ΙΣΤΟΡΙΑ

10 Οκτωβρίου: Σαν σήμερα στην Ελλάδα και τον κόσμο – Κατάργηση της Βασιλείας του Όθωνα

 

1862: Τη νύχτα 10 προς 11 Οκτωβρίου εκδίδεται Ψήφισμα του Έθνους για την κατάργηση της Βασιλείας του Όθωνα. Ο βασιλιάς Όθων εκθρονίζεται και εγκαταλείπει την Ελλάδα μαζί με τη σύζυγό του Αμαλία. Την εξουσία αναλαμβάνει η επαναστατική «Τριανδρία», αποτελούμενη από τους Δημήτριο Βούλγαρη, Κωνσταντίνο Κανάρη και Μπενιζέλο Ρούφο. (Μεσοβασιλεία)

(Στο τέλος του άρθρου & τα υπόλοιπα γεγονότα σαν σήμερα στην Ελλάδα και τον κόσμο)

Ήταν νύχτα 10 προς 11 Οκτωβρίου του 1862 όταν εκδίδεται Ψήφισμα του Έθνους για την κατάργηση της Βασιλείας του Όθωνα :

    “Τα δεινά της Πατρίδος έπαυσαν. Άπασαι αι επαρχία και η Πρωτεύουσα συνενωθείσαι μετά του Στρατού έθεσαν τέρμα εις αυτά, ως κοινή έκφρασις του Ελληνικού Έθνους ολοκλήρου Κηρύττεται και ψηφίζεται: Η Βασιλεία του Όθωνος καταργείται. Η Αντιβασιλεία της Αμαλίας καταργείται. Προσωρινή Κυβέρνησις συνιστάται όπως κυβερνήσει το Κράτος μέχρι συγκαλέσεως της Εθνικής Συνελεύσεως συγκειμένης εκ των εξής πολιτών: Δημητρίου Βούλγαρη, Προέδρου. Κωνσταντίνου Κανάρη, Βενιζέλου Ρούφου

Ο Όθωνας και η Αμαλία εγκατέλειψαν την Ελλάδα λίγες μέρες αργότερα με το αγγλικό πολεμικό “Σκύλλα”. Κατέφυγαν στο Μόναχο και αργότερα στο Μπάμπεργκ, αλλά ο Όθωνας δεν παραιτήθηκε επίσημα από το θρόνο.

Μετά από περίοδο μεσοβασιλείας, ο ελληνικός θρόνος δόθηκε στον Δανό πρίγκιπα Γεώργιο, που αναγορεύτηκε Βασιλεύς των Ελλήνων ως Γεώργιος Α΄. Ο Όθωνας πέθανε στις 26 Ιουνίου 1867 στο Μπάμπεργκ (Bamberg). Ο ίδιος θέλησε να θαφτεί με την παραδοσιακή ενδυμασία της Ελλάδας, τη φουστανέλα. Είναι θαμμένος μαζί με την Αμαλία στον οικογενειακό τάφο της Βαυαρικής δυναστείας, στην εκκλησία Theatinerkirche στο κέντρο του Μονάχου. Ίσως όπως λέγεται ο Όθων να αγάπησε την Ελλάδα, όσο τίποτε άλλο, αλλά είναι προφανές ότι δεν αγάπησε τους Έλληνες.

Ο Όθωνας ήταν Πρίγκιπας της Βαυαρίας, δευτερότοκος γιος του Διαδόχου και μετέπειτα Βασιλέως της Βαυαρίας Λουδοβίκου Α΄ και έγινε ο πρώτος Βασιλιάς της Ελλάδος

Το 1832 διορίσθηκε κατουσίαν Βασιλιάς ύστερα από την τελική άρνηση του Λεοπόλδου της Σαξονίας που είχε επιλεγεί αρχικά και έγινε κατόπιν Βασιλιάς του νεοσύστατου Βασιλείου του Βελγίου.

O διορισμός του Όθωνος, –η πρώτη σχετική συμφωνία είχε γίνει με το Πρωτόκολλο του Φεβρουαρίου του 1832– είχε επικυρωθεί από τη Συνθήκη της 25ης Aπριλίου/7ης Mαΐου 1832 που υπέγραψαν η Bαυαρία και οι τρεις Προστάτιδες Δυνάμεις.

Σύμφωνα με την πράξη αυτή, τα ανακτοβούλια της Γαλλίας, της Mεγάλης Bρετανίας και της Pωσίας, ενεργώντας δυνάμει εξουσίας που τους είχε αναθέσει το ελληνικό έθνος, πρόσφεραν το στέμμα της Eλλάδας στον Όθωνα.

O Όθων θα έφερε τον τίτλο του «Bασιλέως της Eλλάδος». O βασιλιάς της Bαυαρίας, ως επίτροπος του ανήλικου γιου του, είχε αποδεχθεί υπέρ αυτού το ελληνικό στέμμα. H Eλλάδα, υπό τη βασιλεία του Όθωνος και με την εγγύηση των Tριών Δυνάμεων, θα αποτελούσε ανεξάρτητο μοναρχικό κράτος. Mέχρι την ενηλικίωση του βασιλιά, η οποία ορίστηκε για τις 20 Mαΐου/1Iουνίου 1835, τα κυριαρχικά δικαιώματά του θα ασκούσε «σε όλη τους την έκταση» τριμελής Aντιβασιλεία, που τα μέλη της θα τα επέλεγε ο πατέρας του. H διαδοχή θα ήταν κληρονομική, κατά τάξη πρωτοτοκίας, αλλά αν ο Όθων δεν αποκτούσε παιδιά, διάδοχός του θα ήταν ο νεώτερος αδελφός του και τα παιδιά του.

Tο βαυαρικό κράτος θα διέθετε στον Όθωνα 3.500 άνδρες, οι οποίοι θα αντικαθιστούσαν τον γαλλικό στρατό που βρισκόταν στην Eλλάδα, και Bαυαροί αξιωματικοί θα επέβλεπαν την οργάνωση του ελληνικού τακτικού στρατού. Tα έξοδα των βαυαρικών δυνάμεων, καθώς και η αποζημίωση στην Tουρκία, –462.480 λίρες στερλίνες– θα καλύπτονταν από συμμαχικό δάνειο 2.400.000 λιρών. Tο δάνειο αυτό θα ήταν υπό μερική εγγύηση, δεδομένου ότι μόνο η πρώτη από τις τρεις δόσεις θα καταβαλλόταν με οριστική εγγύηση. Oι τόκοι του δανείου και οι ετήσιες δόσεις για την απόσβεση του κεφαλαίου θα πληρώνονταν κατ’ απόλυτη προτεραιότητα από τα εθνικά έσοδα.

Στην Ελλάδα…

Ο Όθωνας έφτασε στο Ναύπλιο το 1833 εν μέσω πολιτικής αταξίας .. Στο διάγγελμα του Οθωνα για την ανάληψη των καθηκόντων του δεν υπήρχε καμία νύξη περί Συντάγματος. Λόγω του νεαρού της ηλικίας του νέου Βασιλέως, και μέχρι την ενηλικίωσή του, οι εξουσίες του ασκήθηκαν από την Αντιβασιλεία.

Κατά την περίοδο της δεκαετούς απολυταρχικής διακυβέρνησης του Όθωνα έγιναν όντως τα πρώτα βήματα για τη διοικητική οργάνωση της χώρας, οργανώθηκε η δικαιοσύνη, θεσπίστηκαν ορισμένα βασικά νομοθετήματα όπως ο Εμπορικός Νόμος, ο Ποινικός Νόμος, οι Νόμοι για την Πολιτική και την Ποινική Δικονομία, ιδρύθηκε η Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και τέλος, το 1834, μεταφέρθηκε η πρωτεύουσα του βασιλείου από το Ναύπλιο στην Αθήνα.

Τα βασικά όμως χαρακτηριστικά της περιόδου αυτής ήταν η έλλειψη Συντάγματος, η αυθαίρετη διακυβέρνηση, η κακή οικονομική κατάσταση και η αυταρχική νομοθεσία.

Η Αντιβασιλεία υπήρξε εξαιρετικά σκληρή. Από τα πρώτα διατάγματα ήταν η διάλυση των ελληνικών στρατιωτικών σωμάτων των οπλαρχηγών. Υπήρξαν έντονες αντιδράσεις και κάποιες εξεγέρσεις πνίγηκαν στο αίμα. Συνελήφθησαν και φυλακίστηκαν πολλοί γνωστοί καπετάνιοι. Πέρασαν από δίκη τον Κολοκοτρώνη και τον Πλαπούτα που καταδικάστηκαν αρχικά σε θάνατο, αλλά η ποινή τους μετατράπηκε σε 20 χρόνια φυλακή.

Η διοίκηση του Κράτους ήταν έντονα συγκεντρωτική και γραφειοκρατική, με νομοθεσία εισηγμένη χωρίς να λαμβάνει υπ’ όψη τις τοπικές ιδιομορφίες. Τα μέλη της Κυβέρνησης μοιραζόντουσαν ως προς την εύνοια ανάμεσα στους Αντιβασιλείς. Νομοθετικό και πολιτικό έργο της αντιβασιλείας

Έγινε η διαίρεση του κράτους σε 10 νομούς και 42 επαρχίες με επικεφαλής τους νομάρχες και έπαρχους. Οι νομάρχες είχαν ευρύτατες πολιτικο-στρατιωτικές και οικονομικές δικαιοδοσίες. Οι επαρχίες διαιρέθηκαν σε δήμους (πόλεις και κοινότητες). Σε κάθε δήμο υπήρχε δημοτικό συμβούλιο του οποίου τα μέλη εκλέγονταν από τους κατοίκους. Για τους δημάρχους ίσχυε το τριπρόσωπο= σε κάθε δήμο εκλέγονταν 3 υποψήφιοι και ο βασιλιάς επέλεγε ένα για δήμαρχο. Οι νομάρχες και οι έπαρχοι διορίζονταν από τον βασιλιά (έλεγχος δημοτικής διοίκησης)

Τα μέλη της Αντιβασιλείας (και πιο συγκεκριμένα ο Μάουρερ) έλαβαν αποφάσεις και εξέδωσαν διατάγματα σύμφωνα με τα οποία : 1) Ιδρύθηκαν δημοτικά σχολεία σε όλους τους δήμους με υποχρεωτική φοίτηση για παιδιά άνω των 6. (6χρόνια) 2) Ιδρύθηκαν Ελληνικά σχολεία σε όλες τις επαρχίες (3 χρόνια) 3) Ιδρύθηκαν γυμνάσια στην έδρα κάθε νομού. (4 χρόνια)

Έτσι το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα οργανώθηκε πάνω στα πρότυπα του αντίστοιχου Βαυαρικού, με έναν κύκλο βασικής υποχρεωτικής εκπαίδευσης και δυο διαφορετικούς κύκλους μέσης, παρά το γεγονός ότι οι ελληνικές κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες ήταν πολύ διαφορετικές από αυτές της Βαυαρίας. Κύριο χαρακτηριστικό του περιεχομένου των σπουδών ήταν ο κλασικισμός και η αρχαιολατρία, ενώ ελάχιστη βάση δινόταν στην απόκτηση θετικών και τεχνικών γνώσεων.

Η αντιβασιλεία διατήρησε ορισμένες από τις τομές που έγιναν στον τομέα αυτό από τον Καποδίστρια και έτσι έχουμε την επαναλειτουργία των αλληλοδιδακτικών σχολείων, διορισμό νέων δασκάλων, αναδιοργάνωση του Ορφανοτροφείου και της Βιβλιοθήκης στην Αίγινα. Τέλος ιδρύθηκε η Αρχαιολογική υπηρεσία για τη συλλογή και προστασία αρχαιοτήτων.

Ο τακτικός στρατός μετά τη δολοφονία του Καποδίστρια διαλύθηκε. Άτακτα στρατιωτικά σώματα περιφέρονταν στην περιοχή του Ναυπλίου και έδιναν μια εικόνα αναρχίας. Τα στρατεύματα αυτά θεωρούνταν από την Αντιβασιλεία ως εχθρικά προς τη μοναρχία.

Η Αντιβασιλεία διέλυσε όλα τα έκτακτα στρατεύματα και απομακρύνθηκαν οι στρατολογηθέντες μετά τη δολοφονία του Κυβερνήτη. Άλλοι που πολέμησαν στην Ελληνική Επανάσταση είχαν τη δυνατότητα να διαλέξουν μεταξύ της απόλυσής τους και την κατάταξη στους στον τακτικό στρατό.

Την ίδια ώρα η συμπεριφορά του Όθωνα χαρακτηριζόταν από αναποφασιστικότητα, σχολαστικότητα και αυταρχισμό, με συνέπεια τις επανειλημμένες προστριβές του ακόμη και με το στενό αυλικό περιβάλλον του. Παρά το νεαρό της ηλικίας του, ισχυρή πρόθεσή του και πρωταρχικός στόχος του ήταν η δημιουργία νοσοκομείων και σχολείων στην Ελλάδα. Το 1837 ίδρυσε το Πολυτεχνικό Σχολείο στην Αθήνα.

Το 1937 παντρεύτηκε τη δούκισσα Αμαλία του Oldenburg με την οποία δεν έκανε παιδιά.

Η αντίδραση…

Η δυσαρέσκεια του λαού κατά την πολιτική του Όθωνα και τα συμφέροντα των Μεγάλων Δυνάμεων απαιτούσαν την παραχώρηση Συντάγματος. Συγκεκριμένα η Αγγλία πίστευε ότι ο κοινοβουλευτισμός θα εξυπηρετούσε καλύτερα τα συμφέροντα της ενώ η Γαλλία δεν ήθελε να φαίνεται αντίθεση με την παραχώρηση ελευθεριών.

Τέλος η Ρωσία επιδίωκε κάποια αλλαγή με την οποία ο Όθωνας θα αναγκαζόταν να παραιτηθεί καθώς είχε ελπίδες ότι θα ανέβαινε στο θρόνο Ρώσος πρίγκιπας. Μοχλός πίεσης των Δυνάμεων ήταν οι οικονομικές υποχρεώσεις της Ελλάδας. Έτσι η Ρωσία απαίτησε άμεση καταβολή των τοκοχρεολυσίων των πρώτων 2 δόσεων του 1833 και την επιστροφή των προκαταβολών της 3ης δόσης.

Με αυτά συμφώνησαν και οι υπόλοιπες δυνάμεις με αποτέλεσμα να μεγαλώσει η δυσφορία κατά του Όθωνα, ο οποίος αναγκάστηκε να καταφύγει σε αντιλαϊκά μέτρα (σταμάτησε την εκτέλεση έργων, ανέστειλε την καταβολή μισθών και απέλυσε πολλούς).

Η δυσαρέσκεια οδήγησε στη συνωμοσία μερικών πολιτικών και αξιωματικών- με αρχηγούς τον Μακρυγιάννη και τον Καλλέργη- οι οποίοι ήθελαν να επιβάλουν στον Όθωνα την παραχώρηση Συντάγματος. Ωστόσο ο Όθωνας και η κυβέρνηση δεν έλαβαν καθόλου προστατευτικά μέτρα.

Τη νύχτα της 2ης προς 3ης Σεπτεμβρίου ένα τάγμα συγκέντρωσε πολίτες και κατευθύνθηκε προς τα ανάκτορα με την κραυγή «Ζήτω το Σύνταγμα». Ο Όθωνας κάλεσε το πεζικό, του οποίου όμως επικεφαλής ήταν μυημένος και ενώθηκε με τους επαναστάτες. Ο Μακρυγιάννης αυτοανακηρύχθηκε φρούραρχος της πόλης και ανέλαβε την προστασία των ανακτόρων και των δημοσίων καταστημάτων.

Το υπουργείο του Χρηστίδη έχει διαλυθεί και σχηματίστηκε νέα κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Ανδρέα Μεταξά. Μια εξαμελής επαναστατική επιτροπή παρουσιάστηκε στο βασιλιά και τον ανάγκασε να διατάξει σύγκληση Εθνικής Συνέλευσης για την ψήφιση του Συντάγματος. Οι επαναστάτες διεκδικούσαν τα πολιτικά τους δικαιώματα και όχι την απομάκρυνση του Όθωνα.

Ο Όθωνας τελικά παραχώρησε Σύνταγμα αλλά η νέα κυβέρνηση ζητούσε από το βασιλιά όχι μόνο αμνηστία αλλά και την απονομή μεταλλίου στους πρωτεργάτες της Επανάστασης. Ο βασιλιάς αρχικά δεν συμφώνησε αλλά τελικά πιέστηκε, υποχώρησε και έγινε δεκτός από το λαό και το στρατό.

Με το Σύνταγμα της 3ης Σεπτεμβρίου αναγνωρίστηκε η επικρατούσα θρησκεία στην Ελλάδα η ορθοδοξία ενώ οποιαδήποτε άλλη θρησκεία ήταν ανεκτή.

Η έξωση…

Μετά τον Κριμαϊκό πόλεμο άρχισε μια νέα περίοδος . Την ίδια ώρα ο Όθωνας δεν κατάφερε να κάνει παιδιά και έτσι άρχισε η αναζήτηση για ένα νέο ορθόδοξο πρίγκιπα.

Επίσης το φιλελεύθερο πνεύμα που επικρατούσε στην Ιταλία εμψύχωσε τους Έλληνες οι οποίοι πίστευαν ότι οι Ιταλοί μετά από τη νίκη τους πάνω στην Αυστρία θα προχωρούσαν στην απελευθέρωση των χριστιανικών πληθυσμών της Ανατολής. Ο λαός περίμενε από τον Όθωνα ενεργή δράση αλλά εκείνος δίσταζε και κατηγορήθηκε για φιλοαυστριακά αισθήματα.

Ο Τύπος στρεφόταν ανοιχτά κατά του βασιλιά και στη Βουλή ενισχύθηκε η αντιπολιτευτική παράταξη. Ο Όθωνας διέταξε τον ανασχηματισμό της κυβέρνησης Μιαούλη η οποία διενήργησε εκλογές το 1859 και κέρδισε. Η αντιπολίτευση αντέδρασε για τις σκανδαλώδεις παρεμβάσεις υπέρ των κυβερνητικών υποψηφίων. Μετά από την απομάκρυνση πολλών βουλευτών και αναταραχές ο Όθωνας τελικά διέλυσε τη Βουλή και έκανε εκλογές το 1861 στις οποίες τόσο ο Όθωνας, όσο και η κυβέρνηση χρησιμοποίησαν όλα τα μέσα για να επικρατήσουν οι κυβερνητικοί. Μια απόπειρα δολοφονίας της Αμαλίας μετρίασε κάπως τα πνεύματα αλλά σε λίγο ο αντιδυναστικός αγώνας βρισκόταν και πάλι σε έξαρση.

Ο Όθωνας κάλεσε τότε την αντιπολίτευση να σχηματίσει κυβέρνηση αλλά αυτή απαίτησε :

-να τηρείται αυστηρά το Σύνταγμα,

-οι υπουργοί να επιλέγονται αποκλειστικά από τον πρωθυπουργό,

-να γίνουν αλλαγές στη σύνθεση της Γερουσίας,

-να ιδρυθεί εθνοφυλακή,

-να κατοχυρωθεί ελευθεροτυπία και

-να γίνει διεξαγωγή ελεύθερων και τίμιων εκλογών.

Ο Όθωνας συμφώνησε, έπειτα ανακάλεσε την εντολή και έδωσε την πρωθυπουργία και πάλι στον Μιαούλη.

Επαναστατικά κινήματα…

Στο Ναύπλιο εμφανίστηκαν τα πρώτα επαναστατικά κινήματα. Το 1862 οι επαναστάτες κατέλυσαν τις αρχές και επιδίωξαν την κατάργηση του συστήματος και την αναγόρευση νέου, τη διάλυση του παρανόμου της Βουλής και τη σύγκληση Εθνοσυνέλευσης. Η κυβέρνηση πολιόρκησε το Ναύπλιο. Ο Όθωνας χορήγησε μερική αμνηστία, υπό τον όρο οι πρωτεργάτες να εγκαταλείψουν το ελληνικό έδαφος σε δύο πλοία.

Επαναστατικά κινήματα πραγματοποιήθηκαν και στη [Σύρος|Σύρο]]. Οι επαναστάτες εξόπλισαν ένα εμπορικό πλοίο αλλά ο Όθωνας έστειλε το πολεμικό Αμαλία με ικανή στρατιωτική δύναμη και συνέλαβε τους επαναστάτες. Χορήγησε αμνηστία σε όσους συμμετείχαν στην επανάσταση εκτός από τους πρωτεργάτες.

Επανάσταση και έξωση του Όθωνα…

Τελικά ο Μιαούλης υπέβαλε την παραίτηση του και ο Όθωνας έκανε πρωθυπουργό τον Ιωάννη Κολοκοτρώνη. Ο Όθωνας μάλιστα έκανε κρυφά σχέδια με την Ιταλία για κοινή δράση κατά της Πύλης. Η Αγγλία, μαθαίνοντας γι’αυτά τα σχέδια, έλαβε τα κατάλληλα μέτρα για τη ματαίωση τους.

Στο εσωτερικό επικρατούσαν οι αντιβασιλικές διαδηλώσεις και το βασιλικό ζεύγος θεώρησε σωστό να κάνει μια περιοδεία στις επαρχίες για να αποκατασταθεί η δημοτικότητα του. Ενώ όμως η υποδοχή έδειχνε ενθουσιώδης, στο μεταξύ ξέσπασε στην Αιτωλοακαρνανία επανάσταση που έφτασε μέχρι την Αθήνα. Το βασιλικό ζεύγος έμεινε στο πολεμικό “Αμαλία” ενώ οι Μεγάλες Δυνάμεις τους συμβούλευαν να αναχωρήσουν αμέσως. Ήταν η αρχή του τέλους για τη βασιλική οικογένεια που λίγο μετά αναγκάστηκε να φύγει από την Ελλάδα.

‘Αλλα γεγονότα σαν σήμερα:

 

680: Η Μάχη της Καρμπάλα: 30.000 στρατιώτες του χαλίφη Γιαζίντ περικυκλώνουν τον σιίτη ιμάμη Χουσαίν Μπιν Αλί, τον οποίο υπερασπίζονται 72 φίλοι και τα δύο παιδιά του. Ο ιμάμης αποκεφαλίζεται με διαταγή του χαλίφη, ο οποίος δεν του συγχωρεί τη γοητεία που ασκεί στα πλήθη. Η μουσουλμανική αίρεση των σιιτών γιορτάζει κάθε χρόνο την «Ασουράχ», τιμώντας τον αδικοσκοτωμένο ιμάμη της, ενώ η Καρμπάλα, που βρίσκεται στο Ιράκ, είναι ιερή πόλη για τους σιίτες.

Battle_of_Karbala

 

1862: Τη νύχτα 10 προς 11 Οκτωβρίου εκδίδεται Ψήφισμα του Έθνους για την κατάργηση της Βασιλείας του Όθωνα. Ο βασιλιάς Όθων εκθρονίζεται και εγκαταλείπει την Ελλάδα μαζί με τη σύζυγό του Αμαλία. Την εξουσία αναλαμβάνει η επαναστατική «Τριανδρία», αποτελούμενη από τους Δημήτριο Βούλγαρη, Κωνσταντίνο Κανάρη και Μπενιζέλο Ρούφο. (Μεσοβασιλεία).

 

 

1868: Ο Κάρλος Μανουέλ ντε Κεσπέδες κηρύσσει την ανεξαρτησία της Κούβας, με την οποία αρχίζει ο Δεκαετής Πόλεμος.

1871: Κατασβήνεται η μεγάλη φωτιά που ξέσπασε στο Σικάγο και κατέστρεψε σχεδόν το 1/3 της πόλης.

1874: Στη βρετανική κατοχή περνούν τα νησιά Φίτζι.

1886: Για πρώτη φορά φοριέται στη Νέα Υόρκη το σμόκιν ως βραδινό ένδυμα.

1906: Κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα, ο καπετάν Αγρας αναλαμβάνει την αρχηγία στο Βάλτο.

1908: Αρχίζει να λειτουργεί το Παρθεναγωγείο Βόλου. Σε αυτό φοιτούσαν μόνο κορίτσια, κάτι το οποίο θεωρήθηκε πρωτοποριακό για την εποχή, διότι μόνο αγόρια, ως επί το πλείστον, μπορούσαν να πάνε σχολείο. Διευθυντής του Παρθεναγωγείου είναι ο δημοτικιστής και σοσιαλιστής Αλέξανδρος Δελμούζος,

Parthenagogio_Volou

 

1911: Ξεσπά λαϊκή επανάσταση στην Κίνα, με αποτέλεσμα την πτώση της δυναστείας Μαντσού.

1912: Σε εξέλιξη βρίσκεται η μάχη του Σαρανταπόρου, κατά τη διάρκεια του Βαλκανικού Πολέμου, με τους Έλληνες να καταδιώκουν τον τουρκικό στρατό. Οι Έλληνες, υπό το διάδοχο Κωνσταντίνο, καταλαμβάνουν το οχυρό, ελευθερώνουν τα Σέρβια και συνεχίζουν την προέλαση προς την Κοζάνη.

1913: Ανοίγει η Διώρυγα του Παναμά, που συνδέει τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

1919: Νέες συνομιλίες μεταξύ ελληνικού στρατού και Τούρκων ανταρτών ξεκινούν, την ώρα, που οι Τούρκοι του Κεμάλ δηλώνουν έτοιμοι να κηρύξουν τον πόλεμο εναντίον της Ελλάδας.

1922: Στην Ελλάδα, αποφασίζεται οριστικά η παραπομπή των πολιτικών κρατουμένων στην εξεταστική επιτροπή, ως υπεύθυνων για την εθνική συμφορά. Παράλληλα, καταρτίζεται διάταγμα συγκρότησης Έκτακτου Στρατοδικείου, στο οποίο θα παραπεμφθούν οι υπεύθυνοι της μικρασιατικής καταστροφής.

1931: Ξεσπά επανάσταση στην Κύπρο, που βρίσκεται υπό βρετανική κυριαρχία. Τα βρετανικά στρατεύματα την πνίγουν στο αίμα. Τα σκληρά οικονομικά και πολιτικά μέτρα των Άγγλων δίνουν αφορμή στους Έλληνες της Κύπρου να ξεσηκωθούν. Οι Ελληνοκύπριοι βουλευτές παραιτούνται και ο μητροπολίτης Κιτίου ζητά την Ένωση με την μητέρα Ελλάδα.

1935: Καταλύονται με στρατιωτικό πραξικόπημα το δημοκρατικό πολίτευμα στην Ελλάδα και το Σύνταγμα του 1927. Επικεφαλής οι στρατηγοί Παπάγος, Ρέππας και Οικονόμου, “εγκέφαλος” ο Γεώργιος Κονδύλης, θύμα ο πρωθυπουργός Παναγής Τσαλδάρης.

 

 

1940: Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος: Οι γερμανοί βομβαρδίζουν τον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Παύλου στο Λονδίνο, καταστρέφοντας την Αγία Τράπεζα στον κυρίως ναό.

1944: 800 τσιγγανόπουλα εξολοθρεύονται από τους ναζί στο κολαστήριο του Άουσβιτς.

Romani_children-Auschwitz

 

1964: Εγκαινιάζεται στη Σύμη η πρώτη εγκατάσταση αφαλάτωσης θαλασσινού νερού στην Ελλάδα.

afalatosi

 

1964: Ξεκινούν οι 18οι Ολυμπιακοί Αγώνες στο Τόκιο οι οποίοι ολοκληρώνονται στις 24 του ιδίου μήνα. Είναι οι πρώτοι Ολυμπιακοί Αγώνες που γίνονται στην Ασία. Για πρώτη φορά χρησιμοποιούνται computers για τα αποτελέσματα.Την ίδια μέρα στην Ελλάδα, εγκαινιάζεται στη Σύμη η πρώτη εγκατάσταση αφαλάτωσης θαλασσινού νερού.

1970: Τα Νησιά Φίτζι αποκτούν την ανεξαρτησία τους, μετά από 96 χρόνια βρετανικής κυριαρχίας.

1975: Για δεύτερη φορά παντρεύονται η Ελίζαμπεθ Τέιλορ και ο Ρίτσαρντ Μπάρτον, σε ερημική τοποθεσία στη Μποτσουάνα. Χωρίζουν για δεύτερη φορά τον επόμενο χρόνο.

1980: Στην Αλγερία, ισχυρός σεισμός 7,3 Ρίχτερ σκοτώνει 17.000 άτομα.

1985: Η κυβέρνηση της Ελλάδας υποτιμά τη δραχμή κατά 15% έναντι των ξένων νομισμάτων και με νομοσχέδιο καταργεί την απεργία. Τα μέτρα λιτότητας πυροδοτούν κινητοποιήσεις.

1993: Στις βουλευτικές εκλογές στην Ελλάδα, το ΠΑΣΟΚ αναρριχάται στην εξουσία για 3η φορά στην ιστορία της χώρας, με πρωθυπουργό τον Ανδρέα Παπανδρέου. Στις εκλογές αυτές, το ΠΑΣΟΚ κερδίζει 46,88% και 170 έδρες, η ΝΔ 39,3% και 111 έδρες, η Πολιτική Άνοιξη του Αν. Σαμαρά 4,87% και 10 έδρες, το ΚΚΕ 4,54% και 9 έδρες και ο Συνασπισμός 2,94%% και καμία έδρα.

1997: Η Νατάσα Αθίνη- Τσούνη χαστουκίζει τη Δήμητρα Λιάνη- Παπανδρέου, ενώ η τελευταία υπογράφει αντίτυπα του βιβλίου της στη «Στοά Βιβλίου».

 

 

Γεννήσεις σαν σήμερα

 

1567 – Αικατερίνη Μικαέλα της Ισπανίας, κόρη του βασιλιά της Ισπανίας Φιλίππου Β’

1656 – Νικολά ντε Λαρζιλιέρ, Γάλλος ζωγράφος

1684 – Αντουάν Βαττώ, Γάλλος ζωγράφος

1731 – Χένρι Κάβεντις, Βρετανός επιστήμονας

1813 – Τζουζέπε Βέρντι, Ιταλός μουσικοσυνθέτης.(Θαν. 27/1/1901)

 

 

1834- Αλέξις Κίβι, Φιλανδός συγγραφέας.

1900- Έλεν Χέιζ, ηθοποιός.

1901- Αλμπέρτο Τζιακομέτι, Ελβετός γλύπτης.

1913- Κλοντ Σιμόν, Νομπελίστας (1985) Γάλλος συγγραφέας.

1917- Τελόνιους Μονκ, πιανίστας της τζαζ.

1924- Μπαλμπίρ Σινγκ , μεγάλος αθλητής του χόκεϊ.

1930 – Χάρολντ Πίντερ, άγγλος θεατρικός συγγραφέας. («Πάρτι Γενεθλίων», «Ο Επιστάτης», «Η Προδοσία»). (Θαν. 24/12/2008)

Harold_Pinter

 

1930- Ιβ Σοβέν, Νομπελίστας (2005) Γάλλος χημικός , που για τις εργασίες του στον τομέα της οργανικής μετάθεσης βραβεύτηκε με Νόμπελ Χημείας το 2005, μαζί με τους Αμερικανούς Ρίτσαρντ Σροκ και Ρόμπερτ Γκραμπς.

1936- Γκέρχαρτ Ερτλ, Νομπελίστας (2007) Γερμανός χημικός.

1938- Μοριγιάμα Ντάιντο, Γιαπωνέζος φωτογράφος.

1942- Πίτερ Κόγιοτ, ηθοποιός.

1946- Τσαρλς Ντανς, Βρετανός ηθοποιός.

1946- Τζον Πράιν, τραγουδιστής.

1946- Μπεν Βερίν, ηθοποιός και χορευτής.

1948- Λάκης Τζορντανέλι, τραγουδιστής, στην Κωνσταντινούπολη. Το πραγματικό του όνομα είναι Εμμανουήλ Ιορδανόπουλος και ήταν μέλος του συγκροτήματος Cinquetti.

1948- Σεβερέν, Γαλλίδα τραγουδίστρια που κέρδισε το διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision το 1971 τραγουδώντας “Un banc, un arbre, une rue” , εκπροσωπώντας το Μονακό.

1951- Ρατού Επέλι Γκανιλάου, πολιτικός και στρατιωτικός των Φίτζι.

1953- Μίτζε Ούρε, Σκοτσέζος μουσικός.

1954- Ντέιβιντ Λι Ροθ, τραγουδιστής.

1954- Φερνάντο Σάντος, Πορτογάλος παλαιός ποδοσφαιριστής και προπονητής (ΑΕΚ, ΠΑΟ, ΑΕΚ,, Μπενφίκα , ΠΑΟΚ ,Εθνική Ελλάδος)

 

1957- Ρουμίκο Τακαχάσι, Γιαπωνέζος καλλιτέχνης.

1958- Τάνια Τάκερ, μουσικός και τραγουδίστρια της κάντρι.

1959- Κέρστι Μακ Κολ, Βρετανίδα τραγουδίστρια.

1960- Έρικ Μάρτιν, Αμερικανός τραγουδιστής της ροκ, πρώην μέλος του συγκροτήματος Mr. Big.

1961- Τζόντι Μπένσον, Αμερικανίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια.

1963- Ντάνιελ Περλ, Αμερικανός δημοσιογράφος.

1963- Γιολάντα ντε Ρόβερ, Ολλανδέζα ολυμπιονίκης (1984) της κολύμβησης.

1963- Ρεμπέκα Πίτζον, Αμερικανίδα ηθοποιός, τραγουδίστρια και τραγουδοποιός.

1963- Βέγκαρντ Ούλβανγκ, Νορβηγός ολυμπιονίκης της χιονοδρομίας.

1966- Τόνι Άνταμς, μεγάλος Άγγλος ποδοσφαιριστής της Άρσεναλ.

1967- Τζόναθαν Λίτελ, Αμερικανός συγγραφέας, τιμημένος με βραβείο Γκονκούρ (2006).

1968- Μπαρτ Μπρέντγενς, Ολλανδός πρωταθλητής της ορεινής ποδηλασίας]

1970- Σερ Μάθιου Πίνσεντ, Άγγλος κωπηλάτης.

1970- Κορίνα Μέι, Γερμανίδα τραγουδίστρια.

1973- Μάριο Λόπεζ, ηθοποιός, γνωστός από την τηλεοπτική σειρά Saved by the Bell.

1973- Ευτυχία Καραγιάννη, αργυρή ολυμπιονίκης (2004) της υδατοσφαίρισης από τη Νίκαια, μέλος της ολυμπιακής ομάδας του 2004.

1974- Ντέιλ Έρνχαρτ ο νεότερος, οδηγός του NASCAR.

1974- Ριμπέιρο Κάρλος Περέιρα, ποδοσφαιριστής (Κέρκυρα).

1975- Αντώνης Βλοντάκης, φουνταριστός υδατοσφαιριστής (ολυμπιακή ομάδα 2004, Εθνικός)

1976- Μπομπ Μπέρνκουιστ, αθλητής του σκέιτμπορντ, βραζιλιάνικης καταγωγής.

1976- Λεβάν Τσκιτισβίλι, Γεωργιανός ποδοσφαιριστής (Πανιώνιος).

1978- Λίχι Μοράβια, Ευρωπαία καλλιτέχνιδα.

1978- Τζόντι Λιν Ο’ Κιφ, Αμερικανίδα ηθοποιός και φωτομοντέλο.

1979- Βολκάν Καραμάν, Αυστριακός ποδοσφαιριστής (Ξάνθη).

1979- Μάια, Αμερικανίδα τραγουδίστρια.

1980- Τιμ Μάουρερ, Αμερικανός τραγουδιστής, μέλος ως το 2005 του συγκροτήματος «Suburban Legends».

1983- Νίκος Σπυρόπουλος , ποδοσφαιριστής (εθνική ελπίδων, Πανιώνιος).

1984- Τσιάκι Κουριγιάμα, Γιαπωνέζα ηθοποιός.

1985- Ρίκι Λι Κάουλτερ, Αυστραλός τραγουδιστής (Australian Idol).

1985- Γιάννης Φυσέκης, ποδοσφαιριστής, τερματοφύλακας (Εθνικός Αλεξανδρούπολης, ΑΕΚ, Αναγέννηση Καρδίτσας)

1986- Παναγιώτης Γλύκος, ποδοσφαιριστής (ΠΑΟΚ)

 

 

Θάνατοι σαν σήμερα

 

413 π.Χ. – Νικίας Αθηναίος πολιτικός , γνωστός για την «Ειρήνη του Νικία», σκοτώνεται.

Nikias

 

19 – Γερμανικός Ρωμαίος στρατηγός, πατέρας του Καλιγούλα και αδερφός του Κλαύδιου, δολοφονείται

425 – Αττικός, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως

680 – Χουσάιν μπιν Αλί, ιμάμης των Σιιτών.

732 – Αμπντ αρ Ραχμάν, κυβερνήτης της Κόρδοβας, σκοτώνεται στη μάχη του Τουρ (κοντά στο Πουατιέ).

833 – αλ Μααμούν χαλίφης της Βαγδάτης από τους Αββασίδες.

1359 – Ούγος Δ΄ , Βασιλιάς της Κύπρου.

1659 – Άμπελ Τάσμαν Ολλανδός θαλασσοπόρος, που έφτασε πρώτος στην Αυστραλία (Τασμανία).

1674 – Τόμας Τράχερν Άγγλος ποιητής και συγγραφέας θεολογικών έργων.

1691 – Ισαάκ ντε Μπενσεράντ Γάλλος ποιητής, μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας.

1708 – Ντέιβιντ Γκρέγκορι Σκοτσέζος μαθηματικός και αστρονόμος.

1714 – Πιερ λε Πεζάν σιερ ντε Μπουαγκιλμπέρ Γάλλος οικονομολόγος.

1720 – Αντουάν Κουαζεβό Γάλλος γλύπτης.

1723 – Ουίλιαμ Κάουπερ, Λόρδος Καγκελάριος της Αγγλίας, πρώτος κόμης του Κάουπερ.

1725 – Φιλίπ ντε Ριγκό Βοντρέιλ, Γενικός Διοικητής της Νέας Γαλλίας.

1747 – Τζον Πότερ, αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπουρι.

1765 – Λάιονελ Σάκβιλ, πρώτος δούκας του Ντόρσετ Λόρδος Κυβερνήτης της Ιρλανδίας.

1789 – Πιερ Λουί Κουπρέν Γάλλος μουσικοσυνθέτης.

1806 – Λουδοβίκος Φερδινάνδος, Βασιλιάς της Πρωσσίας, σκοτώνεται.

1827 – Ούγος Φώσκολος Ελληνοϊταλός ποιητής και πεζογράφος, από τη Ζάκυνθο.

1837 – Σαρλ Φουριέ σοσιαλιστής φιλόσοφος και διανοητής.

1872 – Γουίλιαμ Σιούαρντ ΥΠΕΞ των ΗΠΑ.

1875 – Αλεξέι Τολστόι συγγραφέας, ποιητής και δραματουργός.

1893 – Λιπ Πάικ παίκτης του μπέιζμπολ.

1896 – Σερ Φέρντιναντ φον Μουέλερ διάσημος Αυστραλός εξερευνητής και βοτανολόγος, γερμανικής καταγωγής

1907 – Άντολφ Φιρτβένγκλερ Γερμανός αρχαιολόγος, γνωστός για τις ανασκαφές του στην Ολυμπία.

1911 – Τζάσπερ Νιούτον «Τζακ» Ντάνιελ, αμερικανός ποτοποιός, ιδρυτής της εταιρείας παραγωγής ουίσκι «Jack Daniel’s». (Γεν. 5/9/1850)

Jack_Daniel

 

1913 – Τάρο Κατσούρα Πρωθυπουργός της Ιαπωνίας (1901-06, 1908-11, 1912-13).

1914 – Κάρολος Α΄ Χοεντζόλερν Βασιλιάς (Πρίγκιπας 1866-81) της Ρουμανίας (1866-1914).

1927 – Γκουστάβ Γουάιτχεντ εφευρέτης, γερμανικής καταγωγής.

1940 – Μπέρτον Τσόρτσιλ πρωτοπόρος ηθοποιός του Χόλιγουντ.

1963 – Εντίθ Πιαφ, καλλιτεχνικό ψευδώνυμο της Εντίθ Τζιοβάνα Γκασιόν, γαλλίδα τραγουδίστρια. (Γεν. 19/12/1915)

 

1964 – Έντι Κάντορ τραγουδιστής και ηθοποιός του βαριετέ.

1967 – Τζορτζ Φρεντερικ Ντικ Αμερικανός γιατρός που απομόνωσε μαζί με τη σύζυγό του Γκλάντις τον αιμολυτικό στρεπτόκοκκο (1924) ως αίτιο της οστρακιάς.

1967 – Σαρλότ Κούπερ Βρετανίδα ολυμπιονίκης (1900) του τένις και 5 φορές πρωταθλήτρια του Ουίμπλεντον.

1970 – Εντουάρ Νταλαντιέ Πρωθυπουργός της Γαλλίας (1933, 1934, 1938-40).

1971 – Τζον Μπίγκλχολ Νεοζηλανδός ιστορικός.

1974 – Τίνα Ωνάση, από τις συζύγους του μεγιστάνα Αριστοτέλη Ωνάση.

1977 – Ζαν Ντιβιεζάρ Πρωθυπουργός του Βελγίου (1950-50).

1978 – Ραλφ Μετκέιλφ Αμερικανός ολυμπιονίκης (1936) του στίβου.

1979 – Κρίστοφερ Έβανς Βρετανός ψυχολόγος και επιστήμονας των υπολογιστών.

1983 – Σερ Ραλφ Ρίτσαρντσον Άγγλος ηθοποιός

1984 – Λιου Κρίστενσεν χορευτής και χορογράφος.

1985 – Όρσον Ουέλες ηθοποιός, σκηνοθέτης και παραγωγός του Χόλιγουντ, δημιουργός των ταινιών «Πολίτης Κέιν» , «Ο τρίτος άνθρωπος» και του ραδιοφωνικού έργου «Ο πόλεμος των κόσμων».

1985 – Γιουλ Μπρίνερ ηθοποιός, μογγολικής καταγωγής, γνωστός για τις ερμηνείες του στην «Αναστασία» αλλά και στο θέατρο («Ο βασιλιάς κι εγώ»).

1990 – Νικόλαος Παυλόπουλος ή Νικόλας, έλληνας γλύπτης

1995 – Τζον Ρόντολφ παγκόσμιος ρέκορντμαν αγώνων με αναπηρικό καροτσάκι, παρασύρεται από φορτηγό

1998 – Κλαρκ Κλίφορντ πρώην Υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ.

2000 – Σιριμάβο Μπανταρανάικε πρωθυπουργός της Σρι Λάνκα (1960-65, 1970-77 και 1994-2000), η πρώτη γυναίκα Πρωθυπουργός στον κόσμο.

2000 – Μπέμπα Δόξα πρωταγωνίστρια του μουσικού θεάτρου.

2001 – Έντι Φατς προπονητής πυγμαχίας, από τους μεγαλύτερους του κόσμου , ανέδειξε 20 παγκόσμιους πρωταθλητές και αποσύρθηκε μόλις πριν από 4 χρόνια.

2002 – Μάραγκ Χουντ Βρετανίδα ηθοποιός. Πρωταγωνίστησε στη σειρά του BBC «Πόλεμος και ειρήνη»

2002 – Τερέζα Γκρέιβς Αμερικανίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια, που διακρίθηκε στην τηλεοπτική σειρά «Get Christie Love». Πέθανε από φωτιά.

2003 – Γιουτζίν Ίστοουμιν μεγάλος κλασικός πιανίστας, γεννημένος στις ΗΠΑ από Ρώσους γονείς.

2003 – Ροντρίγκο Μουνόθ Χιλιανός αθλητής της ξιφασκίας, αυτοκτονεί.

2003 – Βιόλα Μπερνάμ πρώην αντιπρόεδρος της Γουιάνας και Πρώτη Κυρία της χώρας. Υπήρξε σύζυγος του Προέδρου Φορμπς Μπερνάμ, ο οποίος κυβέρνησε τη χώρα ως το θάνατό του, το 1985.

2003 – Φρίντα Κοντομηνά, Αθηναία, γνωστή στους κοσμικούς κύκλους, από καρκίνο.

2004 – Κώστας Πατζαλής ποδοσφαιριστής της ομάδας των Πανθήρων, άφησε την τελευταία του πνοή στο δημοτικό στάδιο Σωστίου Αμαλιάδας Ηλείας, στον αγώνα της ομάδας του με το Βαρθολομιό στο πλαίσιο του Πρωταθλήματος της Α’ Τοπικής Κατηγορίας.

2004 – Κεν Καμίνιτι Αμερικανός παίκτης του μπέιζμπολ, από ανακοπή της καρδιάς.

2004 – Μόρις Σάντμπολτ Νεοζηλανδός συγγραφέας.

2004 – Κρίστοφερ Ριβ ηθοποιός, που έγινε γνωστός σε όλο τον κόσμο ως «Σούπερμαν».

2005 – Μίλτον Ομπότε Πρωθυπουργός (1962-1966) και Πρόεδρος (1966-1971 και 1980-1985) της Ουγκάντας

2006 – Χάρης Χαραλάμπους Κύπριος μπασκετμπολίστας κατά τη διάρκεια της προπόνησης με την ομάδα του Πανεπιστημίου Τολέδο στο Οχάιο, κατέρρευσε την ώρα της προπόνησης.

2006 – Στάθης Γ. Γουρδομιχάλης εφοπλιστής.

Σχετικά Άρθρα

Back to top button
Close
Close