LGBTΓΑΛΛΙΑ

«Πώς ήθελα να είχα έναν και δύο και τρεις και τέσσερις… γονείς!»

Καταργούν οι Γάλλοι από σχολικά έγγραφα τη διάκριση των γονιών ανά φύλο και εισάγουν τα… «Γονέας 1» και «Γονέας 2»!

Η κυβέρνηση Μακρόν καταργεί τις δυο πιο αγαπημένες λέξεις του κόσμου, το «μητέρα» και το «πατέρα» απ’ τις αιτήσεις εγγραφής των μαθητών στα γαλλικά σχολεία.

Θυμίζουμε ότι, σύμφωνα με την τροπολογία που κατατέθηκε προς ψήφιση στη Γαλλική Εθνοσυνέλευση προχθές, στις αιτήσεις αυτές δε θα αναγράφονται πλέον οι όροι «όνομα μητέρας» και «όνομα πατέρα», αλλά «γονέας 1» και «γονέας 2».

Αυτό έπρεπε, κατά τους υπουργούς και τους βουλευτές του κόμματος Republique en Marche (και του συνεργαζόμενου MODEM), να είχε γίνει εδώ και καιρό, γιατί έθιγε τη… σεξιστική ιδιαιτερότητα των γονιών του ίδιου φύλου.

Για να τα βάλουμε, όμως, τα πράγματα σε μια σειρά, να πούμε ότι στη Γαλλία επιτρέπεται και ο γάμος των ομοφυλόφιλων και η υιοθέτηση παιδιών από μέρους τους, ήδη από το μακρινό 2012 (ήταν προεκλογική δέσμευση του πρώην προέδρου Φρανσουά Ολάντ).

Οπότε, σου λένε, αφού έχουμε περάσει που έχουμε περάσει τους δύσκολους… σκοπέλους, σε μια γραφειοκρατική… «ανορθογραφιούλα» θα… κολλήσουμε;

Μόνοι μας «θα χαλάσουμε το γλυκό», τόσο σιρόπι που μεταχειριστήκαμε; Κρίμα δεν είναι;

Στην ερώτηση, λοιπόν, που τους απηύθυνε η αντιπολίτευση ως προς το σκεπτικό που τους οδήγησε σε αυτή την απόφαση, η απάντησή τους ήτανε ότι η διάκριση της οικογένειας με βάση το φύλο των γονέων είναι… αναχρονιστική και παλαιομοδίτικη επιλογή…

Λες και θα ήταν… πολύ δύσκολο να τυπωθεί μια μικρή ποσότητα παρομοίων εγγράφων, που θα προορίζονται για τα υιοθετημένα παιδιά των ομοφυλόφιλων ζευγαριών.

Εξάλλου, τα έγγραφα τα συμπληρώνουν οι ίδιοι οι γονείς. Οπότε; Προς τι ο χαμός;

Επίσης, αυτό που, πρωτίστως, ενδιαφέρει το κάθε Υπουργείο Παιδείας ή την κάθε σχολική μονάδα είναι η αναγραφή των ονομάτων των γονέων και όχι των φύλων τους, το ξαναλέμε, όχι των φύλων τους, και αυτό, απλώς, για να γνωρίζουν οι ιθύνοντες ποια πρόσωπα κηδεμονεύουν το παιδί και να μπορούν να πιστοποιήσουν την ταυτότητά τους, άρα και το είδος του βιολογικού δεσμού που έχουν μαζί του, αν έχουν, στην περίπτωση που, για τον x΄ ή ψ΄ λόγο, τους ζητηθεί από το σχολικό ίδρυμα.

Μήπως, άραγε, το πρόβλημα δεν έγκειται τόσο στο μπέρδεμα, που θα αισθάνονταν τυχόν τα παιδιά για… τους ρόλους των… γονιών τους, όσο στο σύνδρομο μειονεξίας και στη δυσαρέσκεια που θα καταλάμβανε τους ίδιους τους ομοφυλόφιλους γονείς, αν αναγκάζονταν να εκτεθούν δημοσίως επιμεριζόμενοι ο ένας τον ρόλο του… πατέρα και ο άλλος… της μητέρας;

Και, στο κάτω – κάτω της γραφής, τα παιδιά των ομοφυλόφιλων ζευγαριών βιώνουν ούτως ή άλλως κοινωνικό στιγματισμό και σκληρό ρατσισμό επί 24ωρου βάσεως (άλλο μεγάλο «έγκλημα» των σημερινών «προηγμένων» κοινωνιών), εξαιτίας της ιδιαιτερότητας και μόνο ότι υιοθετήθηκαν από ένα ομοφυλοφιλικό ζευγάρι.

Λες και το επέλεξαν τα ίδια να γίνουν θετά παιδιά ενός ομοφυλόφιλου ζευγαριού…

Ή λες και επειδή ο νομοθέτης αποδέχτηκε το δικαίωμα των ομοφυλόφιλων να υιοθετούν παιδιά, αυτό σημαίνει πως, αυτομάτως, το αποδέχτηκε ώριμα και αδιαμαρτύρητα και ολόκληρη η κοινωνία…

Οπότε, ο γλωσσικός σεξισμός σε ένα απρόσωπο διοικητικό έγγραφο θα είναι το λιγότερο, πιστεύουμε, που θα ενοχλούσε τους απανταχού γκέι…

Θα ρωτήσετε πού το πάμε;

Μα πού ευκρινέστερα απ’ τη στοχοθεσία των κυκλωμάτων να πλήξουν τα πάλαι κραταιά θεμέλια του θεσμού της οικογένειας.

Και εξηγούμαστε.

Κατά πρώτον, οι ονομασίες τύπου «Γονέας 1» και «Γονέα 2» δημιουργούν σύγχυση καθώς και έναν άτυπο γονεϊκό ανταγωνισμό. Ποιος γονέας, φερειπείν, θα μπει στο πλαίσιο «Γονέας 1» και ποιος στο πλαίσιο «Γονέας 2»; Η πιο ισχυρή προσωπικότητα; Ο… «άντρας» του σπιτιού; Αυτός που εποπτεύει και διαπαιδαγωγεί πιο στενά το παιδί; Αυτός που θα μπορεί να το συντρέξει πιο άμεσα από τον άλλο, άπαξ και εκείνο χρειαστεί κατ’ επειγόντως κάτι; Άρα, ο πιο εύκολα διαθέσιμος προς το παιδί; Ποιος;

Και πείτε ότι, τελικά, προχωρήσει το μέτρο, για να μη «αδικούνται» ή «ξεβολεύονται» ή όπως θέλετε πείτε το οι ομοφυλόφιλοι γονείς…

Σκεφτείτε, απ’ την άλλη, τι… μπουρδούκλωμα θα προκληθεί για την πλειονότητα των μαθητών ως προς το κριτήριο βάσει του οποίου θα βαφτίσουν «Γονέα 1» τη… μαμά και «Γονέα 2» τον μπαμπά ή το αντίστροφο…

Θα μπορούσε εδώ να ισχυριστεί κάποιος ότι για λόγους… αβρότητας και… βιολογικής αποστολής, την πρωτοκαθεδρία τη δικαιούται η μητέρα και, ύστερα, ο πατέρας. Η μητέρα είναι ο άνθρωπος που μας τίκτει, που μας μεγαλώνει, μας «ντύνει» με το δέρμα της, μας τρέφει με την τροφή της, μας κουβαλά εννιά μήνες στο σώμα της, μας φέρνει στη ζωή, μας συντηρεί σε αυτή και μας φροντίζει ες αεί.

Είναι το «καταφύγιο», το συναισθηματικό μας «αποκούμπι», το στήριγμά μας, η ορθάνοικτη αγκαλιά μας, ο κόσμος όλος μας.

Αν, πάλι, τα κριτήριά μας είναι… ανδροκρατικά, τη θέση του «Γονέα 1» θα την «καπάρωνε» εύκολα ο πατέρας.

Αν, πάντως, προχωρήσει αυτό το… αντισεξιστικό (!) μέτρο και δε διευθετηθεί από το Γαλλικό υπουργείο Παιδείας ποιο φύλο γονέα θα μπαίνει πρώτο και ποιο δεύτερο, αυτοί που θα μπερδευτούν περισσότερο απ’ όλους είναι… οι υπάλληλοι της σχολικής μονάδας, που θα κάνουν τις καταχωρίσεις στους προσωπικούς φακέλους των μαθητών…

Στην περίπτωση δε που κάποιο παιδί ζει με τον χήρο πατέρα του, δε θα μπορεί να κατανοήσει γιατί αναγράφει το όνομα του πατέρα του στο πλαίσιο «Γονέας 2», αφήνοντας απλώς κενό το πλαίσιο «Γονέας 1», που κάποτε το «κατείχε» η εκδημείσα μητέρα του…

Ας ξαναγυρίσουμε, πάραυτα, στην εκδοχή ότι όλο αυτό γίνεται για να μη νιώθουν μειονεκτικά οι ομοφυλόφιλοι.

Ναι, αλλά πάλι θα τους δημιουργήσουμε πρόβλημα των ανθρώπων, αφού θα τους βάζουμε να φιλονικούν μεταξύ τους ως προς το ποιος θα… «κατέχει τα ηνία» και ποιος το ρόλο της… δευτεράντζας!

Αυτό το «Γονέας 1» και «Γονέας 2» δεν παραπέμπει σε κάποια σειρά κατάταξης, αρίθμησης, ταξινόμησης ή ιεράρχησης, εν πάση περιπτώσει, ή, έστω, σε έναν ορισμένο βαθμό σπουδαιότητας;

Ποιος θα το καθορίζει κάθε φορά;

Το κράτος; Το… εθιμικό δίκαιο; Η εθνική κουλτούρα; Η συγκαταβατικότητα και το επίπεδο συνεννόησης μεταξύ των… συντρόφων; Ποιος;

Ας είμαστε λιγάκι σοβαροί…

Δεν προωθείται με τέτοια τυχάρπαστα τρικ η ουσιαστική ισοτιμία μεταξύ των ανθρώπων… Όχι!

Πόσω μάλλον η… καταπολέμηση της έμφυλης βίας, που διαγνώνουν ορισμένοι ότι ελλοχεύει…

Πρέπει πρώτα να καθίσουμε σε μια στρογγυλή τράπεζα όλες οι πλευρές και να συζητήσουμε το πώς θα αντιμετωπίσουμε τα στερεότυπα χωρίς, απαραίτητα, και να τα διασαλεύσουμε ή να τα «ξεριζώσουμε» απ’ τις ρίζες τους -απλώς για να λέμε ότι κάτι… κάναμε- και, ύστερα, να αναλωνόμαστε στην εύρεση τρόπων επίλυσης… τριτευόντων ζητημάτων…

Αλλιώς θα «διυλίζουμε…» επ’ άπειρο «τον κώνωπα και θα καταπίνουμε…» αενάως «την κάμηλο…»

Αυτό θέλουμε;

ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΚΙΑΔΑΡΕΣΗΣ

Leave a Reply

avatar
 
smilegrinwinkmrgreenneutraltwistedarrowshockunamusedcooleviloopsrazzrollcryeeklolmadsadexclamationquestionideahmmbegwhewchucklesillyenvyshutmouth
  Subscribe  
Notify of

Σχετικά Άρθρα

Back to top button
Close
Close