ΓΑΛΛΙΑΕΥΡΩΠΑΪΚΑ ΘΕΜΑΤΑ

Το μακιαβελικό σχέδιο Μακρόν για να πλήξει τις πατριωτικές φωνές ενόψει ευρωεκλογών

Σε λίγες ώρες ανοίγουν οι κάλπες των ευρωεκλογών και η μάχη αυτή είναι η ύστατη για το μέλλον της Ευρώπης.

Με την πίεση στο εσωτερικό από τις πολύμηνες κινητοποιήσεις των “Κίτρινων Γιλέκων” να υποθηκεύει την όποια προοδευτικότητα του φορούσαν όσοι ξέρουν καλά να κατευθύνουν την κοινή γνώμη, ο γάλλος πρόεδρος Εμμανουέλ Μακρόν προσπαθεί να ρεφάρει με τις ευρωεκλογές.

Το “golden boy” της Νέας Τάξης Πραγμάτων επιδιώκει να πλήξει τις πατριωτικές φωνές αισθανόμενος την απειλη. Για το λόγο αυτό συγκεντρώνει απίθανους συμμάχους για να αμφισβητήσει την ομάδα των πατριωτικών κομμάτων.

Το κόμμα του Μακρόν La République En Marche («η Δημοκρατία παρελαύνει») παρουσίασε το μανιφέστο των ευρωεκλογών στο Παρίσι πριν από δύο εβδομάδες, στη συνέχεια ταξίδεψε στο Βερολίνο και σε άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες για να απευθυνθεί στους Γάλλους ψηφοφόρους εκεί. Προωθούσε επίσης τις συμμαχίες με κόμματα άλλες χώρες, όπως το γερμανικό Ελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα (FDP), το ισπανικό κεντροδεξό των Ciudadanos, το ολλανδικό D66, το Ουγγρικό Momentum, το βελγικό φιλελεύθερο MR, το αυστριακό φιλελεύθερο NEOS και το κόμμα του πρωθυπουργού της Ολλανδίας VVD. Μέσω αυτής της ομάδας – η οποία λέγεται ταπεινά «Αναγέννηση» – ο Μακρόν προσπαθεί να κερδίσει 100 έδρες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (από τις 778). Αλλά ο στόχος δεν είναι εύκολος.

Εδώ μπαίνει στο πλάνο η Συμμαχία των Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη (ALDE), μια διακρατική πολιτική ομάδα.

Το σχέδιο του Macron είναι να υιοθετήσει την πλατφόρμα της ALDE, να αποβάλει τη λέξη «φιλελεύθερη» (η οποία στην Ευρώπη εξακολουθεί να αναφέρεται στον οικονομικό φιλελευθερισμό) και να χρησιμοποιήσει τους πόρους της για να υποστηρίξει μια ισχυρότερη ΕΕ. Αλλά η ίδια η ΑLDE έχει αγωνιστεί να δημιουργήσει μια βάση εξουσίας και να σφυρηλατήσει κάποιες σκιερές συμμαχίες προσπαθώντας να το επιτύχει. Για παράδειγμα, περιλαμβάνει σήμερα το τσεχικό κόμμα, του οποίου ο ηγέτης, Αντρέι Μπαμπίς, ερευνάται για ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα δωροδοκίας της χώρας του. Ο Babiš ήταν μέλος του κομμουνιστικού κόμματος τη δεκαετία του 1980. Βρίσκεται στον κατάλογο των μυστικών πρακτόρων της πρώην Τσεχοσλοβακίας. Δημιούργησε μια επιχειρηματική αυτοκρατορία στη μετασοβιετική δεκαετία του 1990 και τώρα κατέχει ένα πολύ σημαντικό μέρος του τοπίου των μέσων ενημέρωσης της Τσεχίας.

Και δεν είναι ο μόνος εκπρόσωπος των μέσων μαζικής ενημέρωσης στη λίστα των πιθανών συμμάχων της Macron. Ο Delyan Peevski από το Κίνημα Δικαιωμάτων και Ελευθεριών (DPS) του κόμματος της ALDE αναγνωρίστηκε από τους Δημοσιογράφους Χωρίς Σύνορα ως ένας από τους κύριους λόγους για την κακή κατάσταση των ΜΜΕ στη Βουλγαρία, κατηγορούμενος πως ελέγχει σχεδόν το 80% της διανομής μέσων εκτύπωσης στη συγκεκριμένη χώρα και ότι καλύπτει τα σκάνδαλα διαφθοράς, εκφοβίζοντας όσους προσπαθούν να ερευνήσουν σκιώδεις επιχειρηματικές συμφωνίες.

Στην Εσθονία, ένας άλλος σύμμαχος του Μακρόν, το Κόμμα του Κέντρου του πρωθυπουργού Γιούρι Ράτας συγκυβερνάει πλέον με το αντιευρωπαϊκό ακροδεξιό Συντηρητικό Λαϊκό Κόμμα (EKRE). Ο υπουργός Οικονομικών της Εσθονίας Martin Helme, μέλος του EKRE, έχει κάνει δηλώσεις του τύπου: «Εάν είστε μαύρος, γυρίστε πίσω» και ζητάει μια «λευκή Εσθονία».

Είναι προφανής η υποκρισία του Μακρόν. Από την μια να προειδοποιούν αυτός και οι όμοιοι του για ένα «κύμα επικίνδυνων λαϊκιστών στην Ευρώπη», ενώ ταυτόχρονα στέκονται πλάι τους για να παραμείνουν στην εξουσία. Αν μη τι άλλο αυτό δείχνει ένα αρκετά υψηλό επίπεδο πολιτικού οπορτουνισμού.

Αλλά και στην Ιταλία τώρα που ο Σαλβίνι και η δική του πατριωτική ευρωπαϊκή συμμαχία ανεβαίνει η “Αναγέννηση” του Μακρόν επιχειρεί να υιοθετήσει τους Ιταλούς Σοσιαλδημοκράτες.

Τι θέλει πραγματικά ο Macron;

Το μανιφέστο της Αναγέννησης αναφέρει πολλά από αυτά που έχει ήδη υποστηρίξει στα ευρωπαϊκά σχέδια μεταρρυθμίσεων. Αλλά αυτό ήταν πίσω στο 2017 όταν εξέπεμπε μια λάμψη. Οι άνθρωποι δεν “τσιμπάνε” πια από έναν ευρωπαϊκό ελάχιστο μισθό και έναν ευρωπαϊκό στρατό. Ιδιαίτερα στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, οι συγκεντρωτικοί νόμοι για τους κατώτατους μισθούς μπορούν να θεωρηθούν ως ένας τρόπος για τη συντριβή των αναδυόμενων βιομηχανιών υπέρ της δυτικοευρωπαϊκής παραγωγής.

Η επιλογή του για επικεφαλής του ψηφοδλετίου του στις ευρωπαϊκές εκλογές, Nathalie Loiseau, είναι διπλωμάτης και ακαδημαϊκός. Έσπευσε να σχολιάσει τους «κινδύνους» της πολιτικής του Donald Trump και να παρομοιάσει το πολιτικό της έργο με το πνεύμα του Gutenberg και του Πικάσο. Το γεγονός όμως ότι ένα σημαντικό μέρος της χώρας εξακολουθούσε να στηρίζει τα “κίτρινα γιλέκα” δεν φαίνεται να την ενοχλεί.

Για αυτήν και για κάθε ψευτοπροοδευτικό σαν κι αυτήν είναι πιθανώς όλοι οι λαϊκιστές ούτως ή άλλως.

Leave a Reply

avatar
 
smilegrinwinkmrgreenneutraltwistedarrowshockunamusedcooleviloopsrazzrollcryeeklolmadsadexclamationquestionideahmmbegwhewchucklesillyenvyshutmouth
  Subscribe  
Notify of

Σχετικά Άρθρα

Back to top button
Close
Close