ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΕΛΛΑΔΑ

ΑΘΩΟΙ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΦΤΑΙΧΤΕΣ ΠΛΑΝΗΜΕΝΟΙ

Υπάρχει άραγε μεγαλύτερο έγκλημα από την καταδίκη ενός Αθώου ανθρώπου;

Ποια αποζημίωση μπορεί να απαλύνει τα χρόνια που του έκλεψαν, άδικα την ζωή;

Στην υπόθεση των δύο αστυνομικών που εντελώς άδικα έχασαν την ζωή τους στις 1 Μαρτίου 2011 στο Ρέντη, ο Ιωάννης Σαββίδης καταδικάστηκε με δις ισόβια και 66 Χρόνια κάθειρξη, πρωτόδικα και η ίδια ακριβώς ποινή παρέμεινε και στο εφετείο.

Την τραγική στιγμή που οι δύο αστυνομικοί έπεφταν νεκροί από πυρά Kalashnikov, ο Σαββίδης, που ΔΕΝ βρισκόταν στον τόπο του εγκλήματος, σίγουρα ΔΕΝ είναι ο εκτελεστής.

Όμως η τηλεφωνική επικοινωνία που είχε με τον δράστη, τον ενοχοποιεί.

Το τηλέφωνο δεν είναι εκτελεστικό αντικείμενο που όπλισε το χέρι του Σαββίδη.

Ίσως, η αφέλεια του, να είναι αυτή που έκρινε την τύχη, τόσο της οικογένειας του, όσο και του ίδιου, αφού η άκαρπη προσπάθεια που κατέβαλε τηλεφωνικά, να αποτρέψει τον Δράστη να αντισταθεί στις αρχές, απέβη μοιραία, με αποτέλεσμα να χάσουν την ζωή τους άδικα, δυο άνθρωποι που προσπάθησαν να προστατέψουν και να προστατευτούν από τα πυρά του δράστη.

“Σε μια ακροαματική διαδικασία, η διαλεκτική είναι η μέθοδος που εισέρχεται στον χώρο των πιθανοτήτων και έχει την ικανότητα να εμφανίζει πιθανές λύσεις, εκεί που δεν υπάρχουν. Η ρητορική τέχνη όμως, καθορίζεται αποκλειστικά και μόνο από την δυνατότητα της πείθουν ενός ακροατηρίου.”
Μπορεί άραγε η Δικαιοσύνη να αποφασίσει δίκαια και αντικειμενικά για την εν ψυχρό δολοφονία των δύο αστυνομικών, σε μια αίθουσα ασφυκτικά γεμάτη από αξιωματούχος αστυνομικούς;

Τολμά να κρίνει δίκαια υπό την σκιά και τα βλέμματα δεκάδων αστυνομικών που πρόκειται για συνάδελφο τους;

Από την στιγμή που αναφερόμαστε σε καταδίκη Αθώου ανθρώπου, θα μπορούσαμε συνειρμικά να ανατρέξουμε σε εκατοντάδες παραδείγματα αθώων, που κατέληξαν στη φυλακή για εγκλήματα που δεν διέπραξαν, αλλά κάποιοι από αυτούς βρέθηκαν στο λάθος μέρος την λάθος στιγμή, κάποιοι άλλοι είχαν την ατυχία να “αναγνωριστούν” από τρίτους και άλλοι για να καλύψουν κάποιους άλλους.

Το Δικαστικό σύστημα, θεωρείτο και θεωρείται ως ένα από τα πιο δίκαια, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι είναι και αλάνθαστο.

Κάθε άλλο…Υπήρξαν πολλές περιπτώσεις κατά το παρελθόν που δικαστές και ένορκοι έκλεισαν στη φυλακή αθώους ανθρώπους. Κι όσο και αν οι τελευταίοι φώναζαν για την αθωότητά τους, κανένας δεν έμπαινε στον κόπο να τους ακούσει.

Στην περίπτωση της δολοφονίας των δύο ατυχώς αστυνομικών, ένα εξαιρετικά σημαντικό σημείο στο οποίο θα έπρεπε να επιστήσουμε την προσοχή μας, είναι η χρονική στιγμή…Και οι ανεξήγητες αντιρρήσεις της ΕΛ.ΑΣ να δεχθεί χημική ανάλυση στο όπλο που αφαίρεσε την ζωή των δύο παλικαριών.

Ο άστοχος ισχυρισμός τους… “χαλάσαμε τα μηχανήματα”… Κάθε άλλο παρά πειστικός μπορεί να είναι.

Αξιοσημείωτο πάλι είναι, η πρωτοφανής άρνηση τόσο της ΕΛ.ΑΣ όσο και των δικαστών, να προβούν σε αναπαράσταση του φόνου και των δύο αστυνομικών, παρόλο την επίμονη προσπάθεια του Συνηγόρου του Σαββίδη.

Ένα πολύ σημαντικό και αναπάντητο ερώτημα, είναι η απόκρυψη στοιχείων από την ΕΛ.ΑΣ που διαθέτει, μέσο βιντεοσκοπικού υλικού…υλικό που έχει στην κατοχή της και αρνείται να το παρουσιάσει.

Ο ίδιος ο εκπρόσωπος της ΕΛ.ΑΣ κύριος Κοκκαλακης δήλωσε…”Ο Δράστης ήταν ένας και συνελήφθη”.
Δυστυχώς όμως την δήλωση αυτή που έκανε στα ΜΜΕ δεν υπάρχει πια και στην προσπάθειά αναζήτησης…πήγε στα αζήτητα.

Όμως, μετά από έρευνες το video αυτό δυστυχώς ή ευτυχώς, βρέθηκε και θα είναι στην διάθεση της Δικαιοσύνης, το οποίο και ανατρέπει όλη την υποτιθέμενη αλήθεια που παρουσιάστηκε στις δικαστικές αίθουσες.

Οι έρευνες συνεχίζονται…
Ειδικός ερευνητής Μ.Κ

Σχετικά Άρθρα

Back to top button
Close
Close