Μη μας περιφρονάς…μη μας περιφρονάς…γράψε βρε Ιστορία δυο λόγια και για μας…

0

Πόσες φορές, δεν θαύμασα, τις περιγραφές ακόμα και της πιο μικρής λεπτομέρειας,
από Ιστορικούς, που αναφέρονται σε Κοινωνίες παρελθόντων χρόνων…
Εξάπτεται η φαντασία και σαν ταινία κινηματογραφική προσπαθείς, να συνθέσεις εικόνες, απ΄αυτά, που έχεις διδαχθεί ή διάβασες, μ΄αυτά, που ακούς τώρα, από ειδικούς.
Συνήθειες διαφορετικές ή και ίδιες με τις σημερινές…καθημερινές, διαχρονικές ή στιγμιαίες…
Εκεί, που κάποιος, μπορεί να εστιάσει περισσότερο, με ότι συγκριτική ικανότητα έχει,
είναι οι Πολιτικές Συμπεριφορές…
Αναφέρονται στην Αρχαία Ελλάδα…
Στην Ελλάδα του 1930, του..40, του..50, του..60
και ακούγοντας, αυτές τις περιγραφές αναρωτιέσαι…
Πως ο Ιστορικός του 2060, του 2070, του 2090, θα περιγράφει την Ελλάδα του 2010 – 2020;
Τι περιγραφή θα είναι αλήθεια αυτή, στην συνέχεια των προηγούμενων δεκαετιών;
Θα είναι μια Παρένθεση;
Θα είναι μια Απορία;
Θα είναι ένας κοινωνικός επικήδειος, για την αποτυχή απόπειρα, της Εθνικής μας Αυτοκτονίας;
Αυτοκτονία…που την Οφείλαμε στον εαυτό μας…μετά την οικτρή πορεία μας…
Θα επιβεβαιώνεται άραγε ο Βαρουφάκης που έλεγε,
ότι σ΄ένα τέτοιο τέλμα, προτιμότερος είναι ο θάνατος;
Θα μπορεί ο Ιστορικός του μέλλοντος, να περιγράφει στους σύγχρονούς του, τα πραγματικά χαρακτηριστικά της δεκαετίας 2010 – 2020, που με προτιμότερο τον Θάνατο λειτουργήσαμε,
σαν Θύματα του Μεγαλύτερου Εγκλήματος ψυχών, που έγινε ποτέ!!!
Θα έπρεπε ίσως, η τότε μελέτη, να μην γίνει από Ιστορικούς, αλλά από εγκληματολόγους…
Αυτοί, θα μπορούν, αν μπορούν…να περιγράψουν τα κίνητρα των δολοφόνων,
τους χρόνους του εγκλήματος,
το τρόπο του εγκλήματος,
τους ενόρκους, που ήταν άλλες Χώρες της Ευρώπης,
την αφέλεια των Θυμάτων,
την αποδοχή από τα Θύματα, να τα δολοφονούν,
οι της Πολιτικής ή της Τραπεζικής ιδιότητας φονιάδες,
με χαρακτηριστικά εγκληματικής οργάνωσης με Α.Φ.Μ. και τα θύματα αυτά, να περιμένουν τη λύτρωση, απ΄τους ίδιους τους εκτελεστές…
Θα ερευνά ο ειδικός του μέλλοντος,
ότι σ΄αυτήν την δεκαετία αυτοκτόνησαν χιλιάδες άνεργοι κι επιχειρηματίες,
μετανάστευσαν χιλιάδες επιστήμονες,
φτωχοποιήθηκαν οι υπόλοιποι,
το χρήμα ήταν αυτό των συνταξιούχων,
τα σκουπίδια έγιναν μενού…
Το δαχτυλίδι των αρραβώνων, έγινε ένα μπιτόνι βενζίνη,
οι φωτιές στα Δάση φώτιζαν τις μαύρες νύχτες
και μια Κυβέρνηση του “απόλυτου μηδέν”, δήλωνε, ότι κάνει θαύματα!!!
Μέσα σε όλα αυτά, κάποιοι να λένε, ότι υπάρχει διαφορά με το πριν της Πολιτικής,
γιατί οι πολιτικοί παλαιά έλεγαν “θα”!!!
ενώ τώρα λένε “ίσως”…
Αυτή η κοινωνία, αυτής της δεκαετίας,
χωρίς “παρόν”, αλλά κυρίως χωρίς “μέλλον”,
που αμήχανα περιμένει το βέβαιο “τίποτα”
ψελλίζει ένα παράπονο…και δηλώνει, ότι αρκείται,
να παρακαλεί “τον μικρό βοριά…να είναι καλό παιδάκι”…
Μια ερασιτεχνική παράσταση, χωρίς σενάριο…
ο συγγραφέας…θα γεννηθεί αργότερα και θα είναι με τα χαρακτηριστικά
της μάντισσας μοιρολογίστρας, που κλαίει το νεκρό θύμα,
αν και ο φονιάς, ίσως να είναι, ο γιός της…
Μη μας περιφρονάς βρε Ιστορία…
Γράψε δυο λόγια και για μας…
‘Οτι να ναι, ότι πεις…
κυρίως…ότι να ναι, γιατί είμαστε οι Έλληνες του ότι να ναι…
Από τους προγόνους μας…
τους αρματολούς και τους κλέφτες…
Υποτιμήσαμε τους πρώτους και εμπιστευτήκαμε τους δεύτερους.
Τ΄άρματα μπήκαν στα θηκάρια…
Μόνο ο Υπουργός Υγείας τα τιμά με μπαλωθιές στα Σφακιά…
“βαρώ στον ουρανό” λέει, λες και θέλει να σκοτώσει τον Θεό…
Ο δυναμισμός της Φυλής, εκπροσωπείται με τον ακτιβισμό,
απ΄τους Ρουβίκωνες των εξαρχείων,που μπαίνουν ανενόχλητοι στο προαύλιο της Βουλής και μοιράζουν έντυπα, ακόμα και στη Φρουρά…
Ο δε Πρόεδρος του Κοινοβουλίου, να τους τιμά, με την ανοχή του,
μπλέκοντας τους Ρουβίκωνες με τις Ρουβίτσες…
Μη μας περιφρονάς βρε Ιστορία…
μη μας περιφρονάς, γράψε κάτι…κάτι, ότι κάναμε τέλειο…
Το Τίποτα!!!
‘Οτι η Κυβέρνηση μάχεται, έστω με τον εαυτό της
και ΄μεις τις πλέκουμε κάλτσες, όπως το ΄40…
Γράψε κάτι…
Ή τουλάχιστον δώσε μας την ευχή σου, όπως μας την έδωσε, όλη η Ευρώπη…
και να ναι, αυτή η ίδια η ευχή…
που συνδυάζει περίπατο και σεξ……

Ανδρέας Ρεντζούλας Πρόεδρος Λ.Ε.Υ.Κ.Ο.

ΠΗΓΗ : Μη μας περιφρονάς…μη μας περιφρονάς…γράψε βρε Ιστορία δυο λόγια και για μας…

Σχόλια

Loading...