίτη, για να ζητήσουν ανταλλαγή του με τους αγωνιστές που επρόκειτο να εκτελεστούν. Τότε ο Ζάκος, σε ένα δείγμα σπάνιας μεγαλοψυχίας για μελλοθάνατο, απηύθυνε από τις Φυλακές μήνυμα στους συναγωνιστές του καλώντας τους να αφήσουν αμέσως ελεύθερο το Βρετανό χωρίς όρους.

Αυτός ήταν ο Ανδρέας Ζάκος. Ο Αγωνιστής, ο Πατριώτης, ο Άνθρωπος!

ΙΑΚΩΒΟΣ ΠΑΤΑΤΣΟΣ

Ο δεύτερος ήρωας που απαγχονίστηκε στι 9 Αυγούστου ήταν ο Ιάκωβος Πατάτσος. Γεννήθηκε στη Λευκωσία την 1η Ιουλίου 1934. Γονείς του ήταν οι Ανδρέας και Ροδού Πατάτσου και η αδερφή του ήταν η Χλόη. Διακρινόταν ιδιαίτερα τόσο για τα πατριωτικά του αισθήματα όσο και γιας τη θρησκευτικότητά του. Οργανωμένος στην ΟΧΕΝΛευκωσίας, αποτέλεσε ένα από τα πρώτα στελέχη της πρωτεύουσας, σχεδιάζοντας και εκτελώντας πληθώρα επιχειρήσεων. Τον συνέλαβαν στην τουρκική συνοικία της Λευκωσίας και τον κατηγόρησαν για επίθεση και φόνο ενός Τούρκου παρά το γεγονός ότι δεν βρέθηκε τίποτα πάνω του ούτε όπλο ούτε άλλο ενοχοποιητικό στοιχείο. Στην πραγματικότητα ήταν αθώος, γιατί ο Τούρκος είχε εκτελεστεί από άλλο μέλος της ΕΟΚΑ. Όμως καταδικάστηκε σε θάνατο από την ψευδομαρτυρία μιας τούρκισσας.

Την παραμονή της εκτέλεσής του τον επισκέφθηκε η μητέρα του. «Μάνα μου δεν θέλω να λυπηθείς που θα με στερηθείς. Να σαι περήφανη και να ξέρεις πως θα βαδίσω στην αγχόνη ψύχραιμα σαν αληθινός Έλληνας. Ο Θεός είναι μεγάλος». Ο Ιάκωβος Πατάτσος ήταν ένας σπάνιος Χριστιανός. Γνώμονα στις ενέργειές του είχε πάντα την Χριστιανική πίστη και τις χριστιανικές αρετές. Ήταν μάλιστα και κατηχητής. Ο ίδιος έλεγε χαρακτηριστικά: «Ποθώ μια χριστιανική λευτερωμένη Κύπρο».

Ήταν μόλις 22 χρόνων όταν βάδισε προς την αγχόνη. Την αυγή της 9ης Αυγούστου 1956 από τις φυλακές ακούγονταν φωνές, πατριωτικά τραγούδια, ζητωκραυγές. Οι τρείς νέοι περίμεναν με ανυπομονησία τον θάνατο. Τραγουδούσαν για την Ελλάδα και την ΕΟΚΑ. Έψαλλαν για άλλη μια φορά το μεγαλείο της φυλής.

Η Χριστιανική αρετή του Πατάτσου και τό όλο αγωνιστικό του ήθος φαίνονται από τις επιστολές που έγραψε όταν ήταν φυλακισμένος. Όμως το συγκλονιστικό αποκορύφωμα , το κύκνειο άσμα του, ο Ιάκωβος Πατάτσος το γράφει προς τη μητέρα του στις 8 Αυγούστου 1956:
«Αγαπημένη μου μητέρα, Χαίρε. Ευρίσκομαι μεταξύ αγγέλων. Τώρα απολαμβάνω τους κόπους μου. Το πνεύμα μου φτερουγίζει γύρω από το θρόνο του Κυρίου. Θέλω να χαίρεις όπως κι εγώ. Αν κλαίεις θα λυπούμαι. Το όνομά σου θα γραφτεί στην ιστορία, γιατί εδέχθης να θυσιασθεί το παιδί σου για την πατρίδα. Είναι καιρός τώρα να καμαρώσεις το παιδί σου. Ευρίσκεται εκεί ψηλά όπου ψάλλουν οι Άγγελοι. Χαίρε αγαπημένη μου μητέρα. Μην κλαίεις για να ακούσεις την αγγελική μου φωνή να ψάλλει Άγιος, Άγιος, Άγιος Κύριος Σαβαώθ. Ψάλλε και συ μαζί μου. Ψάλλε προσεύχου, δόξαζε τον Θεόν σε όλην την ζωήν».

Ο Ιάκωβος Πατάτσος τελείωσε το δημοτικό σχολείο «Ελένειο» στη Λευκωσία και ήταν απόφοιτος της Σχολής Σαμουήλ. Εργαζόταν ως γραφέας στον Οίκο Παρασκευαΐδη. Ήταν μέλος της ΟΧΕΝ και εντάχθηκε στον Αγώνα πριν από το 1955. Με την έναρξη του αγώνα κατατάχθηκε σε ομάδες ρίψης βομβών και αργότερα στο εκτελεστικό Λευκωσίας. Λόγω όμως των θρησκευτικών του πεποιθήσεων προβληματιζόταν να λάβει μέρος σε εκτελέσεις. Η δράση του στον αγώνα συνταυτιζόταν με τη θρησκεία και ό,τι έκαμνε το έκαμνε, επειδή πίστευε ότι και η ελευθερία είναι δώρο του Θεού.

Τον Ιανουάριο του 1956 συνεργάστηκε με το Σταύρο Στυλιανίδη και άλλα στελέχη της ΕΟΚΑ στην κατασκευή και τοποθέτηση βόμβας στις 20 Μαρτίου 1956 στο κρεβάτι του Κυβερνήτη Χάρντιγκ. Στις 23 Απριλίου 1956 ανέλαβε με το συναγωνιστή του Γεώργιο Παλαιολόγο την εκτέλεση ενός προδότη αστυνομικού, εναντίον του οποίου έγινε και προηγουμένως ανεπιτυχής απόπειρα. Η επίθεση έγινε έξω από τον κεντρικό αστυνομικό σταθμό Σεραγίου Λευκωσίας. Η προσπάθεια απέτυχε και ο Ιάκωβος, που έπεσε από το ποδήλατό του βρέθηκε στο στόχαστρο Τούρκου ειδικού χωροφύλακα. Δεύτερος Τούρκος αστυνομικός, ο Νιχάτ Βασίφ, άρπαξε τον Ιάκωβο, οπότε ο Παλαιολόγος πυροβόλησε θανάσιμα τον Νιχάτ και τον ελευθέρωσε. Στη συνέχεια όμως το πλήθος των Τουρκοκυπρίων που προσέτρεξε τον ακινητοποίησε και συνελήφθη. Ο Παλαιολόγος κατέφυγε στο αντάρτικο και ο Πατάτσος κατηγορήθηκε για την εκτέλεση του Νιχάτ και οδηγήθηκε στην αγχόνη.

Κατά τη διάρκεια της ολιγόμηνης κράτησής του στα κελιά των μελλοθανάτων τόνωνε με τη θρησκευτική του πίστη τους άλλους κατάδικους, δημιουργώντας ατμόσφαιρα κατάνυξης και πνευματικής ανάτασης. Η ψυχική δύναμη του ήρωα, φαίνεται από τα γραπτά του, όταν γνώριζε ήδη ότι θα εκτελούνταν. Στις 24 Ιουλίου 1956, γράφει: «Αίσχος στους Άγγλους!!! Αίσχος !!! Οι Άγγλοι είναι αιμοχαρείς δυνάσται. Οι Άγγλοι είναι κτήνη. Θα τολμήσουν τα τέρατα να βάψουν ακόμη μίαν φοράν τα χέρια τους με αίμα αθώων… Όπως φαίνεται, πολύ σύντομα θα αρχίσουν οι εκτελέσεις. Ήρθε ο Ζάκος μαζί με τον Χαρίλαον. Τότε αρχίσαμε να ζητωκραυγάζομεν υπέρ της ΕΟΚΑ… Τέλος, μαζί εψάλλαμε τον Εθνικόν Ύμνον».Ο Ιάκωβος Πατάτσος, σαν γνήσιος Έλληνας της Κύπρου, βάδισε προς τον θάνατο με ψηλά το κεφάλι. Κοινώνησε από τα χέρα του ιερέα Αντωνίου Ερωτοκρίτου και έψαλε, ενώ του περνούσαν τη θηλειά στο λαιμό (όπως βεβαιώνει ο συγκρατούμενός του Χρυσ. Παναγής), το «Τη Υπερμάχω Στρατηγώ».

Η μητέρα του Ιάκωβου αναφέρει: «Θυμούμε την τελευταία φορά που επήα να τον δω…Τους εφέρναν. Ετραουδούσαν. Δυνατά, με θάρρος. Επουμπουρίζαν οι φυλακές. Προπάντος ο δικός μου. Εξεχώριζα τη φωνή του. Ήταν το «ξύπνα καημένε μου ραγιά», που ελέγαν. Εφιληθήκαμεν. Εκράτουν τον τζιαι εκράταν με σφικτά. «Καληνύχτα τζιαι καλήν άυριο γιε μου» του είπα. Έπιασεν με η Εγγλέζα περίλυπη τζι επήρεν με έξω. Έξω που επήα εκατάλαβα τι του είπα. «Καλήν άυριον γιε μου!» Πιον επήρεν με το παράπονο. Έκλαψα…έκλαψα…Έγειρνεν μου νερόν η Εγγλέζα…Δεν θυμούμαι τίποτε άλλο.»

ΧΑΡΙΛΑΟΣ ΜΙΧΑΗΛ

Ο Χαρίλαος Μιχαήλ είναι ο τρίτος ήρωας που εκτελέστηκε στις 9 Αυγούστου 1956. Ήταν μόλις 20 χρονών. Είχε συλληφθεί μαζί με τον Ζάκο στην ίδια μάχη και καταδικάστηκε με την ίδια κατηγορία. Γεννήθηκε στο κατεχόμενο σήμερα χωριό Γαλήνη το 1936. Γονείς του οι Μιχαήλ Θεοχάρης και Αφροδίτη Μιχαήλ και αδέλφια οι Γιάγκος, Χατζηχαμπής, Ηλίας, Ανδρέας και Μαρία.

Εργάστηκε ως υπάλληλος στην Κυπριακή Μεταλλευτική Εταιρεία. Όμως όπως γράφτηκε γι΄ αυτόν «αν και έλαβε μόρφωση δημοτικού μόνον σχολείου, εις την ψυχήν του αντήχον αι μυστικαί υπαγορεύσεις της εθνικής συνειδήσεως». Εντάχθηκε στον αγώνα της ΕΟΚΑ και υπηρέτησε μαζί με τα αδέλφια του και τον πατέρα του

Λέγεται ότι τη στιγμή που ο δικαστής ανήγγειλε την θανατική του καταδίκη, ο Χαρίλαος Μιχαήλ στράφηκε συγκινημένος προς τον δικηγόρο υτου και του ψιθύρισε: «Είχα φόβον μήπως ο δικαστής μου εχάριζε την ζωήν, επειδή είμαι νεαρός. Πως θα αντίκριζα τον Ζάκον;»

Ήταν αχώριστος φίλος και στενός συνεργάτης του Ανδρέα Ζάκου με τον οποίο κατέφυγε στο αντάρτικο στις 17 Νοεμβρίου 1955, επανδρώνοντας ανταρτική ομάδα στην περιοχή Γαληνής, αφού είχαν στο μεταξύ κατασκευάσει κρησφύγετα και λημέρια στην ορεινή αυτή περιοχή. Σε ένα μήνα, στις 15 Δεκεμβρίου 1955, η ομάδα τους συνενώθηκε με την ομάδα του Μάρκου Δράκου για την ενέδρα στο Μερσινάκι, στο 38ο μίλι του δρόμου Λευκωσίας – Κάτω Πύργου, κοντά στους αρχαίους Σόλους. Στην επίθεση οι ήρωες της ΕΟΚΑ Χαρίλαος Μιχαήλ, Ανδρέας Ζάκος, Χαράλαμπος Μούσκοςκαι Μάρκος Δράκος, μαζί με τέσσερις άλλους συναγωνιστές τους, βρέθηκαν αντιμέτωποι με τον εμπειροπόλεμο ταγματάρχη Κουμπ του αγγλικού στρατού και το δεκανέα Μόρουμ, ο οποίος σκοτώθηκε. Σκοτώθηκε επίσης και ο Χαράλαμπος Μούσκος. Ο Ανδρέας Ζάκος συνελήφθη βαριά τραυματισμένος. Μαζί του συνελήφθη και ο Χαρίλαος Μιχαήλ, ο οποίος δεν θέλησε να εγκαταλείψει τραυματισμένο το φίλο του.

Ο Ζάκος όπως ξέρουμε ζήτησε και άκουε δίσκους κλασσικής μουσικής τις τελευταίες μέρες πριν την εκτέλεση. Ο Μιχαήλ όμως επέμενε να ακούσει δίσκους δημοτικών και λαϊκών τραγουδιών. Ο ιερέας των φυλακών σημειώνει για τον Χαρίλαο Μιχαήλ: «Ο Χαρίλαος Μιχαήλ ήτο πολύ νεαρός και όσες φορές πήγα κοντά του είχε πάντοτε το χαμόγελο στα χείλη, σαν κάτι το ευχάριστο να περίμενε. Ήτο ολογομίλητος και δεν εφαίνετο ούτε σκυθρωπός ούτε σκεπτικός. Εϊμαι βέβαιος ότι με το ίδιο χαμόγελο ανήλθε και στην αγχόνη».

Λίγο πριν το τέλος, γράφει ο Χαρίλαος Μιχαήλ στους γονείς του: «Αγαπητοί μου γονείς, όταν θα διαβάζετε το γράμμα μου αυτό, εγώ θα έχω σβήσει για πάντα από τη ζωή. Μη νομίσετε όμως ότι αυτό με λυπεί. Απεναντίας, επειδή γνωρίζω ια ποιον σκοπό θα εκτελεσθώ αισθάνομαι τον ευατόν μου ισχυρόν και γαλήνιον και είμαι έτομος να τα αντιμετωπίσω όλα με αφάνταστη ψυχραιμία. Τι κι αν ζήσω 50 και 60 χρόνια, πάλι θα πεθάνω και μάλιστα άδοξα. Δεν θέλω να λυπάστε καθόλου για μένα…»

Το βράδυ της Τετάρτης, 8 Αυγούστου, λίγες μόνο ώρες πριν από την εκτέλεσή του, καλοδέχτηκε τη μάνα και τον πατέρα του στις Κεντρικές Φυλακές Λευκωσίας με το τραγούδι “Ξύπνα καημένε μου Ραγιά» και τους αποχαιρέτησε με αυτά τα λόγια :

“Έχω το θάρρος να πατήσω την αγχόνη, πατέρα. Εσύ, μάνα, να το έχεις ευχαρίστηση και να το κρατείς καύχημα που πεθαίνω για την πατρίδα.”

Αναφέρεται ότι την ώρα της εκτέλεσης ένας άγγλος αξιωματικός προσπάθησε να του πει κάτι, τον σταμάτησε λέγοντας: «Έννοια σας, οι Έλληνες ξέρουν να πεθαίνουν.»

Ο ΘΟΥΡΙΟΣ ΤΗΣ ΕΟΚΑ:


ΑΛΛΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ:

Αλμανάκ

480 π.Χ…. Πραγματοποιείται η ναυμαχία στο Αρτεμίσιο μεταξύ Περσών και Ελλήνων.

48 π.Χ…. Κατά τη διάρκεια του ρωμαϊκού εμφυλίου πολέμου, ο Ιούλιος Καίσαρας νικά τον Γάιο Πομπήιο στη μάχη της Φαρσάλου

1173…. Αρχίζει να κατασκευάζεται, από τον αρχιτέκτονα Μπονάνο Πιζάνο, το καμπαναριό του Καθεδρικού Ναού της Πίζας. Θα ολοκληρωθεί 199 χρόνια αργότερα και θα μείνει στην ιστορία ως ο Κεκλειμμένος Πύργος της Πίζας, επειδή από την αρχή της κατασκευής του παρουσίαζε κλίση.

1828…. Υπογράφεται ανάμεσα στην Αγγλία και τον Μωχάμετ Άλη της Αιγύπτου η Σύμβαση της Αλεξάνδρειας, με την οποία καθορίζεται ο τρόπος εκκένωσης της Πελοποννήσου από τα στρατεύματα του Ιμπραήμ.

1831…. Η πρώτη σιδηροδρομική ατμομηχανή κάνει το παρθενικό της ταξίδι εντός της πολιτείας της Νέας Υόρκης.

1842…. Υπογράφεται η Συνθήκη Ουέμπστερ-Άσμπερτον που όρισε τα σύνορα μεταξύ ΗΠΑ και Καναδά ανατολικά των Βραχωδών Ορέων.

1892…. Ο Τόμας Έντισον παίρνει το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για τον αμφίδρομο τηλέγραφο.

1893…. Κυκλοφορεί στην Νέα Υόρκη το Gut Holz, το πρώτο περιοδικό μπόουλινγκ στην Αμερική.

1901…. Στις ΗΠΑ, μεγάλες περιοχές, που ανήκουν στους Ινδιάνους δίνονται σε αποίκους.

1902…. Γίνεται στη Βρετανία η στέψη του βασιλιά Εδουάρδου Ζ και της βασίλισσας Αλεξάνδρας, στο Παρεκκλήσι του Ουέστμινστερ.

1903…. Στο Βατικανό, ο πάπας Πίος Ι στέφεται μπροστά σε 70.000 ανθρώπους.

1930…. Κάνει πρεμιέρα η Μπέτι Μπουπ στην ταινία κινουμένων σχεδίων “Dizzy Dishes”.

1936…. Ο θρυλικός Jesse Owens γίνεται ο πρώτος Αμερικανός, που κατακτά τέσσερα χρυσά μετάλλια όταν κερδίζει τα 400μ στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου. Τα άλλα τρία ήταν στα 100μ, 200μ και στο μήκος.

1942…. Η ουκρανική ομάδα Σταρτ, που αποτελείται από 8 παίκτες της Δυναμό Κιέβου και τρεις της Λοκομοτίβ Κιέβου, νικά τη Φλάκελφ, μία ομάδα Γερμανούς αεροπόρους, με 5-3. Ο αγώνας αυτός θα μείνει στην ιστορία ως «το ματς του θανάτου».

Ματς του θανάτου, 9 Αυγούστου

 

…. Η εκστρατεία του Γκάντι για τον περιορισμό της βρετανικής κυριαρχίας στην Ινδία, καταλήγει σε αιματοχυσία και βιαιότητα στη Βομβάη, ενώ ο Γκάντι συλλαμβάνεται από τις βρετανικές δυνάμεις.

1945…. Η δεύτερη ατομική βόμβα με την ονομασία “Fat Man” πέφτει στο Ναγκασάκι. Περίπου 60.000 με 80.000 άτομα χάνουν τη ζωή τους, ενώ πάνω από 60.000 τραυματίζονται.

Βόμβα Ναγκασάκι, 9 Αυγούστου

 

1946…. Για πρώτη φορά οι 8 αγώνες του αμερικανικού πρωταθλήματος μπέιζμπολ διεξάγονται το βράδυ.

1950…. Στη συνεδρίαση του Συμβουλίου της Ευρώπης, στο Στρασβούργο, ο τέως Βρετανός πρωθυπουργός Ουίνστον Τσόρτσιλ προτείνει για πρώτη φορά τη δημιουργία ενός κοινού ευρωπαϊκού στρατού, στον οποίο θα έπρεπε να συμμετέχει και η Γερμανία.

Ουίνστον Τσόρτσιλ, 9 Αυγούστου

 

1951…. Ο πρωθυπουργός Σοφοκλής Βενιζέλος εκφράζει την κατάπληξή του για την ύπαρξη στρατιωτικού συνδέσμου.

9 Αυγούστου 1956…. Απαγχονίζονται στις Κεντρικές Φυλακές Λευκωσίας από τις αγγλικές αρχές κατοχής οι αγωνιστές της ΕΟΚΑ Ανδρέας Ζάκος (25 χρονών), Χαρίλαος Μιχαήλ (21 χρονών), και Ιάκωβος Πατάτσος, (22 χρονών).

1959…. Η γαλλική κυβέρνηση αποφασίζει να μεταφέρει για πρώτη φορά μετά από 800 χρόνια τη Λεζ Αλ, τη φημισμένη κεντρική αγορά χονδρικής πώλησης των Παρισίων και τόπο συνάντησης των τουριστών.

1960…. Στην Αθήνα, για το φεστιβάλ Επιδαύρου, φτάνει η Μαρία Κάλλας, η οποία θα ερμηνεύσει τη “Νόρμα” του Μπελίνι.

1965…. Πυρκαγιά που εκδηλώνεται σε βάση εκτόξευσης πυραύλων στο Αρκάνσας στοιχίζει τη ζωή σε 53 εργάτες.

1969…. Η ηθοποιός Σάρον Τέιτ, σύζυγος του σκηνοθέτη Ρομάν Πολάνσκι και οκτώ μηνών έγκυος, βρίσκει τραγικό θάνατο μέσα στο σπίτι της, στο Μπέβερλι Χιλς από τον σήριαλ κίλερ Τσαρλς Μάνσον.

1970…. Στο Περού, 99 άτομα, μεταξύ των οποίων 54 Αμερικανοί, σκοτώνονται από τη συντριβή αεροσκάφους.

1971…. Η Ινδία και η ΕΣΣΔ υπογράφουν σύμφωνο μη επίθεσης.

1974…. Νέος Πρόεδρος των ΗΠΑ, ο 38ος, ορκίζεται ο αντιπρόεδρος Τζέραλντ Φορντ μετά την παραίτηση του Ρίτσαρντ Νίξον, εξαιτίας του σκανδάλου Ουότεργκεϊτ.

1979…. Καταργείται στην Ελλάδα το ιατρικό προγαμιαίο πιστοποιητικό.

1980…. 13 είναι οι νεκροί από τον καύσωνα στην Αθήνα.

1981…. Έξι Άγγλοι ναυαγοσώστες θέτουν το ρεκόρ σκυταλοδρομίας στον διάπλου της Μάγχης στις 7 ώρες και 17 λεπτά.

1982…. Καίγεται ένα από τα ωραιότερα δάση της Ελλάδας, ο Μυρτώνας Καρπάθου.

1984…. Ο Dailey Tompson κερδίζει το χρυσό στο δέκαθλο με παγκόσμιο ρεκόρ 8.847 βαθμών στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες.

1988…. Ο παίκτης του χόκεϊ Wayne Gretzky μεταγράφεται από τους Edmonton Oilers στους LA Kings για το αστρονομικό ποσό των 20 εκατομμυρίων δολαρίων.

1991…. Στην Ιταλία, αρχίζει ο επαναπατρισμός των 12.000 Αλβανών λαθρομεταναστών.

1992…. Ο Καναδός Σκοτ Σκίλεν καταχωρείται στο βιβλίο Γκίνες για τις 25.289 χειραψίες που αντάλλαξε μέσα σε οκτώ ώρες.

1993…. Ο Μπερνάρντ Ταπί, πρόεδρος της Μαρσέιγ, παραπέμπεται στην Πειθαρχική Επιτροπή του Γαλλικού Πρωταθλήματος για την υπόθεση δωροδοκίας του αγώνα Μαρσέιγ- Βαλανσιέν επειδή προσπάθησε να δωροδοκήσει τον αντίπαλο προπονητή Boro Primorac. Στις 13/8 ο υπουργός Δικαιοσύνης της Γαλλίας ασκεί ποινική δίωξη λόγω των δηλώσεων Tapie περί ομοιοτήτων μεταξύ γαλλικής δικαιοσύνης και Γκεστάπο. Ο Ταπί θα φυλακιστεί, η Μαρσέιγ θα υποβιβαστεί στη Β Κατηγορία ενώ αποκλείονται δια βίου από τους αθλητικούς χώρους όλοι οι εμπλεκόμενοι. Ο Jacques Glasman, ο παίκτης που αποκάλυψε το σκάνδαλο θα βραβευτεί αργότερα από την FIFA αλλά θα αναγκαστεί πρακτικά να σταματήσει το ποδόσφαιρο, αφού θα αυτοεξοριστεί σε ένα μικρό νησί στην Αφρική για να παίξει στην Σεν Ρουζ.

1994…. Στην Κολομβία, δολοφονείται ο μοναδικός γερουσιαστής της Αριστεράς, Μανουέλ Σεπέντα.

1995…. Στις ΗΠΑ, πεθαίνει σε ηλικία 53 ετών ο Τζέρι Γκαρσία, τραγουδιστής και κιθαρίστας του γνωστού ροκ συγκροτήματος “Grateful Dead”.

1996…. Τελετή λήξης των 26ων Ολυμπιακών Αγώνων της Ατλάντα. Η Ελλάδα κέρδισε 8 μετάλλια. 4 χρυσά (Μελισσανίδης, Καχιασβίλι, Δήμας, Κακλαμανάκης) και 4 αργυρά (Κόκκας, Λεωνίδης, Σαμπάνης, Μπακογιάννη).

Ατλάντα - Τελετή Λήξης Ολυμπιακών Αγώνων, 9 Αυγούστου

 

…. Μέλη της ακροδεξιάς οργάνωσης “Γκρίζοι Λύκοι” απειλούν ότι θα επιτεθούν εναντίον των διαδηλωτών μοτοσικλετιστών εάν περάσουν τη ζώνη ασφαλείας κατά την αντικατοχική τους πορεία, στην Κύπρο.

1997…. Φτάνει στη Μέση Ανατολή ο διαπραγματευτής των ΗΠΑ, Ντένις Ρος.

1999…. Ο Ρώσος Πρόεδρος Μπορίν Γιέλτσιν απολύει τον πρωθυπουργό, Σεργκέι Στεπάσιν, και για τέταρτη φορά απολύει όλο το υπουργικό συμβούλιο.

2000…. Δύο αεροσκάφη συγκρούονται εν πτήσει πάνω από συγκρότημα κατοικιών στο Μπέρλινγκτον του Νιού Τζέρσεϊ με αποτέλεσμα να σκοτωθούν 11 άτομα.

2002…. Ο Κώστας Κεντέρης κερδίζει το χρυσό μετάλλιο στα 200μ σημειώνοντας ρεκόρ αγώνων 19.85 στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στίβου του Μονάχου. Ο Έλληνας πρωταθλητής γίνεται ο μοναδικός που καταφέρνει να πάρει την πρώτη θέση διαδοχικά σε 3 μεγάλες διοργανώσεις (Ευρωπαϊκό, Παγκόσμιο, Ολυμπιακοί Αγώνες).

2006…. Με μια τεράστια νυχτερινή επιχείρηση σε τέσσερις πόλεις της Βρετανίας η αστυνομία συλλαμβάνει 21 άτομα ύποπτα για τρομοκρατία.

2012…. Ο Γιουσέιν Μπολτ γίνεται ο πρώτος αθλητής που κερδίζει 100 και 200 μέτρα σε δύο συνεχόμενες Ολυμπιάδες.


 

ΓΕΝΝΗΣΕΙΣ – ΘΑΝΑΤΟΙ

Σαν σήμερα 9 Αυγούστου 1938 γεννήθηκε ο Ότο Ρεχάγκελ, Γερμανός προπονητής ποδοσφαίρου, υπό την καθοδήγηση του οποίου η Εθνική Ελλάδος κατέκτησε το 2004 το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα.

Το 1963 γεννήθηκε η Γουίτνεϊ Χιούστον, Αμερικανίδα τραγουδίστρια και ηθοποιός.

Την ίδια μέρα το 1969 γεννήθηκε η Σμαράγδα Καρύδη, ηθοποιός.

Σαν σήμερα το 803 πέθανε η Ειρήνη η Αθηναία, αυτοκράτειρα του Βυζαντίου (797-802).

Την ίδια μέρα το 1823 έφυγε από την ζωή ο Μάρκος Μπότσαρης, αγωνιστής της ελληνικής επανάστασης του 1821.

Μάρκος Μπότσαρης, 9 Αυγούστου
Μάρκος Μπότσαρης

 

Το 1975 πέθανε ο Ντμίτρι Σοστακόβιτς, Ρώσος συνθέτης

Leave a Reply

avatar
 
smilegrinwinkmrgreenneutraltwistedarrowshockunamusedcooleviloopsrazzrollcryeeklolmadsadexclamationquestionideahmmbegwhewchucklesillyenvyshutmouth
  Subscribe  
Notify of

Σχετικά Άρθρα

Back to top button
Close
Close